Επιτέλους το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στα χέρια ενός νέου Ανδρέα

Αποκαλυψη τωρα!

Η Γεννηματά εγκαταλείπει την ηγεσία πριν τις εκλογές

Σύμφωνα με πληροφορίες πλησιάζει η στιγμή που η κυρία Φώφη Γεννηματά θα εγκαταλείψει την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ και αυτό θα συμβεί λίγο πριν τις εκλογές και θα τη διαδεχθεί ένας νέος Ανδρέας.

Αυτός θα είναι ο Ανδρέας Λοβέρδος. Ένας πολιτικός που τόλμησε να ορθώσει το ανάστημα του στη σήψη, στην οποία έχει οδηγήσει το ιστορικό κόμμα η συμερινή ηγέτης του.

Γιατί, πλέον, ο Ανδρέας Λοβέρδος αποφάσισε ότι δεν θέλει να είναι άλλο έρμαιο στις βουλές της άβουλης ηγεσίας του. Ο Λοβέρδος είναι ο πολιτικός που όταν αισθάνθηκε προσβεβλημένος από τις μεθοδεύσεις του λούμπεν παρακράτους του ΣΥΡΙΖΑ το αυτονόητο

-Ήθελα να πλακώσω στο ξύλο τον Τσίπρα…

Κι αυτό τα λέει όλα. Με τον Λοβέρδο επικεφαλής μπορεί κανείς να είναι σίγουρος ότι το κόμμα δεν θα γίνει ουρά του ΣΥΡΙΖΑ.

-Η απειλή του Σύριζα είναι υπαρξιακή για το ΚΙΝΑΛ….

Πολύ σωστά το θέτει ο Λοβέδρος. Για μας η επιστροφή του Σύριζα στην εξουσία είναι θέμα αισθητικής και αξιοπρέπειας: Aυτό το ασκέρι των αδίστακτων και βουλιμικών για εξουσία ιδεοληπτών πρέπει να εξαφανισθεί από το κομματικό χάρτη της χώρας.

Αξίζει στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι ο Λοβέρδος υπήρξε συμμαθητής του Θέμου ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στη μάχη ενάντια του Σύριζα. Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από τον θάνατό του.

Καταγωγή από την Κεφαλονιά

Ο πατέρας τού Ανδρέα Λοβέρδου, Νικόλαος, ήταν συμβολαιογράφος με καταγωγή από την Αγία Θέκλη Ληξουρίου, ο ίδιος όμως γεννήθηκε στην Πάτρα το 1956. Εξαιτίας του πατέρα του ήταν λογικό ότι θα σπούδαζε στη Νομική και συγκεκριμένα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, ενώ έκανε το μεταπτυχιακό του στο ευρωπαϊκό και κοινοτικό δίκαιο στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών (1980 – 1982): “Ο μικρός μισθός της μητέρας μου δεν έφθανε για να μου στέλνει το μηνιάτικο στις Βρυξέλλες και στην αδελφή μου στην Αθήνα. Εργάστηκα λοιπόν παράλληλα με τις σπουδές μου στις Βρυξέλλες. Έκανα μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε παιδιά Ελλήνων, αλλά και σε υπαλλήλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ήθελαν να μάθουν τη γλώσσα μας” .

Αργότερα, ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με θέμα Τρομοκρατία και πολιτικό έγκλημα. Κι έτσι, όταν επιστρέφει στην Αθήνα, ξεκινάει σιγά σιγά η ακαδημαϊκή του καριέρα, ενώ παράλληλα εργάζεται και ως δικηγόρος. Το 1987 γίνεται λέκτορας του συνταγματικού δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το 1992 εξελέγη επίκουρος καθηγητής και το 1995 αναπληρωτής καθηγητής. Υπό την ιδιότητα του πανεπιστημιακού ήταν πρόεδρος των επιτροπών για την σύνταξη νέου υπαλληλικού κώδικα (1997) και για τη σύνταξη νέου αθλητικού νόμου (1997).

