Ντράπηκε ακόμη κι η Ντροπή: Ο Μητσοτάκης δεν είπε λέξη για τον νεκρό εθελοντή

Το Διάγγελμα τής Ξευτίλας.

Ντράπηκε κι η Ντροπή: Ο Μητσοτάκης δεν είπε λέξη για τον νεκρό εθελοντή

Το Διάγγελμα τής Ξευτίλας.

 

Γράφει ο Γιώργος Μιχάλακας

 

Ο πρωθυπουργός τής χώρας, Κυριάκος Μητσοτάκης, στήθηκε μπροστά στις κάμερες,

προκειμένου να απευθύνει διάγγελμα προς τον Ελληνικό Λαό

μετά τις φονικές και καταστροφικές πυρκαγιές

που επί μία ολόκληρη εβδομάδα μαίνονταν ανά την Επικράτεια

και κατέκαιαν ζώα, δέντρα, σπίτια, κόπους, όνειρα.

 

Παρά το οικείο περιβάλλον τού Μεγάρου Μαξίμου,

παρά το «Auto-Cue» που είχε απέναντί του,

εμφανίσθηκε κατώτατος των περιστάσεων·

πώς να εκφράσεις λόγια και συναισθήματα που δεν πιστεύεις,

πώς να υποστηρίξεις κώδικες που δεν γνωρίζεις…

 

Χλωμός. Άτονος. Αμήχανος. Νευρικός. Άνευρος συνάμα.

Επιτηδευμένος. Επιτηδευμένα ταπεινόφρων. Επιτηδευμένα κατανοών. Επιτηδευμένα ευσεβής.

Προσποιητός. Προσποιητά δυνατός. Προσποιητά στιβαρός.

Στην πραγματικότητα, καταρρέων μπροστά στις Ευθύνες.

Ικέτης τής Ασυλίας.

Φοβισμένος.

Τον έβλεπες να ξεροκαταπίνει διαρκώς,

τον έβλεπες να αλλάζει συνεχώς θέσεις σαν να επάσχιζε να μείνει όρθιος,

τον έβλεπες ότι αγωνιούσε να πείσει πως είναι κάτι που δεν είναι.

 

Το Θλιβερόν τής Εικόνας ολοκληρωνόταν με τα «σηκωμένα μανίκια» του·

μία καραμπινάτα λαϊκίστικη και ξεπερασμένη σημειολογία,

η οποία αποτελεί επικοινωνιακή επιλογή πολιτικάντηδων που απευθύνονται σε ούγκανα.

Ωσάν γκαρσόνι σε επαρχιακή εξοχική ταβέρνα τής δεκαετίας τού ’50,

βγήκε ο Μητσοτάκης με σηκωμένα μανίκια για να μάς πείσει

ότι η μοναδική του έγνοια είναι να δουλεύει πυρετωδώς και αδιαλείπτως για το Καλό μας

(διότι είναι γνωστό τοις πάσι,

πως όταν εμφανίζεται ο Κούλης Μητσοτάκης με σηκωμένα μανίκια,

τρέμει η Πλάση).

 

Η καταγέλαστη προσπάθεια των επικοινωνιολόγων τής «Ν.Δ.»

να καλλιεργήσουν το προφίλ ενός ηγέτη

που σε επίπεδο δυναμισμού προσομοιάζει με τον Φλόϊντ Μεϊγουέδερ,

με τον Κόνορ Μακ Γκρέγκορ και με τον Χαμπίμπ Νουρμαγκομέντοφ,

θα είχε κωμικό ενδιαφέρον αν δεν απετελούσε τραγική κατάντια για το Έθνος.

 

Η αλήθεια είναι σκληρή και εντελώς διαφορετική·

ο Μητσοτάκης -λόγω τού «DN.A.» του και τής πολιτικής ανατροφής του-

δεν δύναται να προσφέρει στην κοινωνία μας

κάτι παραπάνω από συναγελασμούς με τον (κάθε) Χριστοφοράκο και με τον (κάθε) Μαρινάκη.

