και ο Λέοναρντ Κοέν.
Γιατί, όμως, ήταν το 2016 μια τόσο καταραμένη χρονιά; Για κάποιους η εξήγηση δεν βρίσκεται στη μεταφυσική αλλά στη λογική. Οι δεκαετίες του ’60 και του ’70 παρήγαν πολλούς διάσημους, είναι φυσιολογικό επομένως κάποιοι από αυτούς να έφτασαν πενήντα και σαράντα χρόνια αργότερα στο τέλος της ζωής τους. Ο μαθηματικός του Κέιμπριτζ Τζέισον Κριζ, γράφουν οι Times, έδωσε και λίγη επιστημονική αίγλη σε αυτήν την υπόθεση. Πώς; Δημιουργώντας μια βαθμολογική κατάταξη διασημότητας με βάση τον αριθμό των επισκέψεων στη Wikipedia και τον αριθμό των αφιερωμάτων για κάθε ένα από αυτά τα πρόσωπα.
Και τι προέκυψε; Οτι ο βαθμός διασημότητας του Κάστρο είναι 94,5% έναντι 93,8% του Μοχάμεντ Αλι και 93,5% του Ντέιβιντ Μπάουι. Συνολικά, ο Μάικλ Τζάκσον είναι ο πιο διάσημος νεκρός όλων των εποχών με 99,3%, καθώς προηγείται κατά 0,4% ακόμη και του Ιησού. Αντιστοίχως, ο Σαντάμ Χουσεΐν είναι πιο διάσημος νεκρός τόσο από Μουαμάρ Γκαντάφι όσο και από τον Τζέραλντ Φορντ.
Αφού δημιούργησε αυτήν την κατάταξη, ο άγγλος μαθηματικός μελέτησε τις ημερομηνίες θανάτου 200 διάσημων από το 2000 έως το 2016. Για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στατιστικά θα έπρεπε πέρυσι να φύγουν από τον μάταιο τούτο 17 διάσημοι. Αλλά πόσοι έφυγαν; 25. Κάτι που – λέει και πάλι η στατιστική – συμβαίνει μια φορά κάθε δυο αιώνες. Αν, πάλι, βάλει κανείς στο δείγμα 1.000 θανάτους διασημοτήτων, τότε προκύπτει ότι το 2016 ήταν η χειρότερη χρονιά του τελευταίου αιώνα. και πάλι χάλια δηλαδή.protagon.gr