Των Χαιρετισμών η εποχή, οπότε ο τίτλος ακολουθεί το «Χαίρε» με ειρωνικό βεβαίως πρόσημο.
Το θράσος μερικών πολιτικών μάς είναι οικείο. Το απύθμενο θράσος το συναντάμε από καιρού εις καιρόν μεμονωμένα, αλλά τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια της κρίσης, όλο και πιο συχνά.


Λες και αντί για ντροπή, συστολή και σοβαρότητα, κάποιοi από τον πολιτικό κόσμο, έχουν βαλθεί να δικαιώσουν τη χειρότερη εικόνα που μπορεί να έχουν οι πολίτες για την κάστα τους.



Τα γράφουμε αυτά, διότι χθές το βράδυ, δεχθήκαμε στο messenger μήνυμα από την Περιφερειακή σύμβουλο κα. Ευρώπη Κοσμίδη, η οποία στο άρθρο μας, https://atticatoday.gr/perifereia/2570/i-perifereiaki-symvoulos-me-odigo-kai-2-aftokinita-tis-perifereias, είδε τον εαυτό της.

Και με ένα απύθμενο θράσος, με θράσος χιλίων πιθήκων, μας έστειλε μήνυμα, που μας λέει ότι έχει τρεις οδηγούς για τρεις βάρδιες.

Στο άρθρο, που είχε γραφτεί δεν αναφέραμε το όνομα της, αλλά τελικά η κα Κοσμίδη, αποκαλύφθηκε μόνη της.

Εμείς θα ρωτήσουμε την Περιφερειακή σύμβουλο. Από πότε οι εντεταλμένοι σύμβουλοι δικαιούνται αυτοκίνητο και οδηγό;

Κα Κοσμίδη, αν εσείς θέλετε τρεις οδηγούς και αν υπολογίσουμε ότι είναι 11 αντιπεριφερειάρχες και καμιά δεκαριά εντεταλμένοι σύμβουλοι, τότε για τις ανάγκες αυτών θα χρειάζονται 60 με 70 οδηγοί.

Κα Κοσμίδη, τρεις οδηγοί στοιχίζουν περίπου 60.000 ευρώ το χρόνο, χρήματα που εισπράττονται από κατοίκους της περιφέρειας Αττικής.

Αν αντιλαμβάνεστε έτσι η θέση της περιφερειακής συμβούλου, και να απαντάτε με τέτοιο θράσος, ειλικρινά λυπούμαστε.

Μάλλον θα πρέπει να σας τραβήξει το αυτί ο κύριος Πατούλης για δεύτερη φορά, γιατί με την πρώτη δεν καταλάβατε.

θα περιμένουμε τις απαντήσεις σας.

Φυσικά σε αυτή την χώρα είναι «παράδοση» να μην απολογείται κανείς για την διασπάθιση Δημόσιου χρήματος, και το ίδιο πιστεύουμε ότι θα περάσετε και εσείς.

Τέλος οι αποκαλύψεις προϋποθέτουν πολιτική βούληση, για την διόρθωσή τους, ενεργοποίηση των πολιτών που θα τιμωρούν στις εκλογές τους υπαίτιους, έτσι ώστε να υπάρχει φόβος πολιτικής τιμωρίας.

Πρέπει επιτέλους, να τελειώνει, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος από όπου κι αν προέρχεται αυτή, για να μην αποθρασύνονται αυτοί που τελικά διαπράττουν τέτοια πολιτικά εγκλήματα.