Κι εσύ δεν είσαι εδώ

 

Απ' τα σωθικά μου βγαίνει κραυγή σπαρακτική

 σκίζει τη νύχτα σαν ρωτάω, ΓΙΑΤΙ ;

κι εσύ δεν είσαι εδώ και δεν μ' ακούς

στα σύνορα του χρόνου τερμάτωσε ο νους

 

Την ηχώ της φωνής μου σκεπάζει η παγωνιά της σιωπής

τα όνειρά μου κείτονται νεκρά καταγής

κι εσύ δεν είσαι δω, και δεν μ' ακούς

έφυγες εσύ, έσβησε ο ήλιος, σάλεψε ο νους

 

Η ψυχή μου μια μεγάλη πληγή που αιμορραγεί

ένα αργόσυρτο αχ, δίχως τέλος κι αρχή

κι εσύ δεν είσαι εδώ και δε μ' ακούς

σε ποιον άνθρωπο να πιστέψω τώρα πια, και σε ποιους Θεούς;

Μαρίζα Τσιτμή