Η σχέση των ανθρώπων με τα ζώα


Aπό την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας συμπορευθήκαμε με τα ζώα. Τα ταΐζουμε, ασχέτως αν πρόκειται για κατοικίδια που ζουν μέσα στο σπίτι, σύντροφοι και φίλοι, αν είναι όρνιθες που σκοπεύουμε να φάμε, πάπιες στη λιμνούλα του πάρκου ή χαριτωμένοι σκίουροι.

Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι η επιθυμία του ανθρώπου να ταΐζει τα ζώα υπήρξε σημαντικός παράγοντας για την εξημέρωσή τους και είχε εξίσου μεγάλη σημασία για αυτό, όσο η βούλησή μας να τα καταβροχθίσουμε. Ομάδα Βρετανών ερευνητών, αναγνωρίζοντας αυτή την ανεξήγητη ανθρώπινη τάση, προσπάθησε να διαπιστώσει πώς επηρέασε τα ζώα, τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Προφανώς, κάποιοι λόγοι που προσφέρουμε τροφή είναι εντελώς πρακτικοί. Αν δεν ταΐσεις την κότα δεν θα κάνει το αυγό που θες να φας αύριο, δεν μπορείς να ιππεύσεις ένα άλογο που λιμοκτονεί, ενώ τα πειραματόζωα στο εργαστήριο πρέπει να επιβιώσουν προτού τα μελετήσουμε. Ομως σε πολλές περιπτώσεις που ταΐζουμε τα ζώα δεν περιμένουμε κανένα αντάλλαγμα. Για αυτή τη συνήθεια είναι πολλά που δεν γνωρίζουμε ακόμα. 

Η αρχαιολόγος Ναόμι Σάικς του πανεπιστημίου του Εξετερ και οι συνεργάτες της θέλησαν να δώσουν κάποιες απαντήσεις επικεντρώνοντας την έρευνά τους στη Βρετανία. Ενα από τα ερωτήματα που τους απασχόλησαν ήταν π.χ. πώς καταλήξαμε να ταΐζουμε τις γάτες με ψάρια. Ισως αυτό να είχε κάποια σχέση με τον Χριστιανισμό. Οι μοναχοί στη Βρετανία ξεκίνησαν να έχουν και να ταΐζουν γάτες στα μοναστήρια προκειμένου να αποτρέψουν τα ποντίκια από την καταστροφή των χειρογράφων τους. Φυσικά, για θρησκευτικούς λόγους και εξαιτίας της νηστείας που τηρούσαν οι ίδιοι, έτρωγαν σχεδόν αποκλειστικά ψάρια. Ετσι ίσως καθιερώθηκε το τάισμα των μικρών αιλουροειδών με τη συγκεκριμένη τροφή και φτάσαμε σήμερα να λειτουργούν ολόκληρες υδατοκαλλιέργειες αποκλειστικά για να προμηθεύουν τις βιομηχανίες ζωοτροφών με ψάρια για τις γάτες.

Η ερευνητική ομάδα μελέτησε ένα ακόμα είδος που λατρεύουμε να ταΐζουμε, τους σκίουρους που αφθονούν στα βρετανικά πάρκα. Οπως διαπιστώθηκε σε αυτή την περίπτωση η επιλογή της τροφής επηρέασε τη σκελετική δομή του ζώου. Αγριοσκίουροι που τρέφονταν με φιστίκια προσαρμόστηκαν και δεν διαθέτουν τους ίδιους δυνατούς μυς στο σαγόνι όπως άλλοι σκίουροι που πρέπει να καταβροχθίσουν τους σπόρους που υπάρχουν μέσα στα κουκουνάρια. Αρα το τάισμα μπορεί να θεωρηθεί και ένας σημαντικός εξελικτικός παράγοντας. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, τα ζώα να προσαρμόστηκαν στη συμβίωση με τους ανθρώπους πολύ νωρίτερα από την εξημέρωσή τους. Οπως παρατηρεί η δρ Σάικς, η εξημέρωση των ζώων δεν συνέβη αιφνιδίως σε δεδομένη  χρονική στιγμή της νεολιθικής εποχής, επειδή όλοι αποφάσισαν να εξημερώσουν τα ζώα που ήταν κοντά τους. Ηταν μία διαδικασία που όχι μόνο συνεχίστηκε αλλά στην πραγματικότητα επιταχύνεται και σημαντικό ρόλο σε αυτή διαδραματίζει η ανάγκη μας να ταΐζουμε τα ζώα.

από kathimerini