Ζούμε στην εποχή της προσαρμογής. Της προσαρμογής όλων, στην πραγματικότητα, που ήρθε για να μείνει, ελέω της πανδημίας.

Μία " βίαιη " προσαρμογή για όσους ζουν στο λεγόμενο " comfort zone ", αλλά και ευκαιρία 

για όσους ξέρουν να ελίσσονται.

Το ηλεκτρονικό εμπόριο, η ψηφιοποίηση,

η γραφειοκρατία, οι τηλεπικοινωνίες, η χρήση του πλαστικού χρήματος, η διασκέδασή μας.

Συνήθειες, που κάποτε φάνταζαν δεδομένες όπως η άθληση και η διασκέδαση πλέον είναι ζητούμενα.

Ζητούμε, ένα ποτό με δύο καλούς φίλους 

ή μερικές ώρες προπόνησης για το άθλημα 

της αρεσκείας μας.

Αλλά, είναι μόνο αυτό που άλλαξε;

Σκέψου, λίγο καλύτερα...

Πολλά, άλλαξαν τα τελευταία δύο χρόνια.

Πλέον, η ιδεολογία του συντηρητισμού ( σε όλους τους τομείς ) και ο καπιταλισμός θα θεωρούνται... Γ Ρ Α Φ Ι Κ Ο Τ Η Τ Ε Σ.

Όλοι εμείς, δηλαδή, είμαστε γραφικοί.

Είμαστε γραφικοί, που δεν θέλουμε ορδές μεταναστών που χειραγωγούνται από ΜΚΟ, διακινητές και πολιτικούς.

 Είμαστε γραφικοί, που δεν θέλουμε ο θεσμός της παραδοσιακής οικογενειας να δώσει τη θέση του στους ΛΟΑΤ.

Είμαστε γραφικοί, που θέλουμε οι πολίτες μιας κοινωνίας να έχουν δικαιώματα επειδή είναι " άνθρωποι " και όχι μετανάστες ή ΛΟΑΤ.

 Είμαστε γραφικοί, που θεωρούμε πως 

η γυναίκα είναι ισότιμη με τον άνδρα το 2021.

Χωρίς, να θεωρούμαστε φεμινιστές και να σιχαίνομαστε τα πατριαρχικά στερεότυπα.

Είμαστε γραφικοί, που σιχαινόμαστε τους όρους ισλαμο"φοβία", ομο"φοβία", ξενο"φοβία".

Όχι, κανέναν, δε φοβόμαστε. 

Απλά θεωρούμε αδιανόητο το γεγονός πως άνθρωποι χρησιμοποιούνται από κάποιους 

σαλτιμπάγκους να παράξουν πολιτική.

 Είμαστε γραφικοί, που ο ρατσισμός και 

ο φασισμός έχουν χάσει το νόημα τους 

και θεωρούνται συνώνυμα, της δεξιάς.

Είμαστε γραφικοί, που ο δικαιωματισμός έγινε συνώνυμο της πολιτικής υποκρισίας των κομμάτων, ιδιαίτερα, της αριστεράς.

Είμαστε γραφικοί, που δε διαδηλώνουμε για τα δικαιώματα εκείνων που αν τα πιστεύω τους επιβληθούν δε θα έχουμε δικαιώματα.

Είμαστε γραφικοί, που δεν θέλουμε τα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής να είναι συνώνυμο της αριστεράς.

 Είμαστε γραφικοί, που αποστρεφόμαστε τον πολιτισμό της Ανατολής και θεωρούμε πως θα ναι καταστροφικός για τη Δύση.

Είμαστε γραφικοί, που είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί χωρίς να είμαστε Θρησκόληπτοι και Χριστιανοταλιμπάν.

 Είμαστε γραφικοί, που θέλουμε την ελευθερία στο επιχειρείν και τις επενδύσεις.

 Είμαστε γραφικοί, που θεωρούμε πως ο καπιταλισμός είναι το κλειδί της ευημερίας για τη ζωή και την καθημερινότητα μας.

 Είμαστε γραφικοί, που δεν θέλουμε να ζούμε με επιδόματα, κουπόνια και με τα σοσιαλιστικά πρότυπα του Μαδούρο.

 Είμαστε γραφικοί, που πιστεύουμε στην ατομική ιδιοκτησία και την ελευθερία μας.

Ναι, για πολλούς θεωρούμαστε γραφικοί.

Αλλά δε θα σταματήσουμε κιόλας να είμαστε.

Γιατί; Διότι πολύ απλά δεν θέλω να είμαι το κοινωνικό πείραμα για την κοινωνία που κάποιοι Νεομαρξιστές ονειρεύονται.

Δεν είμαι το πείραμα της παγκοσμιοποίησης και της πολυπολιτισμικότητας που κάποιοι ονειρεύονται στο όνομα των πολιτικών.

Θέλω, να ζω ελεύθερα.

Ελεύθερος να διασκεδάσω, να αθληθώ, 

να μορφωθώ, να δουλέψω, να επενδύσω....

Με απλά λόγια ΝΑ ΖΗΣΩ και να ΠΑΡΑΞΩ.