Ο πόλεμος αδέρφια μου τώρα αρχίζει. Αν τον δώσουμε έξυπνα και με ακλόνητη Πιστη, μπορούμε να νικήσουμε…
Γράφει ο Λευτέρης Πανούσης
Ο [ανταρτο]πόλεμος τώρα αρχίζει…
Και μπορεί μεν η ερυθρά φρουρά του συστήματος [λέγε με ΚΚΕ] να τα κατάφερε [για άλλη μία φορά] να σφετεριστεί, να απονευρώσει και να διαλύσει τις λαϊκές κινητοποιήσεις του σαββατοκύριακου, αυτό όμως δεν πρέπει να μας αποθαρρύνει.
Διότι ο πόλεμος τώρα αρχίζει.
Αυτός δεν θα είναι ένας πόλεμος μετωπικών επιθέσεων και τακτικών συγκρούσεων, σε παράταξη
Αν εξελιχθεί έτσι, το λαϊκό κίνημα δεν θα έχει καμία ελπίδα, όπως δεν είχε καμία ελπίδα ο Κολοκοτρώνης να νικήσει τον τακτικό στρατό του Ιμπραήμ, σε απευθείας μετωπική σύγκρουση [ο Παπαφλέσσας που δεν το κατάλαβε, έφαγε τα κεφάλι του]
Ο πόλεμος του Ελληνικού λαού κατά του νεοταξίτικου καθεστώτος, θα είναι ένας μακρύς και αμείλικτος ανταρτοπόλεμος, που θα στοιχίσει αίμα, ιδρώτα και δάκρυα αλλά θα είναι και η μόνη εφικτή στρατηγική Νίκης, ενάντια σε έναν πανίσχυρο και αδισταχτον εχθρό.
Ορισμένες παρήγορες ενδείξεις, που ανιχνεύονται για πρώτη φορα στην ιστορία των λαϊκών κινητοποιήσεων, μετά την αποφράδα ημέρα της λεγόμενης μεταπολίτευσης, μας δείχνουν ότι κάτι καινούριο πάει να γεννηθεί, μέσα στα σπλάχνα του λαού και από το ίδιο το σώμα του λαού.
Αλλά θα πρέπει να πολεμήσουμε, όπως πολέμησε ο Κουτούζωφ τον Ναπολέοντα ή όπως πολέμησε ο Κολοκοτρώνης τον Ιμπραήμ.
Με την τακτική του ανταρτοπολέμου.
Με τη σοφία που μια χούφτα αποφασισμένων γενναίων, έχουνε ρίξει αυτοκρατορίες…
Στις αγροτικές/λαικες κινητοποιησεις των Αθηνών, ενδεχομένως να προσέξατε τρία σημεία, που εμφανίζονται για πρωτη φορα, σε τέτοιου ειδους κινητοποιήσεις.
Πρώτο απ’ όλα, ότι η κάθοδος των αγροτών στην Αθήνα δεν οργανώθηκε στο συνολο της, από κάποιους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές, παρότι το ΚΚΕ εφαγε τα λυσσακα του να την καπελώσει και να την χειραγωγήσει.
Η ζαπλουτη πολιτική σαύρα [λέγε με Μπούτα] που εκμεταλλεύθηκε τη σύγχυση του αμηχανου αγροτικού κινήματος, κατόρθωσε να ελέγξει μοναχά ένα μέρος των μπλόκων, ανοιγοντας μια πρώτη ρωγμή, δεν μπόρεσε όμως να το ποδηγετήσει στο συνολο του.
Γι αυτό και οι κρητικοί ή οι πελοπονήσιοι αγρότες δεν ακολούθησαν την «επίσημη» παρέλαση των ερυθρών μισθοφόρων και μπουκάρισαν στην πρωτεύουσα από διαφορετικά σημεία.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα σημαντικότερα γεγονότα, που προδιδαν ουσιαστική αντισταση κατά του καθεστωτος, συνέβησαν την Παρασκευή το πρωί στα σημεία συγκέντρωσης των κρητικών ή των πελοπονήσων αγροτών [πλατεία Βάθη και Χαϊδάρι, αντιστοιχα], οι οποίοι δεν ειχαν καπελωθει από το ΚΚΕ.
