Έτσι μετράω τη ζωή μου από τότε...---Εκδόσεις Οσελότος

Έκλεισε ο κύκλος των χαμένων ψευδαισθήσεων...Κράτησε η ανάμνηση τη λήθη φυλακισμένη... ποτέ δεν έφυγες..κι ας μη περπατήσαμε τους δρόμους που μαζί χαράξαμε, κι ας μη ζήσαμε τα όνειρα που μαζί χτίσαμε, ξόδεψα τις μέρες και τις νύχτες μου τα χρόνια μου όλα, σ’ αυτόν τον κύκλο των αιματοβαμμένων αναμνήσεων..Ποτέ δεν έφυγες από κοντά μου, είσαι εδώ, είσαι παντού, έγινες ο χτύπος της ραγισμένης μου καρδιάς...

Σε πλάνεψε η νύχτα και σε πήρε μαζί της, σε σκέπασε με τον μαύρο μανδύα της ...και για μένα άφησε μαύρο φουστάνι κεντημένο με δάκρυα και πόνο... Ποτέ δεν έβγαλα από πάνω μου το άγγιγμα σου, λεπτό δεν έφυγε από πάνω μου το άρωμά σου,  δεν ανάσανα παρά μόνο με την ανάσα σου, ίσκιος η ζωή  όταν το όνειρο δύει  στο μαβί μιας  ματωμένης δύσης .... Έτσι μετράω τη ζωή μου από τότε... Συγνώμη, που να σε ξεπεράσω ποτέ
δεν τα κατάφερα...


Μαρίζα Τσιτμή

 

_

_

Translate my blog to

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Εγγραφείτε τώρα