Τα λέει εντελώς απενοχοποιημένα, σαν να είναι ένα αναπόφευκτο μέρος τής δουλειάς του ..."Εργαλεία", τα οποία θα τον βγάλουν από μια δύσκολη θέση και από εκεί και πέρα δεν τον ενδιαφέρει αν αυτά, παραμένοντας σε δημόσια "θέα", θα τον "εκθέτουν" εσαεί.
Δεν τον νοιάζει τίποτε.
Γελάει ο κόσμος με την "κωλοτούμπα" του στο δημοψήφισμα - το οποίο ο ίδιος προκάλεσε - κι ούτε καν τον ενδιαφέρει.
Γελάει ο κόσμος με τις "επαναστατικές" αρλούμπες που έλεγε στην Κούβα ένας ηγέτης, ο οποίος συνειδητά έχει επιλέξει να γίνει το "κατοικίδιο" της Μέρκελ και αυτός επιμένει να μην κατεβάζει τη "γροθιά" τής επανάστασης.
Γελάει ο κόσμος με τη "συμβολική" εμμονή του με τη γραβάτα και αυτός δεν νοιάζεται καν.
Γιατί; ...
Γιατί είναι ένας μίμος τής αθλιότητας ...
Είναι ένας πολιτικός μίμος, ο οποίος, ανάλογα με τις ανάγκες, θα "μιμηθεί" από τον Ανδρέα μέχρι τον Χαρίλαο και από εκεί τον Τσε Γκεβάρα ...
Μέχρι και τη φωνή του την προσαρμόζει στους ρόλους του, όπως κάνει ένας επαγγελματίας ηθοποιός ή ένας αδίστακτος απατεώνας.
Δεν είναι παράξενο που ένας απόφοιτος του πολυκλαδικού Αμπελοκήπων "μυστηριωδώς" ανακαλεί από τη μνήμη του "βουκολικές" αναμνήσεις - προφανώς από τα "χειμαδιά" τής Λεωφόρου Αλεξάνδρας και της Πανόρμου - ,μιλώντας για "Γενάρηδες", "Φλεβάρηδες", σκυλιά και καραβάνια, όπως έκανε ο γιδοβοσκός Φλωράκης;
Δεν είναι παράξενο που μπορεί ένας πρόσφατος πελάτης τής Linguaphone να μην έμαθε ακόμα τα αγγλικά, αλλά μπροστά σε έναν Αμερικανό μιλάει τα ελληνικά σαν Ελληνοαμερικανός εστιάτορας δεύτερης γενιάς; ...
Αυτός είναι ο Τσίπρας ...
Ένας ηθοποιός, ο οποίος ξέρει πάντα ποιον τυποποιημένο χαρακτήρα τον συμφέρει να ενσαρκώσει, για να "βγει" το "σενάριο" που ακολουθεί.
Αντιμετωπίζει αυτούς τους χαρακτήρες σαν "ρούχα" που αλλάζουν ...
Τι πρόβλημα έχουμε, για να ξέρουμε ποιον χαρακτήρα θα "φορέσουμε"; ...
"Βρέχει", για να φορέσουμε "αδιάβροχο" ή έχει ήλιο, για να φορέσουμε "βερμούδα"; ...
Θέλει αγριάδα η περίσταση, ώστε να "καραμανλίσουμε" λίγο ή αρκεί ένα καλαμπουράκι για να "παπανδρεΐσουμε"; ...
Μιλάμε σε παλαιοκομματικούς κομμουνιστές για να "φλωρακίσουμε" λίγο ή σε νεολαίους γενικά, ώστε να "χριστοδουλίσουμε";
Από εκεί και πέρα όλα εύκολα είναι ...
Απλά θα κολλήσει έναν "τίτλο-δικαιολογία" σε κάθε "περίεργη" επιλογή που θα ακολουθήσει και θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του, χωρίς να χαλάσει τη "βιτρίνα" του ...
Δεν μπήκε στον Πανάγιο Τάφο ως πιστός και από θρησκευτική ευλάβεια, αλλά ως μηχανικός από επιστημονική περιέργεια.
Στο μέλλον, κι αν δει ότι τον συμφέρει να πιάσει τον Σταυρό στα Θεοφάνια, μπορεί να βουτήξει και ως κολυμβητής, παρασυρόμενος από αγωνιστική διάθεση.
Μιλάμε για πρωτόγνωρα πράγματα ...
Μία φορά πήγε με τα πόδια από τη Βουλή στο Μέγαρο Μαξίμου και έζησε στιγμές Κιμ Γιόνγκ Ουν, εφόσον "έτυχε" και έπεσε σε μαθητές που τον "αποθέωσαν".
Ακόμα και τον γέρο Παπανδρέου τον έχει ξεπεράσει στα "παπατζηλήκια" και στις "ακροβατικές" κινήσεις.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;
Από την Καντίτσα Σάνκο, την οποία την πήρε ως συνοδό του στη δεξίωση του Προεδρικού Μεγάρου μέχρι την ίδρυση πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη, δεν παύει να μας καταπλήσσει ο "παπατζής".
Καθημερινά αποδεικνύεται πως είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος αποτελεί τον απόλυτο ορισμό τού καιροσκόπου αριβίστα που δημαγωγεί ασύστολα.
Τι είδους ιστορία μπορεί να γράψει ένας τέτοιος άνθρωπος; ...
Εύκολη απάντηση για έναν μηχανικό, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ότι είναι ...
Την ιστορία εκείνη, η οποία "γράφεται" εκ του αποτελέσματος - μετά από μια αναπάντεχη αστοχία "υλικού" - ...Τη μεγάλη ιστορία, την οποία μπορεί να γράψει ένα ελαττωματικό "γρανάζι" ...
Ένα μικρό "γρανάζι", το οποίο μπορεί να "σπάσει" ακόμα και τον πιο περίπλοκο "κινητήρα" ...
Αυτήν ακριβώς την ιστορία γράφει έμμεσα - και εν αγνοία του - ο Τσίπρας ...
Τη θεαματική ιστορία, η οποία αναγκαστικά θα γραφεί εξαιτίας τής δικής του "αστοχίας" ...
Τέτοιου είδους "υλικό" χαμηλών προδιαγραφών είναι ο Τσίπρας.
Ο Τσίπρας αυτήν τη στιγμή "καίει" το βασικό "εργαλείο" τού παρακράτους, το οποίο είναι η Αριστερά των κρατικοδίαιτων χαφιέδων "ηρώων" τής κοινωνικής δράσης.
Με την παρουσία του στην εξουσία "ξεχαρβαλώνει" το σύνολο του μεταπολεμικού σχεδιασμού ...
Ενός έξυπνου σχεδιασμού, τον οποίο επέβαλαν στην Ελλάδα κάποτε οι ιμπεριαλιστές, προκειμένου να την ελέγχουν απόλυτα ...
Έναν σχεδιασμό, ο οποίος σήμερα δείχνει να αγγίζει τα "όριά" του.
Η Ελλάδα αργά αλλά σταθερά φεύγει από την ελεγχόμενη πορεία και "πλέει" πλέον σε αχαρτογράφητα "ύδατα".
Το σύνολο των λύσεων που έχει στη "φαρέτρα" του το σύστημα εξουσίας, προκειμένου να την ελέγχει, έχει αρχίσει να μην έχει καμία χρηστική αξία..........
============
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΙΑΝΟΥ.
http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2016/12/dexistera.html
Το τέλος τής "Δεξι-στεράς"...
zougla.gr