από την «οικογένειά» του.
Είναι κάτι περισσότερο από κλασική περίπτωση μαφιόζου της Νέας Υόρκης ο Μπέντζαμιν Μπάγκσυ, που και πολύ ανήλικος ακόμα βγήκε στο κλαρί και «συμμοριτοποιήθηκε» και... καταξιώθηκε και κέρδισε την εμπιστοσύνη των «συναδέλφων» του την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης. Κι όταν επιτράπηκαν τα οινοπνευματώδη, η σκέψη του Μπάγκσυ πήγε κατ' ευθείαν στον τζόγο.
Τρία είναι τα γήπεδα του παράνομου. Τα ναρκωτικά, η πορνεία και ο τζόγος. Ο Μπάγκσυ είχε το όραμα να συνδυάσει και τα τρία, να κερδίζει η «οικογένειά» του και από τα τρία, φτιάχνοντας μια πολιτεία τυχερών παιχνιδιών στην έρημο. Το Λας Βέγκας είναι «δικό του» δημιούργημα. Η πόλη των καζίνο. Το όνειρό του.
Ο «Μπάγκσυ», εντεταλμένο πάντα όργανο της μαφίας, άνοιξε το ξενοδοχείο Flamingo τον Δεκέμβριο του 1946, όμως έκλεισε αμέσως. Ξαναλειτούργησε τον Μάρτιο του 1947. Σα σήμερα, στις 20 Ιουνίου, το 1947, γέμισαν κουμπότρυπες στο κορμί του μπράβοι του συνεταίρου του, στο σπίτι της γκόμενάς του, μιας ψευτοστάρλετ Βιρτζίνιας Χίλυ.
Στο Flamingo Hilton του Λας Βέγκας εμφανίστηκαν για πρώτη φορά οι κουλοχέρηδες, τα γνωστά «φρουτάκια».