Πώς η Σαουδική Αραβία έβαλε τα γυαλιά στη Δύση στη διαχείριση του Ισλάμ


 Γράφει ο Γιάννος Μπαρμπαρούσης

Οι ανακατατάξεις στην μεσανατολική διπλωματία του Κόλπου, με διαφωνίες και ρήγματα στην εισέτι ρωμαλέα και πολύπλευρη συμπαράταξη που περιλαμβάνει Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (αμφότερες χώρες εταίροι της Ελλάδας στον ίδιο στρατηγικό άξονα), δεν πρέπει να δημιουργήσει δισταγμούς και αμφιβολίες στην ημέτερη

πολιτική.

Άλλωστε, ιστορικά υφίσταται λανθάνουσα ένταση ανάμεσα σε Σαουδαραβία και ΗΑΕ ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, με εδαφικές αξιώσεις των Εμιράτων στο κοίτασμα Σάιμπα. Όμως το ενιαίο μέτωπο εναντίον της Τουρκίας και των Αδελφών Μουσουλμάνων δεν διατρέχει κίνδυνο διάσπασης.

Η διμερής σχέση μας με την Σαουδική Αραβία, παρά τα ενθαρρυντικά βήματα των τελευταίων ετών (ειδικά στο στρατιωτικό κομμάτι) πόρρω απέχει από τα το ιδεατό επίπεδο που δύναται να αποτελέσει πολλαπλασιαστή εθνικής ισχύος του ελληνισμού. Πρόκειται για μια χώρα με την οποία βρεθήκαμε πάντοτε στο ίδιο στρατόπεδο, με την αναπόφευκτη εξαίρεση της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας.

Μερικά χρόνια πριν ο Ιμπραήμ κατασφάξει την Πελοπόννησο, είχε συντρίψει το πρώτο κράτος της οικογένειας Σαούντ, ισοπεδώνοντας την γενέτειρά τους Νταρία. Οφείλουμε να αποδώσουμε στους Σαουδάραβες την ίδια σημασία που παραχωρούμε στο Ισραήλ και στην Γαλλία. Οι λόγοι πολλοί· εδώ θα επικεντρωθούμε στην καίρια σημασία της Σαουδαραβικής θρησκευτικής διδασκαλίας και πρακτικής στην προληπτική εξουδετέρωση φαινομένων παρεμβατικού, βίαιου και τρομοκρατικού ισλαμισμού στην Ελλάδα.

Σαουδική Αραβία και Αδελφοί Μουσουλμάνοι

Λόγω του Μπιν Λάντεν και της στήριξης στους Ταλιμπάν (προς εξυπηρέτηση αρχικά ψυχροπολεμικών και έπειτα περιφερειακών –στήριξη στο Πακιστάν εναντίον της Ινδίας– σκοπιμοτήτων), το Σαουδαραβικό Ισλάμ έχει αποκτήσει άσχημη εικόνα σε πολλές δυτικές χώρες. Κι όμως, η Σαουδική Αραβία αποτελεί τον μεγαλύτερο πολέμιο της ισλαμιστικής τρομοκρατίας.

Η μήτρα του βίαιου, ακτιβιστικού και τρομοκρατικού ισλαμισμού είναι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι· από αυτούς προέκυψαν η Αλ Κάιντα και η Χαμάς (που σήμερα χρηματοδοτείται από το Κατάρ, οπλίζεται από τον Ερντογάν και αποθεώνεται από το Αλ Τζαζίρα). Ήδη από την δεκαετία του 1930 η προπαγάνδα των Αδελφών Μουσουλμάνων ξεκάθαρα απαιτούσε πολιτική στράτευση, διάβρωση του κράτους και τζιχάντ μέχρι την τελική νίκη εναντίον όλων των κυβερνήσεων (μουσουλμανικών ή μη) που στέκονται εμπόδιο στην επιβολή της Σαρία.

Η Σαουδική Αραβία αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό της ανωτέρω αντίληψης. Το σαουδαραβικό ισλάμ, που λανθασμένα αποκαλείται “ουαχαμπισμός” (προσβλητικός χαρακτηρισμός για τους Σαουδάραβες) είναι βέβαια αυστηρό και πουριτανικό, όμως, οι Σαουδάραβες ουλεμάδες ξεκάθαρα διδάσκουν την υπακοή στην εκάστοτε κυβέρνηση και τους νόμους της. Ασπάζονται τις διδαχές των πρώτων μουσουλμανικών γενεών («αλ σάλαφ αλ σάλιχ»), εκκινώντας από τους αμφιτρύωνες του ίδιου του Μωάμεθ.

