Κατά την ψυχανάλυση το σώμα του ατόμου σχηματίζεται από τις ενστικτώδεις ορμές του.
«Η εκμύζηση και το πιπίλισμα που παρουσιάζονται ήδη στο βρέφος και είναι δυνατόν να επιζήσουν μέχρι της εφηβικής ηλικίας, μερικές δε φορές και σ’ ολόκληρη τη ζωή, συνίστανται από μια ρυθμικά επαναλαμβανόμενη κίνηση των χειλιών και η οποία δεν έχει ως σκοπό την αναρρόφηση κάποιας
τροφής. Ένα τμήμα των χειλιών, η γλώσσα, μια άλλη περιοχή του δέρματος, πολλές φορές ο αντίχειρας, καθίστανται αντικείμενα εκμύζησης».
Με το στήθος εκφράζεται το σύνολο όλων των ικανοποιήσεων και όλων των φόβων του παιδιού. Με αυτό το παιδί παίρνει τη ζωή, την τροφή, την αγάπη, την ζεστασιά από την καλή μητέρα, ενώ από την ακατάλληλη μητέρα παίρνει την ανασφάλεια και την απόρριψη.
Γι’ αυτό ο θηλασμός και ο απογαλακτισμός χρειάζονται μεγάλη προσοχή. Γνωρίζουμε τον μεγάλο αριθμό των παιδιών που πιπιλίζουν το δάχτυλο τους για να παρηγορηθούν ακόμη και σε μεγαλύτερες ηλικίες από το σύνηθες. Διάφοροι αδέξιοι χειρισμοί από τους γονείς, κυρίως από την μητέρα και γενικά από το περιβάλλον, κατά την ανατροφή του παιδιού στο στάδιο αυτό, προκαλούν διάφορες διαταραχές και καθηλώσεις, οι οποίες απωθούνται στο ασυνείδητο, δηλαδή περιπίπτουν σε αμνησία.
Αυτές οι απωθήσεις και οι καθηλώσεις εάν ευνοηθούν από κατάλληλες συνθήκες μπορεί να γίνουν τα θεμελιώδη αίτια τα οποία προκαλούν στον άνθρωπο διάφορες συμπεριφορικές συνήθειες ή διαταραχές γύρω από την πρόσληψη της τροφής, όπως πχ. υπερφαγία ή ανορεξία.
Σύμφωνα με την κοινή γνώμη οι παχύσαρκοι είναι χαρούμενα και καλοπροαίρετα άτομα. Απολαμβάνουν γενικά τη ζωή, όπως και το καλό και πλούσιο φαγητό. Είναι δηλαδή Bons Vineurs. Αυτή η δημοφιλής γνώμη μπορεί να ισχύει για ένα μεγάλο αριθμό ενηλίκων παχύσαρκων, όμως δεν ισχύει για το παχύσαρκο παιδί και τον παχύσαρκο έφηβο. Αντιθέτως, τα παχύσαρκα παιδιά είναι βασικά δυστυχή και δυσπροσάρμοστα. Ντροπαλά, αποτραβηγμένα, βραδυκίνητα. Είναι εκτεθειμένα στις κοροϊδίες και τα πειράγματα των άλλων παιδιών. Αποφεύγουν πολλά παιχνίδια και ασκήσεις. Γενικά η παχυσαρκία επηρεάζει την κοινωνική ζωή του παιδιού.
Οι μητέρες γενικά των παχύσαρκων παιδιών είναι κυριαρχικές στη ζωή και στην οικογένεια. Προσπαθούν να δημιουργήσουν για τα παιδιά τους μια εύκολη ζωή την οποία αισθάνονται ότι αυτές δεν είχαν, και ότι είχαν στερηθεί την αφθονία την οποία θέλουν να δώσουν στα παιδιά τους. Δίνουν δε ιδιαίτερη έμφαση στην παροχή τροφής. Εν τούτοις, αυτή η έκφραση αγάπης και αφοσίωσης δεν μπορεί να κρύψει την υποκείμενη ανασφάλεια, κτητικότητα, και συχνά επιθετικότητα της μητέρας προς το παιδί.
