Ελεονώρα Μελέτη: Είχα φάει το παραμύθι ότι η ζωή θα είναι όπως στις αμερικάνικες ταινίες

«Όταν είδα από πολύ νωρίς ότι αυτό είναι μούφα, προβληματίστηκα»
Ελεονώρα Μελέτη: Είχα φάει το παραμύθι ότι η ζωή θα είναι όπως στις αμερικάνικες ταινίες
newsbeast.gr

Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Ελεονώρα Μελέτη στο περιοδικό ΟΚ! και εκεί αναφέρθηκε, μέσα σε όλα, στις αλλαγές που έφερε στη ζωή και την καθημερινότητα της η μητρότητα καθώς και το νέο επαγγελματικό βήμα που ετοιμάζει με την συγγραφή ενός βιβλίου.

Μιας και μιλάμε για αριθμούς, όταν έγινες 40, ένιωσες την αλλαγή μέσα σου;

Όχι. Αυτό συνέβη όταν έγινα μάνα. Αυτό ήταν το κομβικό μου σημείο.

Επειδή το είχες αλλιώς στο μυαλό σου;

Νομίζω ότι όλες οι γυναίκες το έχουμε αλλιώς στο μυαλό μας και αλλιώς το αντιμετωπίζουμε. Δεν είναι ότι είχα συγκεκριμένες προσδοκίες αλλά στην αρχή είχα φάει κι εγώ το παραμύθι ότι η ζωή θα είναι όπως στις αμερικάνικες ταινίες. Με την τέλεια μαμά που ξυπνάει το πρωί, πάει στη δουλειά με 12ποντο, γυρίζει το απόγευμα, μαγειρεύει, παίζει με το παιδί και το βράδυ είναι μια φανταστική σύζυγος και ερωμένη. Όταν είδα από πολύ νωρίς ότι το παραμύθι αυτό είναι μούφα, προβληματίστηκα. Μας υπαγορεύεται με έναν πολύ έντονο τρόπο το πως θα πρέπει να βιώνουμε τη μητρότητα και μετά το χάσμα με την πραγματικότητα είναι τεράστιο.

Αυτό δεν έχει να κάνει και με τον συνοδοιπόρο σου;

Έχει να κάνει με το πόσο αλλάζει ο ψυχισμός της γυναίκας. Δεν ξέρω για άλλες γυναίκες, αλλά εμένα η μετάλλαξη ήταν τεράστια και βίαιη και με δυσκόλεψε πάρα πολύ. Μέσα από την επαφή με άλλες γυναίκες, συνειδητοποίησα πως δεν είμαι μόνη. Όλα αυτά τα χρόνια κρατούσα ημερολόγιο προσπαθώντας να καταλάβω τι μου συμβαίνει και πολλές φορές ένιωθα να πελαγώνω και να μην μπορώ να συστηθώ στον εαυτό μου ξανά μετά το παιδί. Κάποια στιγμή απευθύνθηκα και σε έναν ειδικό φοβούμενη πως πάσχω από επιλόχειο κατάθλιψη.

Ήταν τότε που μου άνοιξαν τα μάτια. Καμιά επιλόχειο δεν είχα, βίωνα απλά όλη αυτή τη μεταβολή που υφίσταται ο ψυχισμός της γυναίκας μέσα από τον νέο ρόλο της μητρότητας, για την οποία ποτέ κανείς δεν μιλά, ποτέ κανείς δεν μας προετοιμάζει, σαν να είναι κακό ή ταμπού το να μη νιώθεις πάντα καλά ή πάντα ευτυχισμένη με τον νέο σου ρόλο. Εντελώς τυχαία βρέθηκα να μιλάω για αυτό με τον Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο και την Αλεξάνδρα Αυγερινού των Εκδόσεων Διόπτρα, μια και είχα πάει να τους παρουσιάσω κάποια παιδικά παραμύθια που έχω γράψει για την Αλεξάνδρα, και καταλήξαμε πως ίσως θα έπρεπε να ξεκινήσουμε με κάτι τέτοιο.

Έτσι, λοιπόν, αποφασίσαμε να επιλέξουμε κάποιες από τις σελίδες του αληθινού ημερολογίου μου και να τις εκδώσουμε. Θίγονται πολλά ζητήματα μέσα, όπως η πίεση που νιώθει μια γυναίκα για το θέμα της μητρότητας λόγω της ηλικίας, η εγκυμοσύνη μετά τα 35, ο ρόλος που παίζουν τα media στην κακή ψυχολογία μιας νέας μητέρας, ο πόλεμος που ξεσπά ανάμεσα σε μαμάδες για θέματα όπως ο θηλασμός, ο φυσιολογικός τοκετός ή η καισαρική, η σχέση ανάμεσα στο ζευγάρι που αλλάζει μετά το παιδί.

Όλα αυτά θίγονται μέσα από προσωπικά βιώματα που αποφάσισα να τα μοιραστώ γιατί είμαι σίγουρη πως μέσα σε αυτές τις σελίδες θα συναντηθούμε πολλές γυναίκες.