Από τα φοιτητικά του χρόνια, ακόμα, ξεκινά η ενασχόλησή του με την πολιτική μιας και υπήρξε μέλος της αντιδικτατορικής Ε.Φ.Ε.Ε., γραμματέας της οργάνωσης της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (Κ.Ν.Ε.) και αντιπρόεδρος του συλλόγου φοιτητών της Νομικής Θεσσαλονίκης.

Όσο ακόμα βρισκόταν στις αίθουσες του πανεπιστημίου, το 1996, διορίζεται γενικός γραμματέας δημοσίας διοίκησης του υπουργείου εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου 1997

Από το 2000 όμως καταφέρνει να καθίσει στα βουλευτικά έδρανα εκλεγόμενος στην Β΄ εκλογική περιφέρεια Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ και ανανέωσε τη θητεία του το 2004.
Την ίδια επιτυχία ακολούθησε και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, το 2007 και το 2009, ενώ το 2012 επανεξελέγη πρώτος σε σταυρούς. Τον Φεβρουάριο του 2012 και αφού έχει χαράξει τη δική του επιτυχημένη πορεία στο ΠΑΣΟΚ και στη διακυβέρνηση, αποφασίζει να διαγραφεί αρνούμενος να ψηφίσει το δεύτερο μνημόνιο. Υπό την ηγεσία του όμως, δημιούργησε ένα νέο πολιτικό σύλλογο, τη Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας από τον οποίο προήλθε ένα νέο πολιτικό κόμμα, η Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα.

Η σχέση με τον αθλητισμό

Ο Ανδρέας Λοβέρδος ασχολείται εδώ και χρόνια ενεργά και με τον αθλητισμό! Στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram δημοσιεύει αρκετά συχνά πολλές σχετικές φωτογραφίες από διαφορετικές συμμετοχές του.Για παράδειγμα,συμμετείχε στον 8ο Ημιμαραθώνιο, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και μάλιστα αποτελεί και προσωπικό ρεκόρ για τον Ανδρέα Λοβέρδο. Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ έτρεξε 21,1 χλμ και τερμάτισε σε 2 ώρες 36 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα. Μάλιστα έκανε και σχετική ανάρτηση στο Twitter. «Το συναίσθημα του τερματισμού είναι απλώς ανεπανάληπτο»

Σε παλιότερη συνέντευξη στην Espresso, είχε δηλώσει ότι αγαπάει τον αθλητισμό και ότι συγκεκριμένα παίζει τένις, μπάσκετ και ότι γυμνάζεται κάθε μέρα. Επίσης είχε αναφέρει ότι κάνει κωπηλατική, ποδήλατο, βάρη και μονόζυγο στο σπίτι αλλά και ότι τρέχει κούρσες 10 χιλιομέτρων σε αγώνες. Συγκεκριμένα, ο Λοβέρδος τονίζοντας ότι η άθληση είναι ανάγκη για τον ίδιο, είχε δηλώσει: «Πρώτον, ισορροπεί ο εγωισμός μου με την άθληση και δεύτερον τα παιδιά μου έχουν πατέρα και όχι παππού μια και τα έκανα αργα».

Ένα βράδυ με τον Θέμο

Once συγκάτοικοι, always συγκάτοικοι. Κι όποιος διαφωνεί, έπρεπε να είναι εκείνη την ημέρα στο στούντιο για να δει τον υφυπουργό και τον TV star να μοιράζονται την ίδια πίτσα και το ίδιο φύλλο του «Πρωταθλητή», με τη χαρακτηριστική άνεση που μόνο η επί της ουσίας οικειότητα και οι κοινές εμπειρίες από μία άλλη, αθωότερη εποχή μπορεί να σου χαρίσει.

Και ποια ακριβώς περίοδο συγκατοικούσατε;
Α.Λ. (ΛΟΒΕΡΔΟΣ): Μιλάμε για το 1977-1978. Την εποχή που φοιτούσαμε και οι δύο στην ίδια σχολή: τη σχολή νομικών και οικονομικών επιστημών. Νομική εγώ, οικονομικά ο Θέμος.
Θ.Α. (ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ): Στην πραγματικότητα φοιτούσαμε στη σχολή… της νύχτας! Εμφανιζόμασταν στις έξι με επτά το απόγευμα και λέγαμε «κανένα μάθημα, παιδιά, τώρα, υπάρχει τίποτα…». Ημασταν όμως μελετηροί!

Α.Λ.: Ημασταν ΚΚΕ, κατ’ αρχήν!
Θ.Α.: Αυτό έπρεπε να το πούμε, τώρα; Θα μου πεις, αφού είπαμε την ηλικία, μετά τίποτα δεν είναι ντροπή!

Α.Λ.: Κανείς δεν είναι τέλειος. Ημασταν ΚΚΕ και μάλιστα σκληροπυρηνικοί!
Θ.Α.: Και μηχανόβιοι! Ενα περίεργο πράγμα, αντιφατικό.

Α.Λ.: Και γαύροι της παρανομίας. Που όταν οι Θεσσαλονικείς μας ανακάλυπταν, μας έριχναν στη θάλασσα… στο φυσικό μας περιβάλλον!
Θ.Α.: Ενα πράγμα, δηλαδή, που αποδιοργάνωνε τη Θεσσαλονίκη γενικώς.

Α.Λ.: Θυμάμαι, την εποχή που όλοι είχαν μηχανάκια, εμείς ήμασταν τέσσερις πέντε φίλοι με μηχανές και κάναμε βόλτες.
Θ.Α.: Oι άλλοι έλεγαν ότι κάναμε απλώς βόλτες. Εμείς, βασικά, πηγαίναμε σαν μηχανοκίνητο! Και η πρώτη σύγκρουση με το κόμμα αν θυμάμαι καλά ήταν τότε που μας είπαν να μην παρκάρουμε τις μηχανές μέσα στη λέσχη των φοιτητών. Ενώ εμείς τις βάζαμε στη λέσχη για να μη μας τις κλέψουν.

A.Λ.: Για την ακρίβεια, τις βάζαμε μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας.
Θ.Α.: Και είχαμε και αλυσίδες για να… δένουμε τις μηχανές, όχι για να δέρνουμε, μη φανταστείς!

Α.Λ.: Θυμάμαι, σε κάποιες εκλογές του ’78 μας κάλεσαν ως ΚΝΑΤ. Τότε οι Δεξιοί δέρνανε και οι αριστερές δυνάμεις χρησιμοποιούσαν αυτό το team με τις μηχανές για προστασία.
Θ.Α.: Εσάς τους τέσσερις πέντε;

Α.Λ. (ΛΟΒΕΡΔΟΣ): Και κάτι χειρότερους!
Θ.A.: Δεν ήσασταν, δηλαδή, εδώ που τα λέμε και τα καλύτερα παιδιά…

Α.Λ. (ΛΟΒΕΡΔΟΣ): Τα καλύτερα παιδιά ήμασταν, γιατί το λες αυτό; Τι θες να κάνει ένας νέος; Εμείς κάναμε τότε ό,τι κάνουν και σήμερα οι πιτσιρικάδες. Μόνο που τώρα δεν μπλέκουν πολύ με τα οργανωμένα πολιτικά, ενώ τότε, μετά τη χούντα, η περίοδος ήταν τραυματική…
Α.Λ.: Στην κυριολεξία! O Θέμος είχε τραυματισθεί δυο φορές με τη μηχανή. Τη μία πολύ σοβαρά.

Θ.Α.: Παραλίγο να με χάσει η ανθρωπότης. Γινόταν θυμάμαι έρανος για το αίμα. Μοιάζουν να γελάνε και να διηγούνται ιστορίες με τον τρόπο που μόνο οι παλιοί γνωστοί (από το σχολείο, τον στρατό ή οτιδήποτε άλλο ανδρικό) έχουν. Κάνοντας, δηλαδή, τραβηγμένους συνειρμούς και πετώντας από το ένα θέμα στο άλλο. Μιλώντας, ας πούμε, για τα τραύματα του Θέμου καταλήγουν να θυμηθούν μία άλλη τραυματική εμπειρία τους, την απόπειρα του Ανδρέα να μάθει μπουζούκι!
Θ.Α.: Μέχρι να μάθει όμως δεν ήθελε να μας γνωρίζει η γειτονιά! Συνέχεια «ντούκου ντούκου» και πρόβα έως τις τέσσερις το απόγευμα, την ώρα που κοιμάται ο κόσμος.

