ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ...


 ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ;;;

Γράφει ο Περικλής Δανόπουλος

Υπό κάποιες προϋποθέσεις, το να μαζευτεί κόσμος για να διαμαρτυρηθεί για τα μέτρα, θα μπορούσε να θεωρηθεί ενθαρρυντικό.

Η ύπαρξη σφυγμού και η βούληση για αντίδραση απέναντι στον ολοκληρωτισμό, δημιουργούν πάντα ελπίδες.

Έστω και αμυδρές.

Από την άλλη, αρχίζουν οι θλιβερές διαπιστώσεις.

Μιλώντας κυρίως για την Αθήνα...

-Ένα ακόμα deja vu, με τον κόσμο να συρρέει, τους απαραίτητους προβοκάτορες που προκαλούν την αντίδραση των ''ανθρωποειδών'' της αστυνομίας, οι οποίοι με χαρά και ηδονή, γεμίζουν το σύμπαν με χημικά, διαλύοντας μια ακόμα συγκέντρωση,

-Εδώ και αρκετά χρόνια, το έργο παίζεται με παραλλαγές, αλλά με τον βασικό κορμό του σεναρίου ίδιο και απαράλλαχτο.

Αρχίζουν να δημιουργούνται συνθήκες εθίμου με αναπαραστάσεις των ίδιων ιστορικών γεγονότων.

-Είναι εύλογο, η οργή, η άμεση συναισθηματική υποκίνηση, να φέρνουν αυθόρμητες αντιδράσεις, όπου με μικρή συνεννόηση, παρέες παρέες, να προσπαθούν να δημιουργήσουν συνθήκες ανατροπής.

Μόνο που σε αυτές τις καταστάσεις, οι παρέες... δεν γράφουν ιστορία…

Θα ήταν ίσως κουραστικό και χιλιοειπωμένο, να μιλήσει κανείς για ουσιαστική έλλειψη υποκειμένου, έλλειψη που δημιουργεί την απουσία συντεταγμένης αντίδρασης.

Είναι όμως η πραγματικότητα.

Και η εξουσία, αυτό το γνωρίζει καλά, φροντίζοντας να θωρακιστεί, ελέγχοντας απόλυτα τα υποκείμενα, δημιουργώντας ένα πολιτικό σκηνικό με παρατάξεις που επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό και τους ίδιους στόχους.

Την διατήρηση του ίδιου μοντέλου, του ίδιου status quo.

Ναι, σαφέστατα, τα πράγματα δεν είναι καλά και δεν θα πάνε καλύτερα.

Ναι οπωσδήποτε χρειάζεται αντίδραση-αντίσταση απέναντι στην ισοπέδωση.

Ναι, σίγουρα ο λαϊκός παράγοντας θα πρέπει επιτέλους να παίξει τον καταλυτικό ρόλο, σε όσα τον αφορούν.

Δεν φαίνεται όμως να δημιουργούνται οι συνθήκες, ώστε οι αντιδράσεις και δράσεις του λαϊκού παράγοντα, να πάρουν την μορφή χιονοστιβάδας.

Είναι πραγματικά μεγάλο το δίλημμα : αντιδρά ο κόσμος, έστω και ανοργάνωτα και σπασμωδικά, σπάει ως συνήθως τα μούτρα του, επέρχεται απογοήτευση και αναχωρητισμός.....δεν αντιδρά και η εξουσία παίζει μόνη της, και επαίρεται από πάνω για την κοινωνική συναίνεση, δημιουργώντας καινούργιο όλεθρο...

Δεν υπάρχουν εύκολες και έτοιμες λύσεις, η ακόρεστη δίψα για εξουσία, δεν νικιέται από το θυμικό των εξουσιαζόμενων.

Χρειάζονται πολλά να γίνουν και μάλιστα σε πολύ λίγο χρόνο...

Συνεχίζεται.... με την συμμετοχή όλων ελπίζω…

ΠΗΓΗ ΦΒ

ΣΧΟΛΙΟ : Πάντως οι … «μπουκωμένοι δημοσιογράφοι» κάποιων γκαναλιών (ΑΝΤ1) είπαν χαρακτηριστικά :

«Οι αρνητές του ιού, έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο»!

Έρχεται νέος εμφύλιος και Διωγμός της Ορθοδοξίας, να είμαστε σίγουροι…