Δημήτρης Τζώρας : Η τρελή του Μαξίμου γιορτάζει τα 200 χρόνια επανάστασης χωρίς τον λαό, αλλά με κιμά γαρίδας

ΤΖΩΡΑΣ 3 Δημήτρης Τζώρας – Πολικός Αναλυτής

Χρειάζονταν οι ξένες δυνάμεις να αναδείξουν στην εξουσία μία τρελή προσωπικότητα με μία θεότρελη πολιτική, ώστε να εμπεδώσουν μια και καλή οι Έλληνες, πόσο υποταγμένο και γελοίο είναι το κρατίδιό τους, μετά από 200 χρόνια επανάστασης.

Ήθελαν επίτηδες μία τρελή προσωπικότητα να στήσει μία φιέστα δήθεν εθνικής ανεξαρτησίας, η οποία δε θα περιελάμβανε τον Ελληνικό λαό. Μόνο τους υποτακτικούς τους, ώστε η χώρα, να γελοιοποιηθεί πλήρως στα μάτια της παγκόσμιας κοινότητας. Η χώρα μας, πανανθρώπινο πολιτικό σύμβολο, που είπε «ΌΧΙ» στον Ισλαμικό κόσμο, γιορτάζει την παλιγγενεσία της με κιμά γαρίδας

για το διεφθαρμένο και εξανδραποδισμένο πολιτικό της προσωπικό και επιδόματα πείνας για τους έγκλειστους πολίτες της. Αυτοί οι ελεεινοί που διοικούν τη χώρα, δεν κάνουν τίποτα, τυχαία, σε επίπεδο συμβολισμών.

Η τρελή και διεφθαρμένη προσωπικότητα του Μαξίμου, θα μείνει στην ιστορία, ως φίλη των π@ιδόφιλων, που αποδόμησε και εκτέλεσε αδίστακτα το πνεύμα και το νόημα της Ελληνικής επανάστασης. Η τρελή του Μαξίμου, με τις γελοίες προσωπικότητες της κοινοβουλευτικής της ομάδας, γιορτάζει την επέτειο χωρίς τους πραγματικούς της ήρωες. Τον λαό!

Σύσσωμο το ελληνόφωνο πολιτικό σύστημα, για διαφορετικούς  ιδεολογικούς, αλλά και κοινούς στόχους σε επίπεδο συμβολισμών, επιτρέπει στην τρελή του Μαξίμου, να αποδομήσει και να γελοιοποιήσει, τα διακοσιοστά γενέθλια του Ελληνικού Κράτους. Η άρχουσα τάξη της χώρας, υπό την προστασία χιλιάδων αστυνομικών και κλεισμένη στο Προεδρικό Μέγαρο, θα χλαπακιάζει τα 45 πιάτα του Λαζάρου, την ώρα που οι Έλληνες θα βλέπουν από τις τηλεοράσεις της φυλακή τους, τα στρατευμένα τους παιδιά να τιμούν τους ήρωες του ’21.

Η άρχουσα τάξη της χώρας, κάνει μνημόσυνο στο νέο-ελλληνικό Κράτος, όχι επέτειο γενεθλίων και το δείχνει σε όλο τον πλανήτη. Δεν είναι τυχαίο, που σε αυτό το μνημόσυνο, οι ξένοι ηγέτες, δεν ήθελαν να παραβρεθούν. Δεν το αντέχει και η δική τους καρδιά να συμμετάσχουν, σε προσωπικό επίπεδο, σε αυτό το πολιτικό και πολιτισμικό έκτρωμα –γιορτή. Συνειδητά και απροσχημάτιστα, η πολιτική και επιχειρηματική τάξη της χώρας, διαφημίζει σημειολογικά, το θάνατο του νέο-ελληνικού Κράτους. Η Ελλάς, πέθανε, ελάτε να πάρετε τα ιμάτιά της. Αυτό θέλουν να δείξουν στη διεθνή κοινότητα. Το επικαιροποιημένο πιστοποιητικό θανάτου της. Είμαστε υποταγμένοι σε εσάς, αρκεί να κάνουμε δουλίτσες και να μας κρατάτε στην εξουσία.

Με μία Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που εκφράζει όλη την μεταπολιτευτική πολιτική παρακμή και πνευματική αηδία. Με ένα πολιτικά ατάλαντο και πολιτισμικά εκτρωματικό, μουμιοειδές, χορηγό του Ιδρύματος Κλίντον, ως επικεφαλής της εθνικής φιέστας. Με μία τρελή προσωπικότητα στην Πρωθυπουργία της χώρας και μία άχρηστη προσωπικότητα στην ηγεσία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Ο λαός, δεν είναι άμοιρος ευθυνών σε αυτή την κατάσταση, διότι 5.649.527 ψήφισαν στις εκλογές του 2019 αυτό το εκτρωματικό και εμετικό πολιτικό προσωπικό. Σαν να μην έμαθαν ποτέ οι Έλληνες, τι είναι και τι πρεσβεύουν οι ηγέτες τους. Σαν να μην ήρθαν ποτέ μνημόνια στην Ελλάδα. Σαν να μην απαγορεύθηκαν ποτέ οι Εθνικές παρελάσεις με διάφορα προσχήματα. Σαν να μην έμαθαν ποτέ, ότι τα ΜΜΕ, είναι μηχανισμοί χειραγώγησής τους και εργαλεία των κατοχικών δυνάμεων της χώρας.

