Έρμη Ελλάδα, κατήντησες (εκ)κένωση τού Μητσοτάκη

Έρμη Ελλάδα, κατήντησες (εκ)κένωση τού Μητσοτάκη

Ο «πρωθυπουργός Κακοχαιρέτας».


Γράφει ο Γιώργος Μιχάλακας

 

Η ταινία «Στουρνάρα 288» κατέχει επαξίως τη δική της περίοπτη θέση

στη λίστα με τις κοινωνικές ηθογραφίες που μάς έχει προσφέρει ο Κινηματογράφος·

οι πελατειακές σχέσεις που διαχρονικώς διέπουν το ντουέτο «Πολιτικός-Πολίτης»

περιγράφονται έξοχα μέσα από τον χαρακτήρα τού βουλευτή Καλοχαιρέτα,

ο οποίος σε κάθε ρουσφέτι που τού ζητούν οι ενίοτε πιεστικοί ψηφοφόροι του

ξεστομίζει την ίδια καθησυχαστική και συνάμα πομπώδη λέξη:

«ΕΤΕΛΕΙΩΣΕ.».

 

Από το 1959 που γυρίστηκε το φιλμ,

ουδέν έχει αλλάξει επί τα βελτίω στο Νεοελληνικό Κράτος·

καθώς φαίνεται, η Λαμογιά, η Διαπλοκή, η Αναξιοκρατία και η Αρχομανία

αποτελούν βασικές αλυσίδες στο «Εθνικό “DN.A.”»,

με συνέπεια να μετατρέπεται η Ουσία σε συνώνυμη με το Φαίνεσθαι και με τη Φανφάρα

(ο πρωτότυπος τίτλος τής ταινίας ήταν «Φτώχεια και Αριστοκρατία»,

οπότε εύκολα προσαρμόζεται και στα σημερινά δεδομένα 

αν τον παραλλάξουμε σε «Φτώχεια και… Αριστεία»).

 

Είναι αυταπόδεικτο ότι έχουμε τούς πολιτικούς που ψηφίζουμε·
ως εκ τούτου, έχουμε τούς πολιτικούς που αξίζουμε, που μάς αξίζουν.

Αυτή η καταστροφική συνθήκη, λοιπόν,

αποκτά τις πραγματικές διαστάσεις της όταν το εκάστοτε αίτημά μας για ρουσφέτι

αντικαθίσταται από την απέλπιδα έκκλησή μας να σωθεί η ζωή μας.

Τι τραγικό να ζητάς να σε σώσουν οπορτουνιστές αγύρτες

που έχουν μάθει να ενδιαφέρονται μόνο για το τομάρι τους…

 

Οι πρόσφατες φονικές πυρκαγιές που κατέστρεψαν ζωές, περιουσίες και φυσικό πλούτο,

κατέδειξαν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο τη σκληρή αλήθεια·

ο «βουλευτής Καλοχαιρέτας» ζει και βασιλεύει έως τις μέρες μας,

και έχει φτάσει -διασκευασμένος κατά ένα γράμμα- να είναι ο πρωθυπουργός τής χώρας.

 

Οποία τραγική σημειολογία·

πάλι από «Ε» αρχίζει η λέξη

που εχρησιμοποίησε κατά κόρον ο Κακοχαιρέτας-Μητσοτάκης

για να ξεφορτωνόταν τούς πολίτες που εκραύγαζαν για βοήθεια..:

«ΕΚΚΕΝΩΣΗ».

 

Από το «ΕΤΕΛΕΙΩΣΕ» στην «ΕΚΚΕΝΩΣΗ».

Ένα κυνικό, στυγνό, απαθές, υφέρπον «ΕΤΕΛΕΙΩΣΕ η ζωή σας.»,

κρυμμένο πίσω από τη δήθεν υπευθυνότητα τού σωτήρα-ολετήρα.

Στην πραγματικότητα, ο Ριψασπιδισμός στα χειρότερά του.

