Μη ξανάρθεις...--Εκδόσεις Οσελότος


Ήρθες μακρινή σκιά του γυάλινου σούρουπου φορώντας ως ένδυμα το ψέμα...

Με στημένο πλάνο, και φανταχτερά προσεγμένα στολίδια για να με εντυπωσιάσεις... Μια σκηνοθεσία τόσο ψεύτικη όσο ψεύτικα ήταν και τα λόγια σου !Μάσκα στα δικά σου μέτρα, τέλεια καμουφλαρισμένος...
Δε θέλω να 'ρχεσαι, μ' ακούς, δε θέλω ...έρχεσαι αθόρυβα και παραβιάζεις τα

μονοπάτια της ψυχής μου...

ξύνεις παλιές πληγές και ξεκολλάς  γάζες του γιατρού  χρόνου..

Σ’ αρέσει να βλέπεις  κομματιασμένη την ύπαρξη μου..σ' αρέσει να παίζεις με ευαίσθητες χορδές της καρδιάς μου..

Το ξέρω πως έρχεσαι δε μπορείς να μου τ’ αρνηθείς ...ακούω τη κραυγή της σιωπής σου...

ξεχωρίζω τη σκιά της απουσίας σου...

ιχνηλατώ  τις  ανάσες σου, στης μοναξιάς μου τη βασανιστική σιωπή..

 

Έρχεσαι τις νύχτες σιωπηλά, και πατάς στις στοιχειωμένες σκιές της ψυχής μου..

Σε προδίδουν  οι δυνατοί χτύποι της καρδιάς μου,  τα δάκρυα  βροχή σα πέφτουν στο πρόσωπό μου. Δε θέλω να ξανάρθεις, μ' έχεις κουράσει, μ' έχει κουράσει  το σκούρο χρώμα του σούρουπου που φέρνεις μαζί σου...

το χρώμα που έχει το ψέμα σου...

Συνέχισε το δρόμο σου και άσε το χρόνο να επουλώσει  πληγές με βότανα λήθης, να ξεθωριάσει θύμησες όπως μόνο εκείνος ξέρει.

 

Άνισο παιχνίδι ο χωρισμός, παιχνίδι θανάτου...παγώνει το χρόνο και σε αιχμαλωτίζει μέσα στην ‘’άρνηση’’...

άρνηση να δεχτείς το τέλος , άρνηση  ότι, τέλειωσε .... ότι απλά τελείωσε. 

Συνέχισε εσύ το δρόμο σου, κι εγώ  θα ψάξω να βρω

το μονοπάτι που δεν πήραμε να.... περπατήσω

Μη ξανάρθεις... 

 

Μαρίζα Τσιτμή