Γράφει ο Κώστας Βαξεβάνης.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι πλέον αυτό που νομίζει ένα μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης, ο χειρότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης. Είναι ο επιδειξίας ενός συστήματος που καθιερώνεται διεθνώς, το οποίο πλέον παραβλέπει διεθνείς κανόνες και νόμους. Κανένας δεν κάλεσε τον Μητσοτάκη να στηρίξει το ρεσάλτο στην διεθνή νομιμότητα, προσήλθε μόνος του, εθελοντής, για να δηλώσει υποταγή και υπακοή.
Η δήλωσή του μετά την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νικολά Μαδούρο, ότι «δεν είναι καιρός να σχολιάσουμε για τη νομιμότητα των ενεργειών», δεν σχετίζεται ούτε με διπλωματικές σταθμίσεις, ούτε με γεωπολιτική.
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, προσπαθεί να κερδίσει την εύνοια του νέου σερίφη Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος δεν τον συμπαθεί ιδιαίτερα. Και αφού δεν μπορεί να του καθαρίσει τα όπλα, είπε να του γυαλίσει τα παπούτσια.
Ο Μητσοτάκης αποτελεί το όνειδος για την εικόνα της χώρας και το διεθνή της ρόλο. Θυμίζει τους πρωθυπουργούς της δεκαετίας του 1970 στο Πακιστάν, που έτρεχαν πρώτοι να αναγνωρίσουν κάθε επέμβαση των ΗΠΑ και κάθε δικτάτορα που τοποθετούσαν στην υφήλιο. Φιλοδοξία του είναι να ανταλλάξει χειραψία με τον πλανητάρχη, να φωτογραφηθεί μαζί του και αυτός να θυμηθεί να πει το όνομά του σε κάποια αποστροφή του λόγου του. Με τόσα ευτελή κίνητρα ανταλλάσσει τον διεθνή ρόλο της χώρας.
Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν περιορίστηκε στο να καταδικάσει την επέμβαση του Πούτιν, ούτε θέλησε να θυμίσει πως υπάρχει και στην Μεσόγειο μια Ουκρανία που λέγεται Κύπρος και έχει δεχθεί εισβολή. Δήλωσε πως «είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία». Έβαλε και η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες. Σα να ήταν δεκανέας του Αμερικανικού Στρατού, διεκδίκησε ένα παράσημο από τον τότε Πρόεδρο Μπάιντεν ο οποίος του έκανε τη χάρη τρεις μήνες αργότερα να τον καλέσει στο Κογκρέσο. Οι δηλώσεις και η στάση του Μητσοτάκη στο Ουκρανικό, στοχοποίησαν την Ελλάδα από τη Ρωσική διπλωματία. Η χώρα πέρασε από το πεδίο της νηφάλιας πολιτικής της «μη εμπλοκής» που τήρησαν λίγο πολύ όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, στην Ι.Χ εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη.
Η ελληνική διπλωματία έχει εκπέσει σε συναντήσεις με φύλαρχους όπως ο Χαφτάρ και σε κρυφές συναντήσεις στις κουζίνες εστιατορίων στο Βερολίνο. Τέτοια κατάντια.
Ο Μητσοτάκης πλέον προχωράει και πέρα από τον Μητσοτάκη. Δηλώνει πως η νομιμότητα στη διεθνή πρακτική και διπλωματία δεν είναι το ζητούμενο. Είναι ο πρόθυμος (ούτε ο Όρμπαν δεν το έκανε ανοιχτά με δήλωση ως τώρα) που αναλαμβάνει να νομιμοποιήσει την πειρατεία και τις επεμβάσεις σε ξένη χώρα, προσβλέποντας σε προσωπικό και όχι κάποια διπλωματικό έστω συμφέρον. Η αρχιτεκτονική της διεθνούς ασφάλειας και νομιμότητας γκρεμίζεται και ο Μητσοτάκης προσφέρεται να γίνει ο σκαπανέας της αθλιότητας.
