Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερα χρόνια από την σπαρακτική ιστορία αγάπης δύο κύκνων στην λίμνη της Καστοριάς. Ένας ευτυχισμένος έρωτας που συνάντησε τον τραγικό επίλογο του με την απώλεια της ζωής του θηλυκού κύκνου, μετά από επίθεση άγριων αδέσποτων σκύλων.
Ο
αρσενικός κύκνος βυθίστηκε στο πιο απελπισμένο πένθος όταν έχασε το
ταίρι του. Ο θρήνος της θλίψης του ήταν αβάσταχτος και οι εθελοντές του
κέντρου περίθαλψης άγριων ζώων παρατηρούσαν ότι το φτερωτό αυτό πλάσμα
αρνιόταν να φάει, αρνιόταν κάθε συγχρωτισμό με την ομάδα των υπόλοιπων
κύκνων. Έπλεε μοναχικός, σιωπηλός και λυπημένος κοντά στο σημείο που
έχασε την αγαπημένη του, αναζητώντας με το βλέμμα του στην στεριά την
επιστροφή της κοντά του…
Αποφασίστηκε
η μεταφορά του στην λίμνη των Ιωαννίνων με τους εθελοντές να
καταγράφουν στενά την προσαρμογή του αλλά και έχοντας την ετοιμότητα να
επέμβουν με την φροντίδα τους αν κινδύνευε η ζωή του.
Οι
εποχές διαδεχόντουσαν η μία την άλλη. Η λίμνη φώτιζε με τα χρώματα της
άνοιξης και του καλοκαιριού αλλά η δική του καρδιά ζούσε έναν μόνιμο
χειμώνα στις μοναχικές του πλεύσεις. Υπήρχε… αλλά δεν ζούσε. Συμμετείχε
αλλά… δεν άνηκε. Ήταν ένα αιθέριο πλάσμα της φύσης που συμβόλιζε
εμφατικά με την ζωή του ότι μια μεγάλη αγάπη δεν τελειώνει όταν
τελειώνει η παρουσία και ο πόνος δεν μπορεί να σβήσει όταν νιώθεις ότι
έχασες κάτι …αναντικατάστατο.
Έτσι
πέρασαν τα χρόνια μέχρι που μια μέρα η καρδιά του χτύπησε ξανά στον
ρυθμό της αγάπης και της ελπίδας. Ο θλιμμένος μοναχικός κύκνος μας έγινε
μπαμπάς. Μικρά πουπουλένια κυκνάκια τον ακολουθούσαν, μάθαιναν από τις
κινήσεις του, καθρέφτιζαν πάνω τους την στιβαρή ύπαρξη του πατέρα τους
που τόσο στοργικά φρόντιζε την οικογένεια του.
Η
ζωή έχει έναν μοναδικό τρόπο να αναβλύζει μέσα από την απώλεια και την
απουσία. Να μεταμορφώνει την παντοτινή αγάπη σε μια νέα αγάπη που
βρίσκει έναν άλλο τρόπο ύπαρξης για να γλυκάνει την ψυχή.
Άλλωστε
η αληθινή και ουσιαστική αγάπη δεν αποδεικνύεται μέσα από την φυλακή
μιας επιλεγμένης μοναξιάς ως απόδειξη πίστης απέναντι στην αμετάκλητη
απώλεια ενός αξεπέραστου έρωτα. Η ζωή δεν θέλει να την οδηγείς στην
λήθη. Επιστρέφει με τον πιο απρόσμενο τρόπο για να σου διδάξει ότι οι
σπασμένες καρδιές δεν αποσύρονται ούτε θεραπεύονται ξεχνώντας…Γράφουν
ξανά και ξανά μια όμορφη και τρυφερή συνέχεια συναισθημάτων τα οποία
αναζητούν απεγνωσμένα να ξεχυθούν και να αναπνεύσουν το μεθυστικό άρωμα
της αγάπης.
Η
σπαρακτική θλίψη δεν είναι τίτλος τέλους μια ζωής. Είναι ένα κεφάλαιο
που ο πόνος του έφτασε και κατέλυσε τα έγκατα της ψυχής και από εκεί
μπορεί να ξαναγεννηθεί πάλι η ελπίδα μιας νέας ευτυχίας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .