Ἡ ξεχειλισμένη κούπα (ἱστορία ἀπ'τό γεροντικό)
Ένας
πολυάσχολος άνθρωπος του καιρού μας , αποφάσισε κάποτε να επισκεφθεί έναν άγιο
ερημίτη. Ήθελε να ηρεμήσει λίγο από το άγχος που τον βασάνιζε. Και να ζητήσει
τις συμβουλές του γέροντα.
Τον συνάντησε
σε μια φτωχική καλύβα.
- Ευλογείτε , είπε χαιρετώντας τον ερημίτη. Ξέρετε ,
έκανα πολύ δρόμο για να έλθω εδώ . . .
- Κάθισε , τον διέκοψε ο γέροντας. Άσε με να σου βάλω
λίγο τσάι .
- Έχω περάσει πολλά χρόνια σπουδάζοντας σε
Πανεπιστήμια του εξωτερικού . . . , άρχισε να αυτοσυστήνεται ο επισκέπτης.
- Ας πιούμε πρώτα λίγο τσάι , επέμεινε ο γέροντας.
- Τώρα διευθύνω μια μεγάλη επιχείρηση . . . , συνέχισε
να περιαυτολογεί ο ξένος.
- Πιστεύω ότι το τσάι θα σας αρέσει πολύ , είπε ο
ερημίτης συνεχίζοντας να γεμίζει την κούπα του επισκέπτη του.
- Μα εσείς την ξεχειλήσατε , πάτερ · το τσάι χύνεται
απ'έξω ! παρατήρησε ενοχλημένος ο ξένος.
- Κι εσύ
μοιάζεις μ'αυτήν την ξεχειλισμένη κούπα ! απάντησε τότε ο σοφός γέροντας. Αν
δεν αδειάσεις , ευλογημένε , έστω λίγα από αυτά που κουβαλάς , πώς θα αφήσεις
να στάξει μέσα σου κάτι από τα λίγα πράγματα πού ξέρω.
Πληροφοριακά
Στοιχεία
Γράφτηκε από τον/την Νίκος Βαξεβανίδης