Αναδρομές...


 Οι αναμνήσεις θρυμματίζουν τη σιωπή

σκιές που σα στοιχειά ουρλιάζουν

σφράγισε ο πόνος τη ψυχή

καθρέφτης που οι αναδρομές λιμνάζουν..

 

Στα χέρια σου φυλακισμένη η ανάσα μου

ραγισμένη σε χωροχρόνου πνοή

σημάδια σου παλιά, ανιχνεύω στη στράτα μου

κλειστό λουλούδι της νύχτας σιωπή

 

Με τα πέλματα της ψυχής μου ματωμένα

από  πορεία σε δρόμους χαμένων καιρών

άγονες γραμμές με σπασμένα φρένα

ταξίδια τρόμου σε μακρινές πολιτείες νεκρών


Μαρίζα Τσιτμή