Τραγωδία στην Κεφαλονιά: 21χρονος έβαλε τέλος στη ζωή του - Το μήνυμα της μητέρας του που «ράγισε καρδιές» (φωτο)

Θρηνεί η Κεφαλονιά τον χαμό του 21χρονου Φίλιππου Θεοφιλάτου.Ο νεαρός Φίλιππος το βράδυ της Πέμπτης μεταξύ 23.00 με 23.30 κρεμάστηκε με καλώδιο από δέντρο ξενοδοχείου που άνηκε στην οικογένειά του όπως αναφέρει το ekefalonia.gr.

Το συγκλονιστικό μήνυμα της μητέρας του


«Ραγίζει καρδιές» το αντίο μιας μητέρας που «έχασε» το παιδί της στην Κεφαλονιά. Ο Φίλιππος Θεοφιλάτος είναι νεκρός και εκείνη έγραψε δύο λόγια αποχαιρετισμού στο facebook.
«Λατρεμένο μου παιδί… Φίλιππέ μου …. αυτό το μόνιμα φωτεινό χαμόγελό σου κι η απέραντη αγνή αγάπη που πρόσφερες σε όλους, μένουν ανεξίτηλα και μου δίνουν κουράγιο να συνεχίσω..
Έζησες φαινομενικά ευτυχισμένος και ουσιαστικά βαθιά περίλυπος για τις αδικίες και την ασχήμια του κόσμου μας..
Δεν ανταποκρίθηκες στις σχολικές προσδοκίες και η ψυχική σου ισορροπία κλονίστηκε από αδυναμία αποδοχής του εαυτού σου έτσι όπως ήσουν, ναι μεν τόσο χαρισματικό και καλόκαρδο πλάσμα, αλλά έξω από τα κοινωνικά στερεότυπα που πιστεύεται ότι εξασφαλίζουν την επιτυχία στη ζωή…
Εύχομαι η θυσία σου να αποτελέσει παράδειγμα για αποφυγή του κατακερματισμού της προσωπικότητας των παιδιών τα οποία δεν εντάσσονται σ’ ένα ανόητο ακαδημαϊκό σύστημα και σε μια μηχανιστική μάθηση που αγνοεί τα επιμέρους ενδιαφέροντα και τις δεξιότητές τους..
Θα σε σκέφτομαι χαμογελαστό στον Παράδεισο κι ένα κομμάτι μου ταξιδεύει μαζί σου για πάντα.. η μάνα σου.. το ζουφουλιό σου..».
«Καλέ μου Φίλιππε, σε στεναχώρησε ο κυνισμός αυτής της ζωής. Συγχώρεσέ μας…»

Ο αρθογράφος σε κεφαλλονίτικο site, Γιάννης Βαρούχας αποχαιρέτησε τον νεαρό με ένα ποστ στο facebook.
«Το ημερολόγιο γράφει Παρασκευή, 5 Ιουλίου, και, παρότι βρισκόμαστε μες το κατακαλόκαιρο, η καρδιά μας έχει παγώσει…
Ίσως το πιο σκληρό, αυτό που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε όταν φεύγει ένας αγαπημένος μας άνθρωπος, να είναι η διακοπή της επικοινωνίας. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι πλέον δε θα μπορούμε να επικοινωνούμε.
Ένα τεράστιο «γιατί» μας σφίγγει το μυαλό. Ένα «γιατί» που, αλίμονο, δεν μπορεί να απαντηθεί. Ύστερα έρχεται ο θυμός, η άρνηση, η ισοπέδωση των πάντων…
Εκεί που κατοικούσε η δύναμη, η αθωότητα, η καλοσύνη, η ειλικρίνεια και ο αυθορμητισμός, τώρα επικρατεί η απόκοσμη ησυχία της μετάβασης. Η μετάβαση στον προορισμό όλων μας που όμως ήρθε πολύ νωρίς. Πολύ νωρίς για να την κατανοήσουμε.
Για πάντα όμως θα θυμόμαστε το χαμόγελο των ματιών σου, για πάντα θα μας συντροφεύει η ακεραιότητα της ψυχής σου όπως για πάντα θα αισθανόμαστε κοντά μας την αγνή σου καρδιά.
Καλέ μου Φίλιππε, σε στεναχώρησε ο κυνισμός αυτής της ζωής μιας και εσύ υπήρξες τόσο ευαίσθητος και τόσο καλοπροαίρετος.
Σε παρακαλώ να μας συγχωρέσεις όλους αν δεν μπορέσαμε να απαλύνουμε την ψυχή σου. Σε παρακαλώ να κρατήσεις για το ταξίδι σου τη απροϋπόθετη αγάπη μας. Σε παρακαλώ να μας δώσεις τη δύναμη να διαβούμε το δύσκολο δρόμο στον οποίο μας έταξες.
Αγαπημένε Φίλιππε, θα είσαι παντοτινός μέσα στο μυαλό και στην καρδιά μας. Θα ζεις μαζί μας για όσο ζούμε και θα σε θυμόμαστε με πάρα πολύ Αγάπη.
Γιάννης».