ΑΝΕΡΓΙΑ


 
Κουράστηκα να χτυπώ  πόρτες εδώ και χρόνια για δουλειά

και να μη βρίσκω άνθρωπο, ούτε καν ίχνη από ανθρωπιά

είμαι εγκλωβισμένη στα βαριά τοίχοι της ανεργίας

καταδικασμένη να παρακολουθώ από μακριά τα γινόμενα της κοινωνίας

 

Νιώθω σιδηροδέσμια στο κορμί και στη ψυχή

εκπέμπω φωνή απόγνωσης απ' της ανεργίας το αποπνικτικό κελί

απομονώθηκα αναγκαστικά στη σιωπή μου

αφού όπου κι αν είπα το πρόβλημά μου ,άκουγα μόνο εγώ τη φωνή μου...

 

Εισέπραξα μόνο βλέμματα λύπησης τάχα, αλλά ποτέ βοηθείας

είδα τη πλάτη της πολιτείας και την απόλυτη αδιαφορία της εκκλησίας

τώρα βεβαιώθηκα πλέον πως σ' αυτό το χάος που λέγεται ζωή

όλο αυτό το σκηνικό το έστησαν για το χρήμα, νόμους, κανόνες,  και θεσμοί

Μαρίζα Τσιτμή