 

Ναι, η Εκκένωση είναι όντως σημαντική επιλογή προστασίας των πολιτών,

αλλά δεν είναι πανάκεια και ούτε θα έπρεπε να αποτελεί την εύκολη λύση·

η πρωτεύουσα λύση σε περιπτώσεις πυρκαγιών είναι πάντα η Κατάσβεση.

 

Τι είδαμε στην Ηλεία;

Τι είδαμε στη Βαρυμπόμπη;

Τι είδαμε στην Εύβοια;

Τι είδαμε στα Βίλια;

Τι είδαμε παντού εφέτος;

Ο Κρατικός Μηχανισμός υπό κατάρρευση, η αμηχανία έκδηλη,

οι ολιγωρίες τραμπαλίζονταν μεταξύ ανικανότητας και ύποπτης απραξίας.

 

Βοώντες εν τη ερήμω οι κάτοικοι των φλεγόμενων περιοχών,

διεπίστωναν ότι οι φωνές τους αφήναν’ αδιάφορο τον -κληρονομικώ αδίκω- πρωθυπουργό,

ο οποίος άλλοτε απελάμβανε ανέμελος το «Που-Σου-Κου» του (φτου του),

άλλοτε ήταν παντελώς εξαφανισμένος

και άλλοτε επιδιδόταν σε θλιβερά επικοινωνιακά τερτίπια 

προκειμένου να έδειχνε ότι βρισκόταν εν εγρηγόρσει.

 

Ο Κακοχαιρέτας-Μητσοτάκης είχε το απύθμενο θράσος

να απευθυνθεί στους πυρόπληκτους με την «παρηγορητική» φράση

«Τα σπίτια ξαναχτίζονται… Και τα δέντρα θα ξαναφυτρώσουν…».

 

Μιλάμε για ΑΙΣΧΡΟΤΗΤΑ. Μιλάμε για ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ.

Ο γόνος τής πιο κρατικοδίαιτης οικογένειας τής χώρας,

ο κατέχων -σύμφωνα με το πρόσφατο «πόθεν έσχες» του- 36 ακίνητα,

απευθυνόταν σε ανθρώπους

που οι περισσότεροι εξ αυτών είχαν θυσιάσει κόπους μιας ολόκληρης ζωής

για να φτιάξουν ένα σπίτι

και -κοπτόμενος, τάχα μου-τάχα μου, για τη σωματική ακεραιότητά τους-

τούς έλεγε ανερυθρίαστα ότι τα σπίτια ξαναφτιάχνονται.

 

Πότε θα δικαιούταν να προβεί σε τέτοιαν έκφραση παρηγοριάς;

Σε καθαρά ιδεαλιστικό επίπεδο προσέγγισης,

θα δικαιούταν να έλεγε αυτό που είπε,

αν ο ίδιος ήταν ανέστιος ή ζούσε φτωχικά και με ολιγάρκεια

(αντί για την Ολιγάρκεια, πρεσβεύει την Ολιγαρχία).

Σε ρεαλιστικό επίπεδο προσέγγισης,

θα δικαιούταν να έλεγε αυτό που είπε,

αν είχε παραμερίσει την περιχαρακωμένη πολυτελή ζωούλα του

και είχε πάει στην Εύβοια να προσφέρει διά ζώσης την αρωγή του

στους συνανθρώπους μας.

 

Αν έπραττε με τέτοια συναλληλία, ευψυχία και γενναιότητα, ας είχε και 136 ακίνητα·

όλοι -ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων- θα τού δίναμε συγχαρητήρια,

όλοι θα λέγαμε ότι είναι ΜΑΓΚΑΣ.

Όμως, ο Κακοχαιρέτας-Μητσοτάκης είναι απλώς… «δάγκας»,

καθώς ξέρει να σηκώνει επιτηδευμένα και επιδεικτικά τα μανίκια του

μόνο στα κακόγουστα διαγγελματάκια που απευθύνει στους «ιθαγενείς»

μέσα από το απολύτως προστατευμένο περιβάλλον τού μεγάρου Μαξίμου.