Α.Λ.: O Θέμος ήταν εξαιρετικά σοβαρός, ξέρετε. Ερχόταν στο σπίτι με έναν τόνο βιβλία και διάβαζε κλεισμένος σε ένα δωμάτιο. Διάβαζε συνέχεια. Αστυνομικά, λογοτεχνία, βιπεράκια…
Θ.A.:… και «Playboy»! Και ξέρεις, όταν συγκεντρώνεσαι στο «Playboy», δεν μπορεί ο άλλος δίπλα σου να παίζει μπουζούκι! Σου χαλάει το κλίμα!

Α.Λ.: Στο σπίτι μέναμε τέσσερις τύποι.
Θ.Α.: Και συνήθως είχαμε και κάνα δυο φίλους που δεν είχαν πού να μείνουν… Σαν γιάφκα ήταν!

Α.Λ.: Το σπίτι βρισκόταν πάνω από το γήπεδο του ΠΑOΚ, λίγο πιο κάτω από τα τελευταία δέντρα του Σέιχ Σου. Στον κήπο ο ιδιοκτήτης είχε και κότες.
Θ.Α.: Μόνο οι σκάλες δεν βόλευαν πολύ, γιατί δεν ανέβαινε η μοτοσικλέτα εύκολα στον πρώτο όροφο. (Στρέφεται στον Ανδρέα) Πριν από λίγο καιρό είδα μια αγγελία για μια παλιά μηχανή.Την πουλούσε αυτός που είχε το μπαρ «Δον Κιχώτης», θυμάσαι; Του τηλεφώνησα, του είπα ποιος είμαι και κάποια στιγμή με ρωτά: «Εσύ είσαι ο Θέμος που έμενες εδώ παλιά;» «Ναι», του λέω. Και μου απαντά: «Φαινόσουν χαμένο κορμί, αλλά όχι και τόσο!»

Α.Λ.: Για να λέμε την αλήθεια, ο Θέμος δε φαινόταν καθόλου έτσι. Ηταν μελετηρός, είχε χιούμορ και μάλιστα τον λέγαμε θυμάμαι «Αγκα», όπως τον Ινδιάνο στο «Λούκι Λουκ», που δεν μιλάει. Του μιλάνε αγγλικά και εκείνος απαντά «Αγκα». Θυμάμαι πως όταν είδα το πρώτο άρθρο του στις οικονομικές σελίδες της «Καθημερινής», το θεώρησα αυτονόητο! Ηταν από καλή οικογένεια, ταίριαζε με τα Oικονομικά, μου φάνηκε ότι ακολουθούσε μια λογική πορεία. Λίγο αργότερα όμως, όταν διάβασα μια μέρα στην «Καθημερινή», στη στήλη του «Με τα βελάκια», ότι: «Λέει η Μαρίκα στον Μητσοτάκη θα μαγειρέψω, γιατί θα ‘ρθουν οι Bush-έοι … εξεπλάγην! Το ότι μετά έγινε διευθυντής στην «Καθημερινή» και αυτό, επίσης, φυσική εξέλιξη ήταν!
Θ.A.: Εγώ, από τη δική μου μεριά, εξεπλάγην όταν είδα ότι ο Ανδρέας έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο! Εντάξει, ήταν αρκετά μελετηρός για την ακρίβεια έκανε υπνοπαιδεία. Ξέρεις, μελετούσε Συνταγματικό Δίκαιο στον ύπνο του γιατί κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν προλάβαινε!

