Κάθε που βραδιάζει--Εκδόσεις Οσελότος

Κάθε σούρουπο αναπολώ σκιές ανέμων που φύσηξαν και μου 'δωσαν ανάσα ζωής, στην αποπνικτική έρημο του ταξιδιού μου... Τότε, πριν ακόμα φορέσω τη θλίψη του φθινοπώρου ενός ατέλειωτου χωρισμού...ενός χωρισμού

χωρίς" αντίο"....Πριν το σούρουπο, μου γίνει μόνιμο ένδυμα μοναξιάς και νοσταλγίας...

Όπου να στρέψω το βλέμμα παντού ραγισμένοι καθρέφτες με παγιδευμένα είδωλα...Άνθρωποι που περάσανε και άνθρωποι που φύγανε..

.πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις, αναμνήσεις σε δαιδαλώδη μονοπάτια σημαδιακών και μοιραίων ονείρων ...συνοικίες ανεκπλήρωτων παιδικών μου πόθων...στείρες πηγές που δεν με ξεδίψασαν...

Μαρίζα Τσιτμή