 

Ως εκ τούτων,

ουδεμία έκπληξη προεκάλεσε το γεγονός ότι στο 918 λέξεων διάγγελμά του,

δεν είπε μία λέξη για τον εθελοντή πυροσβέστη Βασίλη Φιλώρα,

δεν έκανε την ελάχιστη αναφορά μνήμης στον 38χρονο εθελοντή πυροσβέστη,  

ο οποίος έχασε τη ζωή του όταν έσπευσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση τής φωτιάς

που είχε ξεσπάσει στην «Ιπποκράτειο Πολιτεία»

(και βεβαίως,

να μη λησμονούμε πως κι ένας 70χρονος στη Φωκίδα είχε την ίδια μοιραία κατάληξη,

εν όσω προσπαθούσε να δημιουργήσει αντιπυρική ζώνη με την μπουλντόζα του).

 

Ουδεμία αναφορά από τον πρωθυπουργό τής Ελλάδας

στους ανθρώπους που θυσιάζονται για την Ελλάδα·

η κυνική και δωσιλογική δημοσιογραφική ρήση

«Μην αφήσεις την Αλήθεια να σού χαλάσει μία ωραία ιστορία…»,

εγνώριζε τώρα τη μακάβρια πολιτική διασκευή της:

«Μην αφήσεις τούς νεκρούς να σού χαλάσουν ένα ωραίο διάγγελμα…».

 

Σ.Σ. Η χθεσινή ανακοίνωσή του -στο Υπουργικό Συμβούλιο-

ότι θα δοθεί ισόβια σύνταξη στον Βασίλη Φιλώρα,

αποτελεί την πιστοποίηση

ότι η απουσία οποιασδήποτε σχετικής αναφοράς στο διάγγελμα,

ήταν συνειδητή επιλογή, ήταν μεθόδευση αποσιώπησης.

 

Η «Μεθόδευση τής Αποσιώπησης» αποκτά ακόμα μεγαλύτερη χυδαιότητα,

(ότ)αν συνυπολογίσουμε τι συνέβη τον περασμένο Μάρτιο…

 

Ένας νεαρός άνδρας ξυλοκοπείται αναιτίως από αστυνομικούς στη Νέα Σμύρνη,

κατά τη διάρκεια ελέγχου για την τήρηση των μέτρων αντιμετώπισης τού Κορωνοϊού.

Ξεσπά ακαριαίως μαζικό κύμα διαμαρτυρίας για την κλιμακούμενη Αστυνομική Βία,

οι κρατικές δυνάμεις καταστολής ενεργοποιούνται και στέλνονται στην περιοχή

για να καταπνίξουν τις αυθόρμητες κινητοποιήσεις και τη λαϊκή έκφραση αγανάκτησης,

ένας αστυνομικός δέχεται μία όντως βάρβαρη -και παρ’ ολίγον δολοφονική- επίθεση.

 

Ο Μητσοτάκης δεν χάνει χρόνο.

Διαπιστώνοντας τη χρυσή ευκαιρία να υπερασπιστεί τα «χρηστά ήθη» τής Ακροδεξιάς,

προβαίνει σε απολύτως σπασμωδικό και βαθιά μικροκομματικό διάγγελμα

που φέρει διάχυτη την οσμή τής Χούντας και τού Παρακράτους.

 

Διάγγελμα για έναν τραυματία αστυνομικό;

Καμία αντίρρηση.

Καμία αντίρρηση,

αρκεί το ίδιο άτομο, ο ίδιος πρωθυπουργός,

να διέθετε πιστοποιημένο ουμανιστικό πρόσημο

και να είχε προβεί νωρίτερα σε διάγγελμα για τον ξυλοκοπημένο από αστυνομικούς πολίτη.

 

Όμως,

ο Μητσοτάκης έχει αποδείξει

ότι στα «ενδιαφέροντά» του δεν συμπεριλαμβάνεται η σωματική ακεραιότητα των πολιτών,

αλλά τα αστυνομοκρατούμενα Πανεπιστήμια,

η ιλιγγιώδης αύξηση τού στόλου των περιπολικών 

και όλα τα συμπαρομαρτούντα

που κρατούν συμπαγή τον φασιστικό πυρήνα τής κυβερνητικής παράταξης.

 

Ο Βασίλης Φιλώρας έκανε το «λάθος» να μην είναι αστυνομικός.