Αν και οι αγροτες της κεντρικης Ελλαδος ειχαν την ευθυκρισία να φτυσουν την ερυθρα φρουρα του συστηματος και να μην εγκλωβιστουν στο συνταγμα, οπου θα εδιδαν την πργραμματισμενη τους παρασταση οι κάθε λογης μπουτες, τα αποτελεσματα της κινητοποιησης τους, θα ησαν εντελως διαφορετικα…
Όπως και να χει το πραγμα, για πρωτη φορα μία λαΊκη κινητοποιηση δεν καπελωθηκε εξ ολοκληρου από Σιες και ανταρΣιες και Κουκουεδες αλλα στις πρωτες τουλαχιστον ωρες της, εδειξε ότι διαθετει μία ξεκαθαρη και αδιαπραγματευτη επαναστατικη δυναμικη.
Το ότι στο τελος αφεθηκε να αυτοαναιρεθει, ακολουθωντας τους γνωστους ζαπλουτους αγροτοπατερες, δεν σημαινει απολυτως και τον οριστικο ενταφιασμο της.
Ισως, αντιθετα, το παθημα των αγροτων να μετεξελιχθει σε γονιμη εμπειρια και την επομενη φορα να κινηθουν πρωτα κατά των προδοτων και υστερα [αφου θα εχουν ξωπεταξει κακην – κακως όλο το σκυλολοι του ΠΑΜΕ και των λοιπών ρουφιανοειδων δυναμεων, να κινθουν πολύ πιο αποτελεσματικα…
Δευτερον και εξισου σημαντικο στοιχειο, που για πρωτη φορα εμφανιστηκε σε λαϊκη κινητοποιηση, ηταν η ριζικη και αποτελεσματικη αντιμετωπιση των ενοπλων ταγματων ασφαλειας του καθεστωτος, που αποκαλούνται αντιφασίστες ή αντιρατσιστές ή αντιεξουσιαστές ή ανταρσίες ή απλώς άπλυτοι.
Ίσαμε το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου του σωτήριου έτους 2016, δεν υπηρξε σχετικα πολυπληθής λαϊκη [ή μικροαστική] κινητοποίηση, στην οποία να μην έκαμαν την εμφάνιση τους αυτές οι κρατικοδίαιτες ύαινες.
Ακόμα και στις λωβοτομημένες κινητοποιήσεις των αγανακτισμένων, το καθεστώς έστελνε τα αγαπημενα του παιδιά, για να τις διαλύσουν, μέσα σε ένα κρεσέντο καταστροφής, βίας και χημικών.
Κι όταν φυσικά [σπανιότατα] δεν τα κατάφερναν αυτές οι άτακτες εμπροσθοφυλακές του καθεστώτος, αναλάμβαναν οι τακτικες μεραρχιες του ΚΚΕ.
Την Παρασκευη το πρωί, στην πλατεία Βάθη, δόθηκε μια μαχη ιστορικης σημασιας για το λαϊκο κίνημα, όταν οι Κρητικοί αγρότες ξυλοφόρτωσαν ανελέητα μερικές διμοιρίες κρατικοδίαιτων αλητών, που προσπάθησαν να διεξάγουν αναγνωριστικές επιχειρήσεις.
Το ξύλο που μάζωξε το άπλυτο αληταριό του καθεστώτος ήταν αρκετό για να μην αποτολμήσουν, δεύτερη έφοδο.
Ακολούθησαν φυσικά οι καλά οργανωμένες δυνάμεις του ΚΚΕ, ωστόσο η νίκη του λαϊκού κινήματος κατά της ένοπλης εμπροσθοφυλακής του καθεστώτος ήταν τόσο ριζική, ώστε να αποτελεί σημείο αναφοράς για την επόμενη λαϊκη κινητοποίηση.
Στην επόμενη φάση του πολέμου των Ελλήνων, κατά των εγχώριων κατακτητών τους και των ξενόφερτων λαθροκατακτητών τους, η εμπειρία του πως απαλάσσεσαι από αυτό το σκυλολόι, θα αποδειχτεί πολύτιμη…
Το τρίτο καινοφανές στοιχείο που παρουσιάστηκε το σαββατοκύριακο στις αγροτικες κινητοποιήσεις των Αθηνών, είναι και το πιο ανατρεπτικό…
Για πρωτη φορά στην πολιτική ιστορία της μεταπολίτευσης, εμφανίστηκαν λαϊκές μάζες να δρουν συντονισμένα, κάτω από ένα γενικό επιχειρησιακό σχέδιο.