Η παχυσαρκία, η οποία αρχίζει από την παιδική ηλικία και την εφηβεία, λέγεται νεανική, ενώ όταν αρχίζει μετά την ενηλικίωση λέγεται αντιδραστική. Πολλοί ερευνητές συμφωνούν ότι η υπερφαγία παριστά μια προσπάθεια ή να επιτύχει υποκατάστατη ευχαρίστηση, ή να ελαττώσει ανυπόφορο άγχος προερχόμενο από διάφορες συναισθηματικές συγκρούσεις.
Η υπερφαγία, λοιπόν μπορεί να σημαίνει ένα μέσον για τον παχύσαρκο:
1. Να ελαττώσει το άγχος, την ανασφάλεια, την ένταση, την ανησυχία, την αναποφασιστικότητα.
2. Να επιτύχει ευχαρίστηση, ικανοποίηση, επιτυχία.
3. Να ξεφύγει από την μονοτονία και από μια άδεια ζωή.
4. Να απαλλαγεί από τη σύγχυση, την αποστέρηση, την απογοήτευση.
5. Να επιτύχει κοινωνική επιτυχία και αποδοχή.
6. Να εκφράσει επιθετικότητα, η οποία μπορεί να είναι συνειδητή, ασυνείδητη ή απωθημένη. Η απωθημένη επιθετικότητα δημιουργεί άγχος το οποίο οδηγεί σε υπερφαγία.
7. Να ελαττώσει τα αισθήματα ανασφάλειας και κατωτερότητας.
8. Να εκφράσει διαμαρτυρία εναντίον κάποιας αρχής.
9. Να προσελκύσει προσοχή και φροντίδα.
10. Να αποφύγει τον συναγωνισμό στη ζωή.
11. Να ελαττώσει το άγχος από βρεφικές στοματικές ματαιώσεις.
12. Μπορεί να χρησιμεύσει σαν υποκατάστατο για αγάπη.
13. Η παχυσαρκία μπορεί για τον παχύσαρκο να σημαίνει δύναμη και κοινωνική αναγνώριση.
14. Η παχυσαρκία προκαλεί στον παχύσαρκο αισθήματα κατωτερότητας, ανεπάρκειας, και εντροπής. Αυτά τα αισθήματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να δικαιολογήσουν όλες τις αποτυχίες στις διαπροσωπικές σχέσεις του. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθούν σαν δικαιολογία για να αποφύγει κοινωνικές επαφές.
15. Η υπερφαγία ή η τροφή μπορεί επίσης να συμβολίζει μια προσπάθεια να ελέγξει κάποια κατάθλιψη.
16. Ή να συμβολίζει μια πρόωρη διαταραχή της σχέσης μητέρας – παιδιού.
Η παχυσαρκία θεωρούμενη νόσος πολυπαραγοντική είναι ένας πολύ σοβαρός παράγοντας κινδύνου για επικίνδυνες καταστάσεις και ασθένειες όπως: υπέρταση, χοληστεριναιμία, σακχαρώδης διαβήτης, καρδιοαγγειακά νοσήματα, πνευμονοπάθειες, αρθροπάθειες, χολολιθίαση, διαταραχές ύπνου, και άλλα. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία αμφιβολία ότι είναι μια επικίνδυνη κατάσταση η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Η θεραπεία της παχυσαρκίας συνίσταται: 1) Σε ειδική δίαιτα, 2) Σε κινητική δραστηριότητα. Με αυτά ασχολούνται ενδοκρινολόγοι, διαιτολόγοι και τα ειδικά κέντρα αδυνατίσματος και 5ΡΑ τα οποία κάνουν πολύ καλή δουλειά, η ψυχολογική ενδυνάμωση ή εμψύχωση.
«Νους υγιής εν σώματι υγιή».
http://www.megamed.gr