Θα μπορούσε ο λαός, διά της μαζικής αποχής από τις κάλπες, να θέσει τους όρους του στα πολιτικά κόμματα, εάν αυτά ήθελαν την λαϊκή νομιμοποίηση. Να απαιτήσει τη διερεύνηση όλων των σκανδάλων. Την τιμωρία όσων πτώχευσαν τη χώρα. Τον εξοστρακισμό όλων εκείνων που μας έλεγαν επί δεκαετίες, ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Την κάθαρση της δικαστικής εξουσίας και την τιμωρία της στρατιωτικής, διότι δεν υπερασπίστηκε τη Δημοκρατία και την Ελληνική κοινωνία, από τις διεφθαρμένες ελίτ.

Δε θέλουν οι πολιτικές ηγεσίες να θυμηθεί ο λαός το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» και γαριδοφάγους. Φοβούνται, ότι η επέτειος της Εθνικής Παλιγγενεσίας, μπορεί να εμπνεύσει ξανά τον Ελληνικό λαό και να ζητήσει ξανά την ανεξαρτησία του. Η Στρατιωτική ηγεσία, δειλή, άμοιρη, υποταγμένη και δημοσιοϋπαλληλική, φοβάται ότι τα αυγά και τα γιαούρτια του κόσμου, θα πετύχουν και το δικό της το κεφάλι. Προτιμούν να κρυφτούν από τα μάτια του Ελληνικού λαού και να γίνουν οικτρό θέαμα στα μάτια του Ερντογάν, που τους βλέπει και σκάει στα γέλια με την οσφυοκαμψία τους στο σάπιο πολιτικό προσωπικό και τις κατοχικές δυνάμεις, παρά να αντιμετωπίσουν την εσωτερική δειλία τους, στο να συναθρώσουν μαζί με άλλες κοινωνικές δυνάμεις, εθνικό πολιτικό λόγο. Όχι πραξικόπημα, αλλά έναν στοιχειώδες πολιτικό λόγο. Ούτε αυτό δεν μπορούν να κάνουν. Αλλά στις 25 Μαρτίου, θα καμαρώνουν σα γύφτικα σκεπάρνια, που έλεγε η γιαγιά μου, όταν θα κάθονται με τα γαλόνια τους στην εξέδρα των επισήμων, γνωρίζοντας, ότι το σαράκι της θεσμικής και προσωπικής τους ξεφτίλας, τρώει τα σωθικά τους. Θα καμαρώνουν επάνω στο αίμα ηρώων, για το μενού με τον κιμά γαρίδας, της τρελής του Μαξίμου. Θα βαράνε προσοχές, ως τιμωρία για τη δειλία τους, στις ελβιέλες και στο άπλυτο μαλλί της Σακελλαροπούλου. Να πάνε μετά το πέρας της παρελάσεως στο σπίτι τους, στα παιδιά τους και τα εγγόνια τους και να μην μπορούν να τα κοιτάξουν στα μάτια από ντροπή.

Τα βατράχια και τα σκουλήκια της δημοσιογραφίας, προπαγανδίζουν, ως λαμπρό, το φετινό εορτασμό της 25ης Μαρτίου. Ποιος λαμπρός εορτασμός, ρε τσογλάνια; Εορτασμός, χωρίς τον λαό; Πού το έχετε  ξαναδεί αυτό, ρε κ@λοπαιδαράδες; Σε ποια χώρα, πλην της Βορείου Κορέας; Να «γιορτάζει» η πολιτική τάξη της χώρας με κιμά γαρίδας και ο λαός, να είναι φυλακισμένος στα σπίτια του και μάλιστα, υπό την απειλή οικονομικών και ποινικών κυρώσεων; Να σας έχω δίπλα μου την ώρα που τα γράφετε αυτά και να σας τραβήξω δύο σφαλιάρες, που να σας έρθει ο ουρανός ανάποδα, γελοία υποκείμενα.

Ο λαός, έπρεπε να είναι στους δρόμους όλης της χώρας. Να γιορτάζει στις πλατείες, να χορεύει, να πίνει και να μνημονεύει τους ήρωες που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία μας. Μια Ελλάδα, μια αγκαλιά, μακριά από κομματικές διαφορές. Μία φωνή, ένα τραγούδι. Να ξαναφουντώσει το αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας και να ξαναζωντανέψει μέσα στον κόσμο η ελπίδα. Να ατσαλωθεί το πνεύμα για νέους αγώνες, απέναντι σε όσους επιβουλεύονται την εθνική κυριαρχία. Να σταλεί το μήνυμα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Οικfουμένης, ότι οι Έλληνες, είναι εδώ, μία γροθιά, απέναντι σε κάθε εχθρό, εσωτερικό και εξωτερικό.

Θα ήθελα να κλείσω το κείμενο με μία νότα αισιοδοξίας, αλλά δυστυχώς, αδυνατώ να βρω κάτι αισιόδοξο να πω για το μέλλον της πατρίδας. Μπορώ να παραθέσω, όμως, τη ρήση του Τόμας Τζέφερσον . «Το δέντρο της ελευθερίας, πρέπει να ποτίζεται από καιρού εις καιρόν, με το αίμα των πατριωτών και των τυράννων», ώστε να ξέρουμε, ότι τίποτα σε αυτό τον κόσμο, δε θα μας δοθεί δωρεάν και χωρίς το ανάλογο κόστος.

theflagreport.com

 triklopodia.gr