Μονοπάτια μνήμης και νοσταλγίας - Μαρίζα Τσιτμή -
Τι κι αν έχει περάσει τόσος καιρός που έφυγες, τόσα χρόνια σιωπής... Είσαι εδώ , είσαι παντού , σε συναντώ στα ταξίδια των αναμνήσεών μου, υπάρχεις στα λόγια του τραγουδιού που συχνά μου αφιέρωνες τραγουδώντας το με τη κιθάρα σου. Νιώθω την αύρα σου στο δωμάτιό μας , και σου μιλώ σα να'σαι εδώ, στα λέω όλα, όπως τότε...τότε πριν φύγεις..
.Φοβάμαι μόνη τις παγωμένες χειμωνιάτικες νύχτες, ταυτίστηκα με το κλάμα του ανέμου για να ‘χω τη ψευδαίσθηση πως δεν είμαι μόνη μου... Βαθιά μέσα μου νιώθω την μοναξιά μοναχικού δένδρου της ερήμου εκτιθέμενο απ' όλα τα άγρια στοιχεία της φύσης....φοβερό συναίσθημα...Είσαι στη ψυχή μου, στο εγώ μου, στο αίμα που κυλά στις φλέβες μου, υπάρχεις στο βλέμμα των ματιών μου, σε όλο το είναι μου.Όλα αυτά τα χρόνια μένω στην γειτονιά των αναμνήσεων για να είμαι μαζί σου...Δεν σου κρύβω πως όσο περνούν τα χρόνια φοβάμαι, φοβάμαι όλο και περισσότερο ...Φοβάμαι μήπως κάποια μέρα ξεχάσω εμένα, και μαζί με εμένα ξεχάσω κι εσένα, αυτό είναι που με τρομάζει περισσότερο. Θα 'θελα ως και την τελευταία ανάσα της ζωής μου να είσαι "εδώ" και να σου μιλώ σα να'σαι δίπλα μου.. σα να μην έφυγες ποτέ...
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .