Τετάρτη, Ιουνίου 15

Ένα μεγάλο ΠΑΣΟΚ, είναι όλο το πολιτικό σύστημα, μηδενός εξαιρουμένου, εδώ και 70 χρόνια… αλλά αυτά, είναι ψιλά γράμματα για εμάς τους ημιμαθείς ανιστόρητους νεοέλληνες.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΑΝΕΤΑΙ
Ένα μεγάλο πασόκ είναι όλο το πολιτικό σύστημα, μηδενός εξαιρουμένου, όπως αποδεικνύεται καθημερινά εδώ και 6 χρόνια. 
Στην πραγματικότητα αυτό αποδεικνύεται συνεχώς εδώ και 70 τουλάχιστον χρόνια, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για εμάς τους ημιμαθείς ανιστόρητους νεοέλληνες.



Εν συντομία, το βασικότερο πολιτικό πρόβλημά μας ως λαός είναι ότι η νοοτροπία «πασόκ» έχει διαποτίσει βαθιά, ναρκώσει ηθικά, έχει δηλητηριάσει δίκην οπίου, και συνεχίζει να δηλητηριάζει την ελληνική κοινωνία ήδη από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Γι’ αυτό και μας κυβερνούν αυτοί που μας κυβερνούν, διότι βρίσκουν και κάνουν, διότι ΕΜΕΙΣ είμαστε αυτοί που είμαστε.

Οι ταμπέλες και τα χρώματα διαφέρουν, η ουσία των «προοδευτικών», «πατριωτών», «αριστερών», «δεξιών» κλπ κομματικών σχηματισμών είναι η ίδια ακριβώς (από γενέσεως ελληνικού κράτους). Το περιτύλιγμα αλλάζει όπως και οι κατά καιρούς εντυπωσιακές και εύπεπτες ρητορίες, ίσα-ίσα για να ξεγελιούνται οι αφελείς και οι εύπιστοι, και να έχουν δικαιολογία όσοι την χρειάζονται για να ψηφίσουν κάποιον από δαύτα τα ερπετά, είτε από συμφέρον είτε από αδιαφορία για την κοινωνία είτε από «ρεαλισμό».

Το πρόβλημα είμαστε εμείς οι ίδιοι, το ηθικό και πατριωτικό έλλειμμα που έχουμε ως λαός, και όχι μόνο εμείς φυσικά, το φαινόμενο είναι καθολικό τουλάχιστον στην «πολιτισμένη» Δύση. 


Ειδικά όμως εμείς έχουμε επιπλέον και το πρόβλημα της ανυπαρξίας κοινωνικού κεφαλαίου. 

Αυτά καταλαβαίνω όταν λέει η κ. Σουφλή ότι το 95% είμαστε ραγιάδες και μόνο ένα 5% ΕΛΛΗΝΕΣ. 

Η Ελλάδα χάνεται. 

Κάνουν πως ξεχνούν οι πάσης φύσεως «ρεαλιστές» του «δεν είχαμε άλλη λύση», «δεν έχουμε ηγέτες», «πώς θα ξεσηκωθούμε, δώστε μας ρεαλιστικές λύσεις», «θα μας συντρίψουν», και άλλα τέτοια ηχηρά παρόμοια, ότι ο περίφημος ρεαλισμός και οι λογικοφανείς ή ακόμα και οι όντως λογικές και πραγματικές ενστάσεις και επισημάνσεις δυσκολιών, αν δεν συνοδεύονται απαραίτητα από αυστηρή και απαράβατη οριοθέτηση βασισμένη στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ό,τι εννοούμε όταν λέμε «πανανθρώπινα ιδανικά και αξίες», δεν είναι τίποτε άλλο παρά είτε η δικαιολογία του δούλου για να δικαιολογήσει την αδράνεια ή/και την δουλοπρέπειά του, είτε η διακιολογία του κυνικού ισχυρού για να δικαιολογήσει τα εγκλήματά του. 


Από πότε η Ηθική και η Αξιοπρέπεια του Ανθρώπου ορίζεται ή υπαγορεύεται από συσχετισμούς δυνάμεων, από την βία, από το δίκαιο της κτηνώδους δύναμης; 


Μόνο από τότε που ΕΜΕΙΣ το επιτρέπομε να συμβεί. 


Ας προσβληθεί όποιος θέλει με όλα αυτά, δεν με ενδιαφέρει, η Ελλάδα χάνεται και δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από ακαδημαϊκές ασκήσεις, να «φιλοσοφούμε» αυτάρεσκα-ήμαρτον πια Κύριε με τους ημιμαθείς «βαθυστόχαστους» «φιλόσοφους» και τους δήθεν «μετριοπαθείς σκεπτόμενους»- και να αναλωνόμαστε σε ατέρμονες θεωρητικολογίες για να κρύψουμε την δειλία και την ανεπάρκειά μας. 

Και όποιος, από ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, έχει αντίρρηση-για τον εαυτό του-ας το αποδείξει έμπρακτα, όχι από τον καναπέ ούτε από το πληκτρολόγιο. 

Όλοι μας-μηδενός εξαιρουμένου-θα κριθούμε από τις πράξεις μας και τις επόμενες γενιές, και η κρίση της Ιστορίας είναι αμείλικτη. 

Ο γαρ καιρός εγγύς.Αυτό φυσικά κάποιους δεν τους απασχολεί καθόλου: «τί μας λες ρε εξυπνάκια, τί με νοιάζει τί θα λένε μετά από 100 χρόνια, τράβα να κάνεις εσύ επανάσταση. Εγώ θα το βουλώσω και θα κοιτάξω να σώσω το τομάρι μου και να φάω ό,τι ψίχουλο μου αφήσουν».

Σημείωση: θυμάμαι έναν «αιθαιροβάμονα» που έλεγε «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή» και έδωσε τη ζωή του για αυτό. Αναρωτιέμαι τί να του έλεγαν οι «ρεαλιστές» της εποχής του…«με ποιούς πας να τα βάλεις ρε εξυπνάκια, είναι πανίσχυροι», «δώσε μας πρακτικές λύσεις, τί θα κάνουμε έτσι και ελευθερωθούμε; 


Πώς θα σταθούμε μόνοι μας; Θα μας κατασπαράξουν». Πάντως, στοιχηματίζω ότι οι «μπουμπούκοι» και οι GAP και λοιποί όμοιοι της εποχής θα τσίριζαν «μένουμε οθωμανική αυτοκρατορία, γρόσι και πάλι γρόσι».

 

Γράφτηκε και σε άλλη ανάρτηση:

1) «Νηπίοισιν ου λόγος, αλλά ξυμφορή γίνεται διδάσκαλος». (Για τους ανόητους, δάσκαλος δεν είναι η λογική αλλά η συμφορά). Δημόκριτος.

2) «τὸ δὲ σῶφρον τοῦ ἀνάνδρου πρόσχημα», Θουκιδίδης. 


ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ 


Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας “ΚΑΙ Ο… ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ Ν…”:

 attikanea.blogspot.gr