Α.Λ.:Η πρώτη σύγκρουση με το κόμμα ήταν τότε που μας είπαν να μην παρκάρουμε τις μηχανές μέσα στη λέσχη των φοιτητών
Θ.A.: Γιατί δεν προλάβαινε;

Α.Λ.: Κόμματα και τέτοια…
Θ.Α.: Είχε και πολλές επιτυχίες, οφείλω να πω! O Ανδρέας σημειώστε είχε ένα χαρακτηριστικό: διάβαζε λίγο και πέρναγε πολλά μαθήματα. Εμείς, πάλι, δεν διαβάζαμε καθόλου και περνούσαμε ακόμα λιγότερα!

Α.Λ.: Μα τι λες τώρα; Oύτε πιάτα δεν υπήρχαν! Μόνο ποτήρια. Oύτε ψυγεία, ούτε τηλέφωνα, ούτε τηλεοράσεις. Αυτά είναι πολιτισμένα πράγματα!
Θ.Α.: Oταν ανέβαιναν από Αθήνα οι μαμάδες και φέρνανε πίτες και μαγειρευτά, γινόταν συλλαλητήριο. Πώς πηγαίνουν τώρα στη Ρουάντα οι αποστολές του OΗΕ; Kάπως έτσι. Τυχεροί ήταν, επίσης, όσοι είχαν γκόμενες Θεσσαλονικιές, γιατί αυτές ήταν προκομμένες. Μαγείρευαν τότε, δεν είχαν ξεσαλώσει ακόμη…

Α.Λ.: Oι πιο πολλοί όμως τις παντρεύτηκαν.
Θ.Α.: Ενας φίλος, ο Αλέξης, είχε μπλέξει σε μια τέτοια φάση και προσπάθησαν να τον εγκλωβίσουν. O πατέρας της κοπέλας ήθελε να τον γνωρίσει και να «του θέσει το θέμα». O Αλέξης, λοιπόν, έδωσε ραντεβού στο «Αχίλλειο», το οποίο τότε ήταν καφενείο. Μαζί με τον Αλέξη κατεβήκαμε άλλοι τέσσερις για προστασία και είπαμε του πατέρα «δεν ξέρουμε αν θα το πάρουμε το κορίτσι, θα δούμε…» και τέτοια, όλα στον πληθυντικό. Oπως καταλαβαίνεις, πήρε το κορίτσι και έφυγε.

-Στο σπίτι ποιος καθάριζε;
A.Λ.: Κανένας, ποτέ!
Θ.Α.: Μόνο αν ανέβαινε καμία μαμά… Oταν η αδερφή μου πέρασε στη Θεσσαλονίκη και προσπάθησε να μείνει μαζί μου έφυγε τρέχοντας.

Α.Λ.: Eντάξει, καθάριζαν όμως οι φίλες μας! Γιατί, καταλαβαίνεις, υπήρχε μια δυσκολία. Ξέρεις, είχε ζώα το σπίτι. Ο Θέμος ήταν μελετηρός, είχε χιούμορ και μάλιστα τον λέγαμε -θυμάμαι- «Αγκα», όπως τον Ινδιάνο στο «Λούκι Λουκ»
-Τι ζώα;

Α.Λ.: Θυμάμαι, κάποια περίοδο είχαμε ένα σκαντζόχοιρο.
Θ.Α.: Ναι, το βράδυ δεν μπορούσες να πας ξυπόλητος στο μπάνιο.

Α.Λ.: Oταν πέρασα στη Θεσσαλονίκη, αρχικά συγκατοικούσα με κάτι ροκάδες, οι οποίοι είχαν ένα σκυλάκι. Το κακόμοιρο έτρωγε φύλλα από τον κήπο, για τέτοια πείνα μιλάμε… Και, μάλιστα, ο ένας από τους συγκάτοικους του έπαιζε φλογέρα, κάνοντας δήθεν ότι ήταν πρόβατο!
Θ.Α.: Το πρώτο σπίτι, όπου έμεινα, βρισκόταν απέναντι από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Μάλιστα η εξώπορτα βρισκόταν ανάμεσα σε δύο μπαρ με ξένες, τα οποία ήταν… κωλάδικα! Oταν γύριζα το βράδυ για να μπω στο σπίτι, νόμιζαν ότι ήμουν πελάτης. Ημουν 17 χρονών τότε. Oταν ήρθε η μάνα μου και είδε πού έμενα… Ανεβαίνει και ο πατέρας μου, ο οποίος αφού είδε τι παίζει, λέει: «Εντάξει, το σπίτι είναι κοντά στον σταθμό, είναι βολικό»!

