Άλλη μια χυλόπιτα έφαγε η ΦΠΑ των ραγιάδων απο το τελευταίο Eurogroup το οποίο απλώς επέτρεψε την παραμονή της στην καρέκλα της εξουσίας για βραχύ χρονικό διάστημα, επιβάλλοντας νέα βαρύτατα μέτρα, με νέες φορολογικές επιβαρύνσεις,μειώσεις συντάξεων και όχι μόνο και επιπλέον καταβάλλοντας  2 δις στους δανειστές απο την πώληση της Finashbank.

Η κυβέρνηση ακριβοπλήρωσε την παράταση της παραμονής της στην εξουσία που φαίνεται πως είναι πολύ γλυκιά. Γιατί όπως έχει πει και ο «Έλληνας Σουσλώφ», Φλαμπουριάρης, «όταν πάρεις την εξουσία δεν την αφήνεις». Φαίνεται ότι, και το μικρό ακόμα κοκκαλάκι της εξουσίας που έχει υφαρπάσει πουλώντας ελπίδα η ΠΦΑ, της  αρκεί για το περαιτέρω ξεπούλημα της χώρας.

 Παρ’ όλο το στραπάτσο, το χοντρό γερμανικό φτύσιμο, η ΠΦΑ εκεί επιμένει στο ίδιο βιολί, του ραγιάδικου «πάση θυσία στο ευρώ». Κάτι με το αντίστοιχο «σφάξε Αγά μου να αγιάσω». Δεν αντιλαμβάνεται άραγε ότι, δεν μπορείς κανείς να απαιτεί, να διεκδικεί, να παζαρεύει οτιδήποτε όταν δεν έχει εναλλακτική λύση; Και ότι όταν αυτό το γνωρίζουν καλά οι απέναντι, θα τον μεταχειριστούν αναλόγως.

Aς το επαναλάβουμε για άλλη μια φορά. Τα μνημόνια και το ευρώ είναι αδιαχώρητοι, δίδυμοι Σιαμαίοι αδερφοί. Η μόνιμη διαπραγματευτική γραμμή που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς εναλλακτική λύση και σχέδιο, είναι επιλογή καταστροφής. Όταν ο Πρωθυπουργός, ο τ. Υπουργός Γιάνης Βαρουφάκης και όλο το υψηλόβαθμο Πρωθυπουργικό περιβάλλον, διακήρυσσαν και διακηρύσσουν ότι, μοναδική μας επιλογή είναι η παραμονή  στην ευρωζώνη, χωρίς να αφήνουν έστω και μια χαραμάδα διαφοροποίησης, δεν αντιλαμβάνονταν άραγε ότι έτσι γίνονταν υποχείριοι στους ανελέητους ;

Προφανώς τα παθήματα δε γίνονται μαθήματα, Έπαιζαν και παίζουν με ανοιχτά χαρτιά, με έμπειρους, σκληρούς και πονηρούς αντιπάλους και περιέργως πίστευαν και πιστεύουν ακόμα ότι θα κερδίσουν ή έστω κάτι θα καταφέρουν. Πολιτική πρακτική αστειοτήτων, όπως και η όλη κωμικοτραγική υπόθεση πως το θηρίο του Βερολίνου, θα φοβηθεί την Ελλάδα του 2% της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Και ότι, το Ευρωιερατείο της Νέας Τάξης θα λυγίσει. Ή ότι η δημιουργική ασάφεια, τα game theories και τα chicken games, θα μας οδηγήσουν στη νίκη!Ουάουυυυυυ.

Τελικά, το Βερολίνο μας έκλεισε τις τράπεζες και ύστερα παρ’ όλο το βροντώδες όχι στο δημοψήφισμα, η αγράβατη, παιχνιδιάρα κυβέρνηση του game theory και του chicken game,  είπε ναι σε όλα και πολύ περισσότερα από πριν. Και ακόμα σήμερα, συνεχίζει να βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Με τη σιωπηλή συνηγορία σχεδόν όλης της μνημονικής Βουλής, επιμένει να γαντζώνεται  στην εξουσία προσκυνώντας το δόγμα του «πάση θυσία στο ευρώ» και υποτάσσοντας τη χώρα στις οργιώδεις ορέξεις του 4ου Ράιχ