Σιωπηλή κραυγή της ψυχής μου....


Μακριά από κόσμο και θορύβους...συντροφεύεις τις σκέψεις μου, σε μοναχικά μονοπάτια πόνου. Μονοπάτια νοτισμένα από δάκρυα  χαμένων ονείρων με έντονο το άρωμα της νοσταλγίας,  ναρκοπέδια....αναμνήσεων... Αχ, πόσο θα 'θελα μάτια μου νa άκουγα την ζεστή φωνή σου να μου λες: "πάντα θα είμαι εδώ".. όπως τότε....ηχώ που θα 'θελα να μείνει για πάντα σα βάλσαμο στην άγρια μοναξιά της ψυχής μου...

Μαρίζα Τσιτμή

 

_

_

Translate my blog to

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Εγγραφείτε τώρα