Κι εσύ δεν είσαι εδώ, και δεν μ' ακούς


Απ' τα σωθικά μου βγαίνει κραυγή σπαρακτική

σκίζει στη μέση τη νύχτα σα ρωτάω ΓΙΑΤΙ;;

κι εσύ δεν είσαι εδώ, και δεν μ' ακούς

στα σύνορα του χρόνου σταμάτησε ο νους

 

Την ηχώ της φωνής μου σκεπάζει η παγωνιά της σιωπής

τα όνειρά μου πέσανε στην πόλεμο της ζωής

κι εσύ δεν είσαι εδώ, και δεν μ' ακούς

έφυγες εσύ, έσβησε ο ήλιος, σάλεψε ο νους

 

Η ψυχή μου έγινε μια πληγή που συνεχώς αιμορραγεί

ένα αργόσυρτο ΑΧ, χωρίς τέλος κι αρχή

κι εσύ δεν είσαι εδώ, και δεν μ' ακούς

σε ποιον άνθρωπο να πιστέψω τώρα πια, και σε ποιους Θεούς;

Μαρίζα Τσιτμή