 

Ατυχώς για τον Κακοχαιρέτα-Μητσοτάκη,

η «Ανάγνωση τού “Auto-Cue”»

δεν εντάσσεται έως σήμερα στις αναγνωρισμένες μορφές ηρωϊσμού·

όσο κι αν ο ίδιος αρέσκεται να πιστεύει ότι
«Στην Ελλάδα…
auto-cue δηλώσεις, είσαι.»,

κάθε φορά που καλείται να εκφέρει ανεπιτήδευτο και απροετοίμαστο λόγο,

μαρτυρά το ποιόν του και τις μύχιες σκέψεις του.

 

Ο Κακοχαιρέτας-Μητσοτάκης εζήτησε «συγγνώμη»

για τα πρόσφατα δυσάρεστα αποτελέσματα στις πληγείσες περιοχές.

Μία ψεύτικη, κίβδηλη, υποκριτική «συγγνώμη»,

ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα,

μία καραμπινάτα χειριστική απολογία που είναι έμπλεη ναρκισσισμού και αυτο-ηρωοποίησης.

Μία «συγγνώμη» που -για να το θέσω χιουμοριστικώς-

αν παιχτεί ανάποδα ωσάν τούς δαιμονοποιημένους δίσκους τής Rock και τού Heavy Metal,   

ακούγονται τα εξής:

«Δείτε με… Δείτε με και θαυμάστε με… Δείτε τι ηγέτη έχει η χώρα…

Ζητώ συγγνώμη για τα λάθη που μπορεί να κάναμε…

Και τώρα, συνεχίζω ακάθεκτος την καταδυνάστευσή σας…».

 

Ο κακομοίρης· 

δεν γνωρίζει τούς κώδικες και τούς κωδικούς τής αληθινής και εγκάρδιας συγγνώμης,

με συνέπεια να εκτίθεται έτι περαιτέρω.

Καμώνεται τον ταπεινό, καμώνεται ότι ζητά συγχώρεση,

παριστάνει ότι αναγνωρίζει πως έγιναν λάθη, 

αλλά μιλάει γενικόλογα, θολά, αόριστα.

 

Ο άνθρωπος που εννοεί τη «συγγνώμη»,

ο άνθρωπος που όντως αναγνωρίζει τα σφάλματά του,

βγαίνει ευθαρσώς και λέει «Εκεί, εκεί κι εκεί, έκανα λάθη.».

Ο άνθρωπος που εννοεί τη «συγγνώμη»,

μιλάει συγκεκριμένα και δεν μετατρέπει την ομολογία του σε «ξεπέτα».

Ο άνθρωπος που εννοεί τη «συγγνώμη»,

μιλάει με συντριβή 

και δεν κουνάει-κραδαίνει το δάχτυλό του 

προς τούς επικριτές του και προς την Κοινωνία.

Ο άνθρωπος που εννοεί τη «συγγνώμη», ΔΕΝ είναι ο Κακοχαιρέτας-Μητσοτάκης.

 

Ιδού τι ετόλμησε να ξεστομίσει από το βήμα τής Βουλής ο «γόνος»,

απευθυνόμενος στους πολιτικούς αντιπάλους του

και θέλοντας να δικαιολογήσει τη συχνά ανεξήγητη απουσία των πτητικών μέσων

που παρετηρήθη καθ’ όλην τη διάρκεια των πολυήμερων πυρκαγιών..:

«Παρακαλώ γενικά την Αντιπολίτευση,

όταν επικαλείται το πόρισμα αυτό (εννοεί το «πόρισμα Goldammer»)

να μην το επικαλείται επιλεκτικά, αλλά να το επικαλείται συνολικά.

Παραδείγματος χάριν,

το ίδιο το πόρισμα αναγνωρίζει ότι δεν πρέπει να υπάρχει θεοποίηση των εναερίων μέσων·

φαντάζομαι το έχετε διαβάσει.

