Τρεις λέξεις


Ξένια Μωυσίδου
 
Δηλώνω περήφανα ονειροπόλα, ερωτευμένη με την ιδέα του έρωτα, τρελή με τις συμμετρίες και μανιακή μ
 

Σου χρωστάω τρεις λέξεις.
Για την ακρίβεια σου οφείλω πολλά παραπάνω, αλλά είναι κι αυτό μια αρχή. Εξάλλου η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.
Τις λέξεις αυτές σίγουρα σου τις έχω ξαναπεί χιλιάδες φορές, σε ανύποπτο χρόνο. Στις έχω πει με γέλια, με κλάματα, με φωνές, με ειρωνεία, ακόμα και με αυτή την έντονη αγανάκτηση που τόσο σε ενοχλεί. Ποτέ όμως δεν είχα συνειδητοποιήσει τι σημαίνουν για σένα, πόσο πολύ τις αξίζεις και γιατί.

Σε εσένα λοιπόν, που ήσουν και ξέρω πως θα είσαι πάντα εδώ.

Σε εσένα που ακόμα και στις αποτυχίες μου, ήσουν περήφανη.

Σε εσένα που όταν πέφτω πάντα μου δίνεις ένα χέρι για να σηκωθώ και μου σκουπίζεις τις πληγές.

Σε εσένα που όσες ανεκπλήρωτες απαιτήσεις και αν έχεις, είμαι πάντα αρκετή.

Σε εσένα που μου έμαθες το σωστό και το λάθος μέσα από τα μάτια σου.

Σε εσένα που ακόμα και οι φωνές σου, κρύβουν αγάπη ατελείωτη.

Σε εσένα που πονάω και πονάς διπλά.

Σε εσένα που μας σηκώνεις όλους στην πλάτη σου αδιαμαρτύρητα.

Σε εσένα που αξίζεις πολλά περισσότερα από αυτά που παίρνεις από την ζωή κι όμως έχεις μάθει να εκτιμάς τα απλά , τα μικρά, τα ουσιώδη.

Σε εσένα που έπλασες τον κόσμο όσο πιο όμορφο γίνεται για να μπω εγώ μέσα.

Σε εσένα που μου σκούπισες τα δάκρυα και μου έδωσες δύναμη κι ας ήθελες να κλάψεις κι εσύ μαζί μου.

Σε εσένα που δε λυγίζεις ποτέ και είσαι δυνατή για όλους.

Σε εσένα που ξέρω πως σιωπηλά το περιμένεις αλλά δεν θα το ζητήσεις ποτέ.

Σε εσένα που φοβάμαι πως ότι και να γράψω δεν θα 'ναι ποτέ αρκετό.

Σε εσένα που χρωστάω πολύ περισσότερα από αυτές τις τρεις λέξεις.

Σε εσένα μαμά.

Σ' ευχαριστώ.

Συγγνώμη.

Σ' αγαπώ.
 enfo.gr