του Κώστα Πικραμένου*
O Παντελίδης, ο υιος Βακάκης και οι χιλιάδες των μουτζαχεντίν των Ελληνικών δρόμων, μας θυμίζουν κάθε φορά, με τραγικό τρόπο, το κυρίαρχο προφίλ του νεο-Έλληνα ή Ελληνάρα.
Είναι ο ίδιος τύπος που παρκάρει όπου γουστάρει, που πετάει το σκουπιδάκι απο το παράθυρο, που δε φοράει ζώνη, που βγάζει το σκύλο βόλτα χωρίς να μαζεύει τα περιττώματα αυτού, που είναι αγενής, που δε γνωρίζει
τη λέξη "παρακαλώ", που κατηγορεί τους ξένους για τα δεινά της πατρίδας του, που βλέπει συνομοσίες παντού, που καπνίζει σε κλειστούς χώρους κλπ...Ειναι με λίγα λόγια, ο αδελφός μας, ο φίλος μας, ο συγγενής μας, ο γείτονας μας και εν τέλει εμείς οι ίδιοι
Γιατί έκανα αυτή την εισαγωγή;
τη λέξη "παρακαλώ", που κατηγορεί τους ξένους για τα δεινά της πατρίδας του, που βλέπει συνομοσίες παντού, που καπνίζει σε κλειστούς χώρους κλπ...Ειναι με λίγα λόγια, ο αδελφός μας, ο φίλος μας, ο συγγενής μας, ο γείτονας μας και εν τέλει εμείς οι ίδιοι
Γιατί έκανα αυτή την εισαγωγή;
Γιατί θέλω να καταδείξω το αυτονόητο:
Η διαπαιδαγώγηση και η ανατροφή είναι βασική υποχρέωση των γονέων.
Και στην Ελλάδα οι γονείς σε μεγάλο βαθμό είναι απαίδευτοι καθώς το πρόβλημα μεταφέρεται απο γενιά σε γενιά.
Τι θα σου μάθει η Σχολή Οδηγών σε 20 ημέρες, όταν από 3 χρονών παρατηρείς την απαράδεκτη οδική συμπεριφορά του πατέρα σου και τη θεωρείς φυσιολογική.
Αφού πάρεις το δίπλωμα οδήγησης θα ακολουθήσεις την ίδια φονική συμπεριφορά.
Οι εξαιρέσεις υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Το πρόβλημα είναι πολιτισμικό και χρειάζεται ορίζοντα 30ετίας για να βελτιωθεί η κατάσταση.
Η κότα κάνει το αυγό; Ή το αυγό την κότα;
Οι κοινωνίες στελεχώνουν τη Δημόσια Διοίκηση; Ή τα Κράτη φτιάχνουν τις κοινωνίες;
Φταίει ο ανεύθυνος Βακάκης; Ή η έλλειψη ραντάρ ελέγχου ταχύτητας και η υποστέλεχωση της Τροχαίας αυτοκινητοδρόμων;
Μπορούμε να συζητούμε για ώρες στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Πριν όμως από την ανάλυση του δυστυχήματος, τίθεται το ζήτημα της διαπαιδαγώγησης εκ μέρους του γονιού Βακάκη.
Εν ολίγοις, η χώρα αιμορραγεί δεκαετίες τώρα στους δρόμους και ουδείς ιδρώνει.
Αν συνεχίσουμε έτσι, είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Αλλάζω θέμα και έρχομαι στα Ελληνο-Τουρκικά.
Με βάση τη ροή πληροφοριών θα έχουμε κλιμάκωση τουλάχιστον μέχρι το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου.
Η ιστορία με τους 8 στρατιωτικούς και τους 2 Τούρκους ΟΥΚάδες θα μας οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις. Όλοι το γνωρίζουν...
Με βάση τη ψυχρή λογική, μια αποικία χρέους με έντονες κοινωνικές παθογένειες (δημογραφικό κλπ) δεν κάνει πόλεμο.
Τον αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι.
Όμως, ενα Κράτος δεν είναι μόνο δημόσιο χρέος και κοινωνία, είναι και τετραγωνικά χιλιόμετρα επί εδάφους.
Και αλίμονο σε αυτούς που θα συμβάλλουν στην απώλεια έστω και ενός τετραγωνικού χιλιοστού.
