Κι εσύ δεν είσαι εδώ...



 Απ' τα σωθικά μου βγαίνει κραυγή σπαρακτική

που σκίζει τη νύχτα σα ρωτάω γιατί;

κι εσύ δεν είσαι εδώ και δεν μ' ακούς 

στα σύνορα του χρόνου σταμάτησε ο νους

 

Η ηχώ της φωνής μου σβήνει στη παγωνιά της σιωπής 

ένα ολόκληρο σύμπαν κι όμως δεν μ' ακούει κανείς

κι εσύ δεν είσαι εδώ, και δεν μ' ακούς

έφυγες εσύ, έσβησε ο ήλιος, σάλεψε ο νους

 

Η ψυχή μου έγινε μια πληγή που αιμορραγεί

ένα αργόσυρτο αχ, δίχως τέλος κι αρχή

κι εσύ δεν είσαι εδώ και δεν μ' ακούς

σε ποιον άνθρωπο να πιστέψω τώρα πια, και σε ποιους Θεούς;;

Μαρίζα Τσιτμή