Σ' αγγίζω με τη σκέψη μου

Κάθε φορά που αγγίζω τους ήχους ενός τραγουδιού, αγγίζω εσένα ...εσένα που δεν είσαι εδώ, αλλά που ποτέ δεν έφυγες...  άφησες τον ίσκιο σου στον τοίχο της ψυχής μου...Τις νύχτες στις αγρύπνιες μου κεντώ το όνομά σου με στίχους αέρινους, και ρίγη  συνταράσσουν κάθε κύτταρο του κορμιού μου. Κάθε ηλιοβασίλεμα θύμησες ανασαιμιές αμάραντες στο χρόνο ανασύρω...

Σ' αγγίζω με τη σκέψη μου και σαν από κάποιο υπερκόσμιο φως να φωτίζει το δρόμο της νοσταλγίας...

 Μαρίζα Τσιτμή