Πέμπτη 26 Μαΐου 2022

Ιχνηλατώντας τα χνάρια μας με μια πικρή αίσθηση νοσταλγίας.

Μπορείς να θεραπευτής από τις αναμνήσεις;;

Το χθες το ονόμασαν παρελθόν...παιδικά χρόνια με όνειρα και πολλές αναμνήσεις...Είναι ότι αφήσαμε πίσω μας . Δρόμοι, που άλλοτε ήταν στρωμένοι από τα πιο χαρούμενα χρώματα, κι άλλοτε από πολύ γκρίζο. Δρόμοι αποχωρισμού από αγαπημένα μας πρόσωπα...που τα νοσταλγούμε  με δάκρυα στα μάτια. Δρόμοι που στοίχειωσαν στις ψυχές μας γιατί δεν

τους διαβήκαμε, ανεκπλήρωτα όνειρα από συγκυρίες της ζωής, και που ματώνεις όταν η μνήμη, σου υπενθυμίζει ότι αγάπησες, ότι ονειρεύτηκες και δεν τα κατάφερες.... αγκάθι που σου αγκυλώνει τη καρδιά Με τι βοτάνι να  θεραπεύσεις τις αναμνήσεις ;

 

Είναι και δρόμοι που διαβήκαμε με ανθισμένα ανοιξιάτικα λουλούδια, που είχαμε μεθύσει απ' την ευωδιά τους...  Δρόμοι με όμορφα ηλιοβασιλέματα, μοναδικές εικόνες, και λόγια..καρδιάς που μένουν χαραγμένα στη ψυχή σου για μια ζωή...  Είναι όμως και κάτι δρόμοι φοβερά παγεροί, χειμωνιάτικοι, με γυμνά δέντρα που μόνο θλίψη και πόνο  σου φέρνουν...  Όποιον δρόμο και να πάρεις απ' τους δρόμους που πέρασες, θα πονέσεις, θα ματώσεις, σε κάθε βήμα  πατάς σε διάσπαρτα μνήματα..αναμνήσεων, σκιές από στοιχειωμένα λόγια, φιγούρες γνωστές αναβιώνουν στο πλάνο των ματιών σου... θύμησες που σου μαυρίζουν τη ψυχή, και  νιώθεις να διαπερνά σε όλο σου το είναι... ο πιο άγριος και παγερός χειμώνας... Αναμνήσεις από το παρελθόν  ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΙΣ ΓΙΑΤΡΕΨΕΙΣ ;

 

Μαρίζα Τσιτμή 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Οποιοσδήποτε κάνει σχόλια φέρει και την ευθύνη αυτών που λέει και ο κάθε αναγνώστης είναι ελεύθερος να τον χαρακτηρίζει από αυτά. Παρόλα αυτά ,γνώμες από κομματόσκυλα θα διαγράφονται γιατί η εποχή τους πέρασε, ότι έφαγαν έφαγαν και όσο κακό έκαναν στην Ελλάδα έκαναν.