Τουλάχιστον τις πρωτες ώρες των κινητοποιησεων και πριν μπουνε τα τρακτερ των μπουταιων στο συνταγμα, οι ομάδες κρούσης των συγκεντρωμένων αγροτών, φαινονταν σαν να κινούνταν με κάποια λογική και με μια συνέπεια, που δεν θα μπορούσε να υφίσταται, αν τα ηγετικά τους στελέχη δεν είχαν εκπονήσει πρώτα ένα επιχειρησιακό σχέδιο.
Ενδεχομενως να προσεξατε ότι οι Κρητικοι αγοτες ειχαν διαρκως τον νου τους στις πλαγιοκοπησεις των απλυτων και μαλιστα γνωριζαν καλα τον τροπο που επιχειρουν αυτά τα ρεμαλια.
Αντεληφθησαν αμεσως τους ανιχνευτες τους, ευθυς με το που εμφανιστηκαν απομονωμενοι, πετωντας μερικες πετρες – ετσι, για να δοκιμασουν την ετοιμοτητα των αγροτων.
Στοιχηματιζω, ότι οι αγροτες ειχαν κανονισει να υπαρχουν φρουροι της συγκεντρωσης, που θα ανιχνευαν περιμετρικα την πλατεια Βαθη και θα αντιδορυσαν αμεσα.
Ετσι και εγινε.
Το πρωτο ξυλο επεσε σε κανα-δυο τσογλανακια, τα οποια αν προσεξετε καλα τα βιντεο που κυκλοφορουν, εντοπιστηκαν από περιπολουντες αγροτες οι οποιοι ευθυς ειδοποιησαν τους υπολοιπους.
Νεες ομαδες κρουσης των απλυτων, επισης εντοπιστηκαν αμεσα και εφαγαν το ξυλο της αρκουδας.
Όλα αυτά δειχνουν λοιπον ότι το αγροτικο/λαϊκο κινημα αφησε πισω του τις ρομαντικες εποχες των «ειρηνικων διαμαρτυριών» που εκαμαν καλο μοναχα στα κομματοσκυλα. που τις οργανωναν και κατανοησαν βαθια ότι εδώ εχωμε πολεμο.
Και σε έναν αμειλικτο πολεμο ζωης η θανατου δεν πας ουτε με ροδοπεταλα ουτε με χαριτωμενιες.
Απαιτουνται επιχειρησιακα σχεδια, καλη γνωση των μεθοδων του εθχρου και προπαντός ηγεσία, που δεν σχετιζεται κατά οποιονδηποτε τροπο με το καθεστως.
Τα τρία αυτά στοιχεια, που χαρακτηρισαν τις πρωτες ωρες των αγροτικών κινητοποιησεων του σαββατοκυριακου, πριν αυτές χειραγωγηθουν από το ΚΚΕ, φανερωνουν ότι γεννιεται μια καινουρια εποχη στο ελληνικο λαϊκο κινημα.
Αλλα ακομα και η διαλυση της επανασταικης δυναμικης των πρωτων ωρων, μπορει να αποτελεσει το πιο χρησιμο μαθημα, για τους ηγετες των λαϊκων κινητοποιησεων, ώστε την επομενη φορα, να μην εοχουμε μια ακομα ανωδυνη φιεστα για το καθεστως, αλλα μια αληθινη λαϊκη εξεγερση, που θα βάνει τους προδοτες μιαν ωρα αρχυτερα στα ελικοπτερα…
Για να συμβει όμως αυτό θα πρεπει οι ηγετες των λαϊκων κινηματων [οποιοι κι αν είναι] να κατανοησουν ότι το ειδος του πολεμου που μπορει να ριξει έναν τοσο βαθια εδραιωμενο καθεστως, είναι μοναχα ο ανταρτοπολεμος.
Το πώς μπορει να οργανωθει ενας ανταρτοπόλεμος στην σημερνη εκφυλισμενη Ινδογρεκια, το ποια είναι τα αδυναμα σημεια του καθεστωτος στα οποια θα πρεπει να στοχευσουν οι τακτικες κινησεις των εξεγερμενων και πως θα πρεπει να τραυματιστει θανασιμα η εξουσιαστικη ελιτ, ώστε να ανοιξει μια Νεα Εποχη, για τον Ελληνισμο, θα είναι το αντικειμενο του 2ου μερους αυτης της αναλυσης [Η τακτική του ανταρτοπολεμου και το μαλακο υπογαστριο του καθεστωτος]
Ο πολεμος αδερφια μου τωρα αρχιζει.
Αν τον δωσουμε εξυπνα και με ακλονητη Πιστη, μπορουμε να νικησουμε…
Πηγή
ΠΟΠΗ ΣΟΥΦΛΗ