Μνήμη ,πληγή επίπονη και μάταιη

Αναμνήσεις ζωής...Εικόνες, φωνές, αρώματα και γεύσεις της παιδικής μας ηλικίας, που με τα χρόνια όλο και ξεθωριάζουν...Ανθρώπινες φιγούρες που κάποτε πλαισίωναν τη ζωή μας, και που στη πορεία χάθηκαν έρχονται συχνά στη σκέψη μας... Αναζητήσεις στα βάθη του χρόνου, θύμησες που σιγά σιγά θαμπώνουν στο πλάνο της μνήμης, κι όσο κι αν προσπαθούμε να τις ζωντανέψουμε στη σκέψη μας, η σκόνη του χρόνου δε μας

αφήνει...Αναμήσεις, είναι σαν παλιό άλμπουμ φωτογραφιών ξεφυλλίζοντας ..στιγμές παγωμένες σε ανάσες  χρόνου που μας θυμίζουν όσα ήμασταν, όσα ζήσαμε με δικούς μας ανθρώπους, όσα δε μπορούμε να έχουμε πια....Μικρές θαμπές ψηφίδες μνήμης, απομεινάρια μιας ολόκληρης ζωής είναι τελικά οι μόνες αποσκευές μας ....για το μεγάλο ταξίδι...

Μαρίζα Τσιτμή