Γιώργος Θεοδωράκης: Ο συνθέτης και γιος του Μίκη που έστησε μια καριέρα στην ηλεκτρονική μουσική… αθόρυβα, δίπλα στον σπουδαίο πατέρα του

Μέσω της οικογενειακής κόντρας που εκτυλίχθηκε ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας του Μίκη Θεοδωράκη σχετικά με το που θα ταφεί ο σπουδαίος συνθέτης, αναπήδησε το όνομα του γιου του, Γιώργου, αγνωστο στο ευρύ κοινό για την ιδιαίτερη μέχρι σήμερα καριέρα του.

Ο Γιώργος Θεοδωράκης αρκετά κομψά και «ήσυχα« στη σκιά του πατέρα του ηχογράφησε αρκετές συνθέσεις που κινούνται ως επί το πλείστον στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής. Πιο γνωστός έγινε μέσω της δουλειά του για την ταινία «Ασυμβίβαστος» το 1979 με πρωταγωνιστή τον Παύλο

Σιδηρόπουλο.

Μετράει πάνω από σαράντα χρόνια μουσικής δημιουργίας. Σε ηλικία 13 ετών, έπειτα από προτροπή του πατέρα του, Μίκη Θεοδωράκη, τραγούδησε δίπλα στο πλευρό της Μαρίας Φαραντούρη στο Μπουένος Άιρες. Δίσκοι-σταθμοί του είναι η Νικοτίνη 5, 6 & 9 και το Nothing In Mind με τη συμμετοχή της Δήμητρας Γαλάνη.

Το 2014 ο Ηλίας Πίτσιος κυκλοφόρησε έναν δίσκο με μουσική του Γιώργου Θεοδωράκη, τον οποίο θεωρεί τον πιο ενδιαφέροντα και ολοκληρωμένο συνθέτη ηλεκτρονικής μουσικής που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα: «Άκουσα πρώτη φορά το άλμπουμ «Μάργκω» μια μέρα που τον είχε φέρει ο Tako στο σπίτι μου», λέει. «Ο Tako ήξερε για τον Γιώργο Θεοδωράκη και γενικότερα για όλους αυτούς τους ιδιαίτερους ελληνικούς δίσκους από έναν άλλον φίλο του, τον Πέτρο, που δεν ζούσε πια. Η πρώτη συλλογή που κυκλοφορήσαμε στηρίχτηκε κυρίως σε “ανακαλύψεις” του Πέτρου. Γι’ αυτό και η συλλογή είναι αφιερωμένη σε αυτόν. Από κει και πέρα, έψαξα μετά και μόνος μου και βρήκα τα άλλα δύο άλμπουμ του Γιώργου, το Σήμα και το Νικοτίνη 5, 6 & 9. Γενικά όμως, ο Θεοδωράκης ήταν σχετικά γνωστός σε κύκλους από ιδιοκτήτες δισκάδικων και γενικότερα σε άτομα με περισσότερο ροκ background».

Ο Ηλίας Πίτσος μιλάει για τον Γιώργο με μεγάλο θαυμασμό. «Προσωπικά τον θεωρώ ίσως τον πιο ενδιαφέρων και ολοκληρωμένο συνθέτη ηλεκτρονικής μουσικής που πέρασε από την Ελλάδα μόνο και μόνο από τα άλμπουμ που έχει κυκλοφορήσει. Έπειτα, όταν ανακάλυψα στο κανάλι του στο youtube τον όγκο του ακυκλοφόρητου υλικού που διέθετε, ένιωσα πως κάτι πρέπει να γίνει γι’ αυτό. Είμαστε γείτονες και έτσι, τον βρήκα μια μέρα από κοντά και τον έπεισα πως αυτό το υλικό δεν πρέπει να παραμείνει άλλο ανεκμετάλλευτο».

Σε συνέντευξή του στον στιχουργό Χρήστο Ηλιόπουλο έχει πει για τον πατέρα του: « Εμένα διχάστηκε η ζωή μου όταν ήρθαν και πήραν τον πατέρα μου το 1968 οι χουντικοί για να τον εξορίσουν στη Ζάτουνα. Από τότε ο ένας μου εαυτός κόλλησε στα 8 του χρόνια και δε συνέχισε να ωριμάζει. Και εκείνος που είμαι σήμερα».

Όσο για το αν του προκάλεσε άγχος μη τυχόν και μεγαλώσει στη σκιά του και ο κόσμος σας ταυτίσει μαζί του; «Ποτέ δεν είχα τέτοιου είδους σκέψεις. Βέβαια αποφεύγω να παίζω δικές του μελωδίες όταν αυτοσχεδιάζω. Εκτός και αν θα γράψω κάποιο δικό του κομμάτι. Είναι διαφορετικοί οι κόσμοι μας στη μουσική».