Πλην όμως, δεν έχω δει στέλεχός σας,

το οποίο να μην έχει υποστηρίξει τη ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ οργή των κατοίκων,

οι οποίοι σε κάθε φωτιά θέλουν ένα ελικόπτερο πάνω απ’ το χωριό τους.

Εδώ πέρα πρέπει να είμαστε συνεκτικοί σ’ αυτά τα οποία λέμε.

Ναι, χρειαζόμαστε εναέρια μέσα,

χρειαζόμαστε συγκεκριμένα εναέρια μέσα,

χρειαζόμαστε περισσότερα εναέρια μέσα,

ξέρουμε πια, ποια εναέρια μέσα χρειαζόμαστε,

και θα μεριμνήσουμε από τού χρόνου να έχουμε ΚΑΙ ενοικιασμένα,

αλλά ΚΑΙ να δρομολογήσουμε προγράμματα αγορών εναερίων μέσων,

όμως είναι λάθος να λέμε στους πολίτες

ότι ένα ελικόπτερο ή ένα αεροπλάνο μπορεί να είναι διαθέσιμο πάνω από κάθε σπίτι,

ή ότι οι φωτιές σβήνουνε μόνο από τον αέρα.».

 

Απίστευτα πράγματα.

Ακούς αυτήν την τοποθέτηση, διαβάζεις αυτήν την τοποθέτηση,

και αισθάνεσαι σαν να βρίσκεσαι ενώπιον μίας αλλόκοτης διανοητικής μείξης

όπου ενώνεται η φράση «Λόλα, να ένα μήλο.» με τη Σφηνοειδή Γραφή.

Λόγια αντιφατικά, λόγια ακατάληπτα, λόγια χωρίς ειρμό.

 

Ο Κακοχαιρέτας-Μητσοτάκης εγκαλεί την Αντιπολίτευση

για το γεγονός ότι τα στελέχη της -όπως τονίζει ο ίδιος-

υποστηρίζουν τη ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ οργή των κατοίκων,

οι οποίοι σε κάθε φωτιά θέλουν ένα ελικόπτερο πάνω απ’ το χωριό τους.

Δέσμιος τού προσωπικού λαϊκισμού του και τής απύθμενης ψηφοθηρίας του,

δεν τολμά μεν να χαρακτηρίσει αδικαιολόγητη την οργή των κατοίκων,

αλλά μέμφεται την Αντιπολίτευση

επειδή υποστηρίζει τη ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ οργή των κατοίκων.

Μιλάμε για πρωθυπουργό που σε κάνει να αμφιβάλλεις αν έχει αποφοιτήσει από το… Προνήπιο.

 

Και να ’ταν μόνο αυτό..;

Παρακάμπτοντας κάθε έννοια σεβασμού

και επιδιδόμενος σε ακραία έκφραση αναλγησίας,

ο Κακοχαιρέτας-Μητσοτάκης τολμά να ξεστομίσει

-έχοντας ως σημείο αναφοράς τούς κατοίκους των πληγεισών περιοχών-

ότι «…σε κάθε φωτιά θέλουν ένα ελικόπτερο πάνω απ’ το χωριό τους.».

 

Τι να σχολιάσεις για τούτην την πρωτοφανή πολιτική αλαζονεία;

Τι να πρωτοπείς για τον ποταπό σνομπισμό και για την ευθεία απαξίωση τής Επαρχίας;

Μένεις άναυδος και σοκαρισμένος μπροστά στην απροκάλυπτη κυνικότητα

κι αναρωτιέσαι αν η Κατρακύλα έχει «και πιο κάτω».

Δυστυχώς, η απάντηση είναι καταφατική.

 

Απευθυνόμενος ο Κούλης Μητσοτάκης στον Αλέξη Τσίπρα,

προέβη -για νιοστή φορά από τις 23 Ιουλίου 2018- σε καπηλεία τής τραγωδίας στο Μάτι:

«Δεν είμαι εγώ αυτός που θα κρίνει τον δικό σας χαρακτήρα,

ούτε είστε εσείς αυτός που θα κρίνει τον δικό μου.

