Ξεθώριασε η αγάπη μας με το πλήρωμα του χρόνου

 
Τα όνειρα που κάναμε κάποτε ξεθώριασαν 

με το πλήρωμα του χρόνου

οι λέξεις κώδικες αγάπης που είχαμε

τώρα γίνανε σήματα πόνου..

στη θέση του διαλόγου έχτισες ένα τοίχο σιωπής

την αγάπη που σου είχα την κατάντησες αίσθημα ντροπής

 

Στις σχέσεις μας έβαλες συρματόπλεγμα αγκαθωτό

κάθε φορά που κάνω προσπάθεια να σε πλησιάσω μ' ανοίγεις πληγές ματώνω, πονώ

μέρα με τη μέρα ξεθωριάζει η αγάπη μας όλο και πιο πολύ

αθόρυβα σβήνει και δε βγάζει φωνή

 

Δεν έχω δύναμη πια να συνεχίσω άλλο

η σχέση μας έγινε πιο κρύα κι από πάγο

κουράστηκα να μιλώ στη σιωπή

και να μην απαντάς ούτε σε ένα γιατί

 

Ψάχνω απελπισμένα να βρω έναν κώδικα επικοινωνίας

μα πάντα βρίσκομαι σε αδιέξοδο απελπισίας

δυστυχώς δε λαμβάνεις κανένα απ' τα σήματα που σου εκπέμπω πια

δεν σε πιάνω σε καμία συχνότητα, δεν υπάρχει ελπίδα επικοινωνίας μεταξύ μας καμιά...

Μαρίζα Τσιτμή