Υπό αυτή τη λογική, ο πόλεμος είναι μονόδρομος.
Υπάρχουν όμως προϋποθέσεις.
Και αυτές είναι η επιλογή του τόπου και του χρόνου.
Αν αιφνιδιαστείς, έχεις χάσει τη μισή μάχη.
Το Αιγαίο είναι διασπαρτο από βραχονησίδες και μια τουριστική θαλαμηγός μπορεί να κρύβει Τούρκους ΟΥΚάδες.
Τα σενάρια είναι άπειρα.
Σε κάθε περίπτωση η αντίδραση πρέπει να είναι σφοδρή και να προκύψουν τετελεσμένα, το αργότερο, εντός 12 ωρών.
Όσο πιο γρήγορα βρέξει "αίμα" για τους απέναντι, τόσο το σοκ στην Άγκυρα θα είναι πολλαπλό και η αντίδραση της Ευρώπης και της Ρωσίας άμεση.
Τις ΗΠΑ του Τράμπ μην τις υπολογίζουμε ως διαμεσολαβητή.
Αν περάσουν οι 12 ώρες και δεν έχει ξεκαθαρίσει η κατάσταση (ανακατάληψη βραχονησίδας, βύθιση στόλου, κατάρριψη μαχητικών, βομβαρδισμοί υποδομών στη Μικρά Ασία) και αρχίσουν να δημοσιεύονται πληροφορίες για Έλληνες νεκρούς ( μάχιμους - άμαχους ) με συνεχή ροή σε έκτακτα δελτία ειδήσεων η κατάσταση δεν θα ελέγχεται.
Γιατί;
Η Ελληνική κοινή γνώμη, σε αντίθεση με τη Τουρκική και την Ισραηλινή, δε ξέρει από φέρετρα.
Δεν έχει ζήσει πόλεμο.
Ο Ερντογαν και οι δικοί του κάνουν τα "κοράκια" στις κηδείες.
Και θεωρείται φυσιολογικό.
Νομίζετε ότι ο Τσίπρας και ο Κοτζιάς θα σηκώσουν τα φέρετρα στους ώμους τους;
Θα τους λιντσάρουν οι συγγενείς...
Μετά το πανικο σε σουπερμάρκετ, ΑΤΜ και βενζινάδικα, οι δημοσκοπήσεις που θα γίνονται και θα φτάνουν on line στο Μαξίμου θα δείχνουν τη κοινή γνώμη να ζητά κατάπαυση πυρός εδώ και τώρα.
Ποιος πολιτικός θα έχει το σθένος -εκείνη τη στιγμή- να ακολούθησει τις συμβουλές των επιτελών στο ΕΘΚΕΠΙΧ/ΓΕΕΘΑ και όχι τις δημοσκοπησεις και τους βουλευτές του Κόμματος του;
Εκείνη τη στιγμή θα γράφεται Ιστορία τουλάχιστον για τα επόμενα 50 χρόνια.
Εδω λοιπόν τίθεται το ζήτημα γιατί το Κράτος -δεκαετίες τώρα - δεν εχει προετοιμάσει τη κοινή γνώμη για αυτό το ενδεχόμενο, ενώ βρισκόμαστε σε "ψυχρό πόλεμο" με τους Τούρκους από το 1974.
Πρόκειται για μία παράμετρο που οι Ισραηλινοί την εξετάζουν κάθε φορά που υπάρχει κλιμάκωση με τη Χαμάς και τη Χεζμπολά...
Ασφαλώς κανείς δεν θέλει το πόλεμο.
Η οικονομία και η κοινωνία μας είναι ήδη κατεστραμμένες.
Όμως η Ιστορία των Εθνών είναι βαμμένη με αίμα.
Και η δυναμική των εξελίξεων πολλές φορές δεν ελέγχεται.
Όπως επανέλαβε και ο καθηγήτης Μάζης : .... εχτές πρέπει να είμαστε με το "όπλο στη σκανδάλη"
*Ο Κώστας Πικραμένος είναι σύμβουλος εξαγωγικών επιχειρήσεων - ειδικός σε θέματα economic intelligence. Συγγραφέας Βιβλίων που διατίθενται στην πλατφόρμα της www.amazon.com (kostaspikramenos)