"Πάρε του φεγγαριού το δρόμο"


Πάρε του φεγγαριού το δρόμο

κι έλα απόψε να με βρεις

απ’ το μυστικό πέρασμα του χρόνου

στο μετερίζι της ζωής 

Θα 'μαι εκεί να σε προσμένω μέσα στη λήθη

της μοναξιάς

στα χνάρια σου εκεί θα στέκω

απομεινάρι μιας σκιάς



 

Πάρε τη στράτα του ονείρου κι έλα..

μέσα στης νύχτας τη σιγαλιά

πρόσεξε μόνο μη περάσεις 

απ’ τη μαγεύτρα τη λησμονιά

γιατί τότε... θα με ξεχάσεις και ποτέ πίσω δε θα 'ρθεις

θα γίνεις ανάμνηση και θα περάσεις

στο άγνωστο και θα χαθείς...



Κοίταξε ο άνεμος της λήθης  μη σε αγγίξει...

και γίνεις σαράκι που τρώει τα σωθικά

η χοάνη του χρόνου  μη σε ρουφήξει 

και μείνεις στων χαμένων  την ατελείωτη στρατιά.....



Μαρίζα.Τσιτμή