Την ώρα που υποτάσσεται στα νέα ήθη, ναρκοθετεί την ελληνική εξωτερική πολιτική και βάζει τη χώρα σε μελλοντικές περιπέτειες, ενώ ο ίδιος προφανώς θα έχει αποχωρήσει από την πολιτική απολαμβάνοντας όσα εισέπραξε από αυτήν.
Ο Μητσοτάκης πρακτικά νομιμοποιεί πρωτίστως την εισβολή στην Κύπρο. Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, επειδή στην Λευκωσία είχε εγκατασταθεί η Χούντα του Σαμψών. Κατά τον Μητσοτάκη σήμερα, η εισβολή δεν έπρεπε να κριθεί στα πλαίσια της διεθνούς νομιμότητας.
Η δήλωση Μητσοτάκη έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις στην Τουρκία. Μέσα Ενημέρωσης και social media τον δοξάζουν γιατί δεν θέτει θέματα νομιμότητας στις τουρκικές διεκδικήσεις σε Αιγαίο και Θράκη. Τα χειρότερα έρχονται.
Η προσπάθεια να εμφανιστεί δικαιολογημένη η επέμβαση σε ξένη χώρα, από το εγχώριο Μητσοτακικό σύστημα, κάνει ακόμη χειρότερα τα πράγματα. Η καταδίκη του νέου δόγματος Τραμπ, δεν σχετίζεται με στήριξη του Μαδούρο. Είναι σεβασμός στην διεθνή νομιμότητα. Η Δημοκρατία σε μια χώρα δεν αποκαθίσταται από τρίτους και πολύ περισσότερο με πυραύλους και την αμερικανική δύναμη Δέλτα.
Ο Τραμπ επεκτείνει το δόγμα Μονρόε του 19ου αιώνα στον 21ο αιώνα. Το δόγμα Μονρόε προέβλεπε ότι η Κεντρική και η Λατινική Αμερική αποτελούν την πίσω αυλή των ΗΠΑ. Κάνοντας χρήση αυτού του δόγματος, οι ΗΠΑ, ανέβασαν χούντες στη Λατινική Αμερική, έριξαν νόμιμες κυβερνήσεις και αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν ηγέτες (638 απόπειρες κατά του Κάστρο) ή δολοφόνησαν άλλους (τον Αλιέντε στη Χιλή) έως και την δεκαετία του 1970.
Ο νέος αμερικανός σερίφης, ανακοίνωσε το δόγμα Ντονρόε (προκύπτει από τη σύνθεση συλλαβών από το μικρό όνομα του Τραμπ, Ντόναλντ και το Μονρόε). Αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να επέμβουν οπουδήποτε, θα το κάνουν. Ο πλανήτης μπαίνει σε ένα νέο στάδιο κρατικής τρομοκρατίας. Με τη λογική Τραμπ, η Κίνα μπορεί να κάνει επέμβαση στην Φορμόζα και ο Πούτιν μπορεί να κάνει επέμβαση στο Κίεβο για να συλλάβει τον Ζελένσκι. Αν φυσικά ο Αμερικανός Πρόεδρος στραβώσει και θεωρήσει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να φύγει στην άκρη, τότε ναι, μπορεί να κάνει επέμβαση στην Ελλάδα και να τον απομακρύνει.
Οι ΗΠΑ δεν είναι διεθνές δικαστήριο με αρμοδιότητα τη Δημοκρατία. Ζούμε τη συμφωνία της Γιάλτας από την ανάποδη. Δεν εγκαθιδρύεται η ειρήνη με το μοίρασμα του κόσμου. Αντιθέτως ξαναμπαίνουμε στις σφαίρες επιρροής μέσα από το χάος και την αβεβαιότητα. Δεν θα μπορούσε να λείπει ο Μητσοτάκης από το χάος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .