ΠΡΙΝ ΓΊΝΟΥΝ ΌΛΑ ΣΤΆΧΤΗ.

ΠΡΙΝ ΓΊΝΟΥΝ ΌΛΑ ΣΤΆΧΤΗ...

"Πέφτουν..."

"Τελειώνουν..."

"Ήρθε η ώρα τούς..."

47 χρόνια τα ίδια λόγια...

47 χρόνια ελπίζουμε...

47 χρόνια ζούμε στο ίδιο "παραμύθι"...

Νομίζετε ότι έτσι απλά θα αφήσουν την εξουσία; Αλλαγή σκυτάλης κάνουν, για να μας κρατούν σε ύπνωση... Για να μας πουλούν ελπίδα... Μας στέλνουν από τον "Άννα στον Καϊάφα" και εμείς χειροκροτούμε...

Όχι φίλοι μου... δεν πέφτουν... δεν τελειώνουν και δεν ήρθε η ώρα τους!

Εμείς πέφτουμε κάθε μέρα και πιο χαμηλά... εμάς τελειώνουν και απλά περιμένουμε την ώρα μας!

Γιατί ποτέ δεν θυσιάσαμε την βόλεψη μας... ποτέ δεν σκεφτήκαμε συλλογικά, αλλά πάντα ατομικά.

Γιατί ακόμη και σήμερα με "θέα" την φλεγόμενη Εύβοια και μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα από τους καπνούς της φωτιάς... πήγαμε να κάνουμε το μπάνιο μας... να πιούμε το καφεδάκι μας... να φάμε και να πιούμε σαν να μην συνέβη κάτι το ιδιαίτερο... αφού το σπίτι ήταν του γείτονα... ΚΡΙΜΑ!!!

Πόσο υποκριτικό!!!

Όταν όμως οι φλόγες φτάνουν στη δική μας αυλή, τότε ζητούμε χέρι βοηθείας... κι όταν κανείς δεν το απλώνει ψάχνουμε το λάθος...

Βέβαια τότε... ΕΊΝΑΙ ΑΡΓΆ!!!

ΌΛΑ ΈΧΟΥΝ ΓΊΝΕΙ ΣΤΆΧΤΗ ΠΛΕΟΝ...

ΜΌΝΟ ΕΝΩΜΈΝΟΙ ΘΑ ΜΠΟΡΈΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ... αφού πρωτίστως αλλάξουμε τρόπο σκέψης...

(Ανώνυμος εκπαιδευτικός)