Ο Ελληνικός Λαός θα μάς κρίνει και τούς δύο…

Και θα δει και θα συγκρίνει…

Και θα θυμάται…, …ότι ναι,

στη μία τραγωδία δυστυχώς μετρούσαμε στρέμματα 

και στην άλλη μετρούσαμε φέρετρα.».

 

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΤΥΜΒΩΡΥΧΙΑ.

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΝΕΚΡΟΚΑΠΗΛΕΙΑ.

Ο Κούλης Μητσοτάκης εθεώρησε

-προφανώς συνεννοημένος και με τούς λογογράφους του-

ότι η τραγωδία στο Μάτι ενδείκνυται για φτηνιάρικες επιδεικτικές ατάκες. 

 

Ένας θλιβερός πρωθυπουργός που κρύβεται διαρκώς πίσω από 102 νεκρούς,

πιστεύοντας ότι θα αποτελούν τη μόνιμη δικαιολογία του και το ισόβιο άλλοθί του.

Ένας θλιβερός πρωθυπουργός που συνάμα είναι και ψευδόμενος,

καθώς ΚΑΙ στις πρόσφατες πυρκαγιές είχαμε νεκρούς.

 

Ο 38χρονος εθελοντής πυροσβέστης Βασίλης Φιλώρας που έσπευσε να προσφέρει την αρωγή του

στην κατάσβεση τής φωτιάς που έπληξε την «Ιπποκράτειο Πολιτεία»,

έχασε τη ζωή του.

Ο 70χρονος αγρότης που έσπευσε να προσφέρει την αρωγή του

στη δημιουργία αντιπυρικής ζώνης στη Φωκίδα,

έχασε τη ζωή του.

 

Ο Μητσοτάκης απέφυγε ΚΑΙ στη Βουλή

-όπως ακριβώς είχε κάνει ΚΑΙ στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου-

την οποιανδήποτε αναφορά στους δύο νεκρούς.

Όπως επίσης,

ο Μητσοτάκης δεν έχει κάνει την παραμικρή αναφορά στα χιλιάδες καμένα ζωάκια

(πόσω μάλλον, στα τραυματισμένα και στα εγκαταλελειμμένα).

 

Επιμύθιο:

Εν έτει 2021, η Ελλάδα απέκτησε μία ακόμη απευκταία πρωτιά,

καθώς έγινε η χώρα όπου ο όρος «Εκκένωση» μετετράπη σε «(μακάβριο) ανέκδοτο».

 

Όχι, ουδείς πολίτης εξύπνησε -εν μέσω πυρκαγιών- με μανία καταδίωξης·

η αίσθηση ότι γινόταν «Κατάχρηση τής Εκκένωσης» εξαπλώθηκε αβίαστα

και εσυνόδευε την ταυτόχρονη αίσθηση

ότι ο Κρατικός Μηχανισμός ήταν συχνά πελαγωμένος

και -ακόμη χειρότερα- συχνά απών.

 

Χιλιάδες άνθρωποι -ανεξαρτήτως κομματικών επιλογών-

διεπίστωναν ώρα με την ώρα, λεπτό με το λεπτό,

ότι όλοι αυτοί οι καναπεδοκένταυροι τζιτζιφιόγκοι

που διατείνονταν πως μέσα σε μισή ώρα θα είχαν σβήσει τη φωτιά στο Μάτι

(μία φωτιά με κατακλυσμιαίους ανέμους που έφτασαν σε ισχύ μέχρι και τα 12 Μποφόρ),

αυτοί, λοιπόν, οι αισχροί καναπεδοκένταυροι τζιτζιφιόγκοι,

παρέδωσαν ολόκληρες περιοχές στην πυρά ενώ υπήρχε ΑΠΝΟΙΑ

(ή φυσούσαν... αναιμικοί άνεμοι ενός-δύο Μποφόρ).

 

Αναμφίβολα,

στις πρόσφατες πυρκαγιές υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις

όπου η Εκκένωση ήταν η μοναδική λύση.