-Πώς επιβίωναν δύο φανατικοί οπαδοί του Oλυμπιακού μέσα στη φωλιά του ΠΑOΚ;
Θ.Α.: Τότε ήταν αλλιώς τα πράγματα!
Α.Λ.: Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Δεν υπήρχε όμως περίπτωση να πάθεις κάτι σοβαρό. Ενα χέρι ξύλο και να σε ρίξουν στη θάλασσα, το πολύ! Εγώ τότε πήγαινα στο μπάσκετ: τρία ματς το Σάββατο, τρία την Κυριακή! Μπαίναμε στις τρεις το μεσημέρι και φεύγαμε στις έντεκα τη νύχτα, τρελαμένοι. Αλλά δεν μιλούσαμε καθόλου, ήμασταν ανέκφραστοι σαν Ινδιάνοι.

Θ.Α.: Θυμάμαι μια φορά που έβαλε πρώτος γκολ ο Oλυμπιακός. Δεν κρατήθηκα και πετάχτηκα επάνω από τη χαρά μου. Oταν, όμως, με αγριοκοίταξαν, για να το σώσω κάπως, είπα: «Θα σας γ…» και καλά ως ΠΑOΚτζής!

-Μαλώνατε ποτέ;
Θ.Α.: Στα σοβαρά ποτέ, δεν υπήρχαν θέματα σύγκρουσης. Το βασικό μας άγχος ήταν πώς θα φάμε τζάμπα στη λέσχη. Τα κουπόνια, βλέπεις, ήταν μόνο για τους απόρους. Aλλά επειδή εμείς είχαμε τα γραμμάτια της μηχανής, δεν είχαμε άλλα λεφτά και ψάχναμε κουπόνια απόρων. Eτσι τρώγαμε.

-Για προσωπικά μιλούσατε; Εκ βαθέων;
Α.Λ.: Τι εκ βαθέων, τώρα. Εκ… ρηχέων, τα βασικά: «Τι έγινε; Τα κατάφερες; Τι της έκανες;» κ.ό.κ.

-Και οι δύο έχετε κόρες, ναι;
Θ.Α.: Τι υπαινίσσεσαι; Oι κόρες μας δεν έχουν καμία σχέση με αυτές!

-Τι από όλα όσα κάνατε δεν θα θέλατε να κάνουν οι κόρες σας όταν γίνουν φοιτήτριες;
Θ.Α.: Εγώ δεν θα ήθελα να ξαπλώνουν με γυναίκες, όπως κάναμε εμείς.
Α.Λ.: Εγώ έχω όνειρα: πως η κόρη μου θα είναι το καλύτερο κορίτσι του κόσμου.
Θ.Α.: Θα σου πω μια ιστορία για να καταλάβεις την παγίδα. Είμαστε σε κάποιο αποκριάτικο πάρτι σε ένα φιλικό σπίτι. Εκεί έχουν μια μηχανή για παιδιά. Ξαφνικά βλέπω την Αλίκη, η οποία τότε ήταν τριών ετών και ντυμένη Σταχτοπούτα, να προσπαθεί να καβαλήσει τη μηχανή. Πάω να τη βοηθήσω και εκείνη γυρίζει και μου λέει: «Ασε, ρε μπαμπά, τι ξέρεις εσύ απ’ αυτά;» Με αποτελείωσε!

https://kourdistoportocali.com/news-desk/epiteloys-to-pasok-epistrefei-sta-cheria-enos-neoy-andrea/