Απέναντι στο ισλαμιστικό κάλεσμα των Αδελφών Μουσουλμάνων για την εξολόθρευση των άπιστων κοσμικών κυβερνήσεων, έρχεται η σαουδαραβική θεολογική διδασκαλία ως θεραπαινίδα της πολιτικής εξουσίας για να αποδεχθεί, δεξιωθεί και ενισχύσει την νόμιμη κυβέρνηση, με όλα τα συμπαρομαρτούντα που εξασφαλίζει η Σαουδική Αραβία ως κρατική οντότητα (πετρελαϊκός πλούτος, έλεγχος των ιερών τεμενών του Ισλάμ κ.ο.κ).

Η στήριξη του Ριάντ στον Σίσι

Κατά τους ουλεμάδες του Ριάντ, όσοι υποφέρουν σε αυτή την ζωή είναι αμαρτωλοί. Εναπόκειται στον άνθρωπο να μετανοήσει ειλικρινά για να φθάσει στην εξιλέωση, καθώς τυχόν κακομεταχείριση από το κράτος και την κυβέρνηση συνιστά θεϊκή τιμωρία. Στον άδικο και σκληρό κυβερνήτη απάντηση είναι η καρτερία και η εσωτερική βελτίωση του εαυτού.

Όθεν, οι Σαουδάραβες λειτουργούν ως θεματοφύλακες της σουνιτικής ορθοδοξίας και του πολιτικού status quo, διττώς και αμφίδρομα. Το έχουν αποδείξει στην πράξη πλειστάκις, καθώς έπεα πτερόεντα. Χρωστάμε ευγνωμοσύνη στον βαρυσήμαντο ρόλο του Ριάντ στην Αίγυπτο το 2013, με την πολύτιμη και πολύπλευρη στήριξη στον Σίσι για ανατροπή του ερντογανικού Μόρσι, ο οποίος επιχείρησε να μετατρέψει την μεγαλύτερη χώρα του Αραβικού Κόσμου σε υποχείριο του Κατάρ και των Αδελφών Μουσουλμάνων, ύστερα μάλιστα από 30 χρόνια διακυβέρνησης ενός πραγματικού φίλου της Ελλάδας, του Χόσνι Μουμπάρακ.

Ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας θα αυξηθεί σημαντικά κατά το προσεχές διάστημα, καθώς οι αιτίες της μετανάστευσης από την μείζονα Μέση Ανατολή και Αφρική παραμένουν: πολεμικές συγκρούσεις, δημογραφική έκρηξη, κλιματική αλλαγή. Αλληλεγγύη από τους εταίρους μας δεν μπορούμε να αναμένουμε, όπως μας δίδαξε η προσφυγική κρίση.

Ποιά είναι η αντιμετώπιση-πρότυπο

Η προκλητική και παράνομη δράση ενίων ΜΚΟ χρηματοδοτουμένων αποκλειστικά από εχθρικές χώρες μέσω παρένθετων προσώπων ήδη συνιστά αιμάσσουσα πληγή στον εθνικό κορμό. Πώς θα γαλουχηθούν, κοινωνικοποιηθούν και ενεργοποιηθούν οι συνεχώς αυξανόμενοι μουσουλμανικοί πληθυσμοί στην Ελλάδα; Σε ποια δίκτυα θα στραφούν, με ποιους θα διασυνδεθούν; Πως λάμνει η Ελλάδα με αυτά τα επισφαλή δεδομένα;

Για να αποφύγουμε πολιτισμικές δυσπλασίες και οξείς κινδύνους εσωτερικής ασφάλειας, καλό θα ήταν να συνεργαστούμε στενά με τους Σαουδάραβες. Είναι χίλιες φορές προτιμότερο, όπως δύνανται να εννοήσουν ακόμα και οι αμβλύνοες, να έχεις έναν μουσουλμάνο οικογενειάρχη που θεωρεί καθήκον του την υπακοή στην κυβέρνηση, την καταβολή των φόρων και την αναζήτηση εξιλέωσης μέσω της υποταγής, από έναν ακτιβιστή που θα είναι σε θέση να προκαλέσει χάος με την στήριξη κίβδηλων ΜΚΟ.

Οι οποίες μάλιστα, αν και μη κυβερνητικές, κατά έναν παράξενο (ή μήπως όχι τόσο παράξενο;) τρόπο χρηματοδοτούνται 100% από συγκεκριμένες κυβερνήσεις όμορων χωρών. Είναι αδήριτη η ανάγκη να δράσουμε με αδρότητα για να αποφύγουμε το καρκίνωμα των παράλληλων κοινωνιών. Στο ζήτημα της διαχείρισης του Ισλάμ πρότυπο δεν είναι ούτε η Γερμανία ούτε η Γαλλία και φυσικά ούτε οι ΗΠΑ.

από slpress