Αυτός ο εξαιρετικός και αξιοθαύμαστος νεαρός πατέρας δύο παιδιών,

έβαζε συχνά τη ζωή του σε κίνδυνο

προσφέροντας την αλληλεγγύη του και την αρωγή του

στους συνανθρώπους του, στα ανυπεράσπιστα ζώα, στην Κοινωνία.

Κι όμως, παρ’ ότι θυσιάστηκε στον «Βωμό τού Εθελοντισμού»,

σύμφωνα με την αξιολόγηση τού πρωθυπουργού τής χώρας

δεν δικαιούταν έστω μία από τις 918 λέξεις.

Ούτε καν το μικρό του όνομα. Τίποτα.

 

Οποία Εθνική Κατάντια, η Ανταμοιβή τής Θυσίας να είναι η Αποσιώπηση.

Και μάλιστα, από ποιον;

Από έναν δήθεν ηγέτη που στην πραγματικότητα εκπροσωπεί τον Τζιτζιφιογκισμό

και νομίζει ότι

«“Εθελοντισμός” σημαίνει, να σηκώνω τα μανίκια μου όταν με παίρνουν οι κάμερες.».

ΑΙΣΧΟΣ.

 

Κατά τα λοιπά, τι μάς είπε ο Μητσοτάκης σε αυτές τις 918 λέξεις; 

Και πώς μάς τα είπε;

Διότι παίζει ρόλο και πώς μάς τα είπε…

 

Ένας κάκιστος ηθοποιΐσκος. 

Μία καρικατούρα τής Υποκριτικής Τέχνης

που δεν θα ημπορούσε να ξεγελάσει ούτε την -ευεπίφορη σε εξαπατήσεις- Λίνα Μενδώνη.

Ένας αυθεντικός εκπρόσωπος τής Υποκρισίας.

Μετά από αυτό το αφόρητα βαρετό διάγγελμα,

μέχρι και το «Auto-Cue» προσεχώρησε στο «Κίνημα των Αγανακτισμένων».

 

Στερεότυπες, σεσημασμένες, χιλιοακουσμένες επικλήσεις τού Συναισθήματος,

συνοδευόμενες από κίβδηλη, λαϊκίστικη, έως και φανφαρόνικη αυτοκριτική..:  

«…πρώτος εγώ, ζητώ συγγνώμη για τις όποιες αδυναμίες υπήρξαν.».

 

Νόμος:

Όταν ακούτε άνθρωπο να λέει φράσεις τού τύπου

«Εγώ είμαι ο πρώτος που φταίω…», «Εγώ είμαι ο πρώτος αμαρτωλός…»,

φύγετε μακριά.
Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, 

όποιος χρησιμοποιεί τέτοιου είδους αυτοκριτικές συγκρίσεις,

είναι ΠΡΩΤΟΣ ΨΕΥΤΗΣ, είναι ΠΡΩΤΟΣ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ.

 

Και βεβαίως, η Δηθενιά αποκαλύπτεται εντός τής ίδιας φράσης·

ο Κούλης Μητσοτάκης, έστω και την ύστατη στιγμή,

δεν έχει τη στοιχειώδη τσίπα και το ελάχιστο θάρρος

να συγκεκριμενοποιήσει τη «συγγνώμη» του,

αλλά χρησιμοποιεί απολύτως συνειδητά τη γενικόλογη, θολή και απολύτως αόριστη διατύπωση

«…για τις όποιες αδυναμίες υπήρξαν…».

 

Σε απλά Ελληνικά,

οι «όποιες αδυναμίες» είναι συνώνυμες τής φράσης «ΑΝ υπήρξαν αδυναμίες».

Συνελόντι ειπείν,

έχουμε μία επιδεικτική «συγγνώμη» που συνοδεύεται από συγκαλυμμένη αυτο-αθώωση

(διόλου τυχαίο ότι αυτή η «συγγνώμη» μετετράπη εν ριπή οφθαλμού

σε επικοινωνιακή παντιέρα των συστημικών παράκεντρων

που νέμονται τη Δημοσιογραφία, την Κοινωνία, την Ελλάδα). 

 

Το κακόγουστο μελόδραμα εσυνεχίσθη απροσκόπτως:

«…Κατανοώ απόλυτα τον πόνο των συμπολιτών μας,

που είδαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους να καίγονται.

Την αναστάτωση όσων μετακινήθηκαν όπως-όπως απ’ τον τόπο τους.

Ακόμα και την οργισμένη απορία εκείνων

που αναζητούσαν -για παράδειγμα- εναέρια βοήθεια,

χωρίς να γνωρίζουν αν τα πυροσβεστικά αεροσκάφη επιχειρούσαν αλλού

ή αν οι συνθήκες ήταν απαγορευτικές…».

 

Λέξη-κλειδί το ρήμα «κατανοώ». Η Κατανόηση.

«Πάρε, Κόσμε, Κατανόηση.

Ακόμη κι εσάς τούς άσχετους που βγαίνατε στα κανάλια επί μια βδομάδα

και διαμαρτυρόσασταν ότι -ενώ τα σπίτια σας καίγονταν-

δεν είχε εμφανιστεί η παραμικρή βοήθεια από τον κρατικό μηχανισμό,

σάς κατανοώ επειδή είμαι μεγαλόκαρδος.

Πού να ξέρατε ότι εγώ είχα σηκώσει τα μανίκια μου και εργαζόμουν πυρετωδώς

ώστε να καούν μόνο 1.000 σπίτια, δεκάδες χιλιάδες ζώα και 600.000 στρέμματα δάσους;».

 

Το κείμενο που έπρεπε να αναγνώσει ο -κάκιστα απαγγέλλων- πρωθυπουργός,

έφτανε στο τέλος του.

Οι πολιτικές πομφόλυγες κορυφώνονταν,

οι λέξεις εξέπεμπαν ολοένα και εντονότερο ναρκισσισμό,

ο κλιμακούμενα μεγεθυνόμενος λουδοβικισμός εδήλωνε βροντερό παρών:

«…Επιτρέψτε μου να κλείσω με μια προσωπική αναφορά…

Ως πρωθυπουργός επί 25 μήνες, διαχειρίστηκα πολλές κρίσεις:

Απ’ την ασύμμετρη επίθεση στον Έβρο, μέχρι την επέλαση τού Κορωνοϊού,

κι από τις αλλεπάλληλες εθνικές προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο,

μέχρι το μεγάλο στοίχημα τού Εμβολιασμού.  

Όλες είχαν πολύπλευρες συνέπειες στην Οικονομία και στην Κοινωνία,

κι όλες έμοιαζαν στην αρχή ανυπέρβλητες,

αλλά όλες τις ξεπεράσαμε με πείσμα και ενότητα.

Αυτό θα γίνει και τώρα· με τολμηρές αποφάσεις που θ’ αλλάξουν πολλά…».

 

Διαχειρίστηκε, λέει, πολλές κρίσεις.

Όλες έμοιαζαν στην αρχή ανυπέρβλητες, λέει,

αλλά όλες τις ξεπεράσαμε, λέει.

Μιλάμε ότι το άτομο ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ.

 

Η Κορύφωση τής Γελοιότητας ήρθε ακριβώς στην εκπνοή τού διαγγέλματος

(όπως, δηλαδή, ήρμοζε, σε ένα τέτοιο θλιβερό διάγγελμα,

το οποίο ήταν έμπλεο αγωνίας για Πολιτική Επιβίωση,

εξωραϊσμένες «δωροδοκίες» προς τούς πληγέντες

και άτεχνα υποσυνείδητα μηνύματα προς το Εκλογικό Σώμα):

«…Προσωπικά, θα συνεχίσω να κάνω αυτό που εξ αρχής επέλεξα.

Να μιλώ στη “Γλώσσα τής Αλήθειας”, να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου,

να αποκρούω διχασμούς και να ενώνω τούς Έλληνες,

και να εργάζομαι σκληρά για την πατρίδα που μάς αξίζει.».

 

Δείτε πόσο σκληρά εργάζεται ο Κούλης Μητσοτάκης για την πατρίδα που μάς αξίζει.

Καμαρώστε τον, πόσο σκληρά εργαζόταν τις μέρες που οι φωτιές κατέκαιαν την Ηλεία.