Όμως, υπήρξαν και πολλές ακόμη περιπτώσεις,

όπου η Εκκένωση υπήρξε η εύκολη λύση

και το τυμβωρυχικό «κατενάτσιο» μίας αναίσχυντης κυβέρνησης

που νομίζει ότι προηγείται τής Αντιπολίτευσης με το μακάβριο σκορ «102-0».

 

Η «Νέα Δημοκρατία»,

αυτή η κατ’ ευφημισμόν δημοκρατική κυβέρνηση τού Μητσοτάκη 

που προτιμά να προσλαμβάνει αστυνομικούς αντί για πυροσβέστες

και συνοριοφύλακες αντί για νοσηλευτικό προσωπικό,

δεν έχει αποτύχει παταγωδώς μόνο στην αντιμετώπιση τής Πανδημίας,

αλλά απέτυχε παταγωδώς και στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών·

διόλου τυχαίο,

ότι μετά τούς «Αρνητές τού Εμβολίου»

που εδημιούργησε με την απαράδεκτη επικοινωνιακή πολιτική της,

έφτασε να επωάσει και τούς «Αρνητές τής Εκκένωσης».

 

Έτσι,

χιλιάδες πολίτες που ένοιωσαν ότι το προειδοποιητικό μήνυμα τού «112»

ήταν η γραπτή διασκευή τής στυγνής μητσοτακικής φράσης «Τα σπίτια ξαναχτίζονται…»,

έμειναν στις οικίες τους και τις έσωσαν

χωρίς να είχαν την παραμικρή βοήθεια από τον Κρατικό Μηχανισμό.

 

Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν,

δεν έβαλαν σε (ενδεχόμενο) ρίσκο τις ζωές τους

προκειμένου μαζοχιστικώς να προκαλέσουν ζημιά στη «Ν.Δ.»,

δεν ήταν ακροβολισμένοι για να ανακαλύψουν τρωτά σημεία τής κυβέρνησης,

δεν είχαν όρεξη για συνωμοσιολογίες, ούτε υπέστησαν κρίση φαντασιοπληξίας.

 

Αυτοί οι άνθρωποι -όντες εν κινδύνω και με το ένστικτο επιβίωσης σε πλήρη λειτουργία-

εσυνειδητοποίησαν ότι η Εκκένωση ήταν η ριψασπιδική απόφαση ενός πολιτικάντη,

που -ελαφρά τη καρδία- τούς προέτρεπε να παρατούσαν τις εστίες τους.

 

Και επίσης,

είναι βέβαιο ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όλοι αυτοί οι συμπολίτες μας,

δεν εφηύραν την ανατριχιαστική καταγγελία που έκαναν επανειλημμένα επί μέρες

για την αδιανόητη εντολή που είχαν κάποια πυροσβεστικά πληρώματα. 

 

Από τη μία, η εντολή στους πολίτες για «Εκκένωση».

Από την άλλη, η εντολή στους πυροσβέστες για «Μη Κατάσβεση».

Με μία λέξη: ΔΥΣΤΟΠΙΑ.

 

ΥστερόΓιωργο..:

«Στουρνάρα 288». Η διηνεκής διεύθυνση τής Νεοελληνικής Μπανανίας.

Κάποτε, στο 1959, η προσωποποίηση τής εποχής ήταν ο «βουλευτής Καλοχαιρέτας».

Τώρα, στο δήθεν αναβαθμισμένο αλλά επί τής ουσίας ζοφερό 2021,

η προσωποποίηση τής εποχής είναι ο «πρωθυπουργός Κακοχαιρέτας».

 

Έρμη Ελλάδα, ενώνεις τη Δυστοπία με τη Δυσοσμία.

Έρμη Ελλάδα, κατήντησες (εκ)κένωση τού Μητσοτάκη.

 

Γιώργος Μιχάλακας

Αλήτης -αλλά όχι ρουφιάνος- Δημοσιογράφος