 

Σε μία ομολογουμένως εξαιρετική προσπάθειά του

να ενταχθεί στη «Λίστα των Ελλήνων Ανεκδοτολόγων»,

ο Κούλης Μητσοτάκης μάς ενημέρωσε ότι έχει επιλέξει να μιλάει (σ)τη «Γλώσσα τής Αλήθειας».

 

Ποιος;

Ο Κούλης Μητσοτάκης που όταν γραφτεί ή ειπωθεί κάτι εναντίον του,

κινητοποιείται ένα γιγαντιαίο σύστημα που (προσπαθεί να) επιβάλει την «Ομερτά».

Να, επί παραδείγματι, μνημονεύω το μήνυμα,

που είχε αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων

τής κατ’ ευφημισμόν Δημόσιας και κατ’ ουσίαν Κρατικής Τηλεόρασης,

όταν ο πρωθυπουργός τής χώρας αγνοούσε επιδεικτικά τα μέτρα για τον Κορωνοϊό

που ο ίδιος κι η κυβέρνησή του ανεκοίνωναν με «αίσθημα ευθύνης».

 

Αντιλαμβάνομαι τις ασταθείς προσπάθειες ενός ανθρώπου που ψεύδεται

(ή -εν πάση περιπτώσει- που συγχρωτίζεται με ψεύτες),

να διεκδικεί την πρόσβαση στην Αλήθεια·

άλλωστε, η Ζωή έχει πιστοποιήσει αναρίθμητες φορές ότι,

ο Ψεύτης είναι οι Ύψιστος Θαυμαστής τής Αλήθειας.

 

Κατά μία εκπληκτική σύμπτωση, μάλιστα,

ο Κούλης Μητσοτάκης ενσαρκώνει ιδανικά το «Παράδοξο τού Επιμενίδη».

Ο αρχαίος ποιητής και φιλόσοφος Επιμενίδης ο Κρης (δηλαδή, ο «εκ Κρήτης»),

έλεγε «Κρήτες αεί ψεύσται…»· ήτοι: «Οι Κρήτες πάντοτε ψεύδονται…».

Με δεδομένη, όμως, την καταγωγή τού Επιμενίδη,

αυτομάτως δημιουργούταν -μέσω τής συγκεκριμένης φράσης- ένα «Λογικό Παράδοξο»:

Αν ο Επιμενίδης είπε ψέμα, σημαίνει ότι είπε την Αλήθεια.

Αν ο Επιμενίδης είπε την αλήθεια, σημαίνει ότι είπε Ψέμα.

… 

 

Εν κατακλείδι,

παρ’ ότι ο ο -κληρονομικώ αδίκω- πρωθυπουργός τής Ελλάδας είναι δεξιός,

συνάμα είναι αδέξιος διαχειριστής τής Αλήθειας·

έτσι,

παρακάμπτει πως ό,τι κι αν λέει η γλώσσα,

η Αλήθεια επικυρώνεται ή ακυρώνεται από τη «Γλώσσα τού Σώματος».

 

Ως εκ τούτων, αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες,

σάς καλώ σε ένα εξαιρετικά χρήσιμο πείραμα..:

Πατήστε το «Play» και δείτε τον επαγγελματία διαγγελματία κλείνοντας τον ήχο.

Παρατηρήστε τον…

Παρατηρήστε το πρόσωπό του, το βλέμμα του, τις κινήσεις του…

Και αμέσως μετά, απαντήστε στα εξής κομβικά ερωτήματα:

«Αυτός ο άνθρωπος μού εμπνέει εμπιστοσύνη;

Αυτός ο άνθρωπος θα εθυσίαζε κάτι από τη ζωή του για να με σώσει;

Αυτός ο άνθρωπος πρεσβεύει την Αλήθεια ή το Ψέμα;».

(Τα συμπεράσματα δικά μας…)

Γιώργος Μιχάλακας

Αλήτης -αλλά όχι ρουφιάνος- Δημοσιογράφος

 

 https://www.zougla.gr/greece/article/ntrapike-ki-i-ntropi-o-mitsotakis-den-ipe-leksi-gia-ton-nekro-e8elonti