Constantinos Vouvoudakis Ζητάω δικαιοσύνη.

5 ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΜΑΣ ΠΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΥΛΙΑ ΜΙΑΣ ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΊΑΣ
Μας συγκλόνισε η επιστολή ενός ανθρώπου νοικοκυριου σήμερα που μας έστειλε αυτό ...
άρα είναι μια ανύπαρκτη κυβέρνηση.
Σπούδασα οικονομικά όμως δεν είμαι πολιτικός.
Είμαι ένας άνθρωπος που κάθε μήνα κάθεται στο τραπέζι της κουζίνας με κομπιουτεράκι και προσπαθεί να δει αν βγαίνει ο μήνας.
Και δεν βγαίνει.
Ο μισθός μπαίνει.
Και πριν προλάβω να πάρω ανάσα, φεύγει.
Ρεύμα.
Καύσιμα.
Σούπερ μάρκετ.
Ίντερνετ.
Διοδια
Ενοίκιο.
Φροντιστήρια παιδιών
Δόση
Ασφάλεια αυτοκινήτου service
Τέλη κυκλοφορίας
Νερό
Και όλα αυτά, λίγο-πολύ, καταλήγουν στους ίδιους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Αντιλαμβάνομαι ξαφνικά ότι είναι οι ίδιοι που προβάλουν τους ΙΔΙΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ που μας κυβερνάνε πολλά χρόνια, ίδιοι ανθρώποι βλέπω να ελέγχουν κανάλια, μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες, εταιρείες, ενέργειας, διοδίων, καυσίμων , έργα, λιμάνια, real estate, τράπεζες, funds .
Ακούω ονόματα όπως ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο Γιάννης Αλαφούζος, ο Ιβάν Σαββίδης.
Βλέπω κανάλια όπως ο Alpha TV και ο ANT1 να μιλάνε για «ανάπτυξη», για «επενδύσεις», για «ισχυρή οικονομία».
Κοιτάζω μερικές στα social media την ΟΜΑΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ και είναι όλο ψεμμα,μαθαίνω ότι και αυτοί είναι πληρωμένα τρολ της κυβέρνησης.
Και κοιτάω το πορτοφόλι μου.
Δίνω παντού. Και ξαναδίνω.
Πληρώνω ρεύμα — λένε ότι υπήρξαν επιδοτήσεις.
Πληρώνω βενζίνη — λένε ότι μειώθηκαν οι φόροι.
Πληρώνω τρόφιμα — λένε ότι η ακρίβεια είναι «εισαγόμενη».
Κι όμως, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:
Ο λογαριασμός μεγαλώνει.
Το κράτος ανακοίνωσε δισεκατομμύρια από την Ευρώπη.
Ταμείο Ανάκαμψης. ΕΣΠΑ. Προγράμματα στήριξης.
Μας είπαν ότι θα αλλάξει η χώρα.
Ότι θα γίνουμε ψηφιακοί.
Ότι θα γίνουμε πράσινοι.
Ότι θα γίνουμε ανταγωνιστικοί.
Εγώ έγινα πιο χρεωμένος.
Τα ευρωπαϊκά δισεκατομμύρια πού πήγαν;
Ακούω για μεγάλα έργα.
Για ενεργειακές επενδύσεις.
Για ψηφιακά έργα.
Για «μετασχηματισμό της οικονομίας».
Αλλά η μικρή επιχείρηση στη γειτονιά μου έκλεισε.
Ο φίλος μου δεν πήρε ποτέ χρηματοδότηση.
Η αίτηση «δεν πληρούσε τα τραπεζικά κριτήρια».
Οι τράπεζες — που ανακεφαλαιοποιήθηκαν με δημόσιο χρήμα — δίνουν δάνεια στους ισχυρούς.
Σε εμένα δίνουν πιστωτική κάρτα με επιτόκιο που με κρατάει μόνιμα στο κόκκινο.
Χρωστάω.
Και πληρώνω τόκους.
Και οι τόκοι πάνε πάλι στους ίδιους οικονομικούς κύκλους.
Ενημέρωση και πραγματικότητα
Ανοίγω την τηλεόραση.
Βλέπω πάνελ να συζητούν για ρυθμούς ανάπτυξης.
Για επενδυτική βαθμίδα.
Για σταθερότητα.
Και σκέφτομαι:
Αν όλα πάνε τόσο καλά, γιατί εγώ ζω χειρότερα από πριν;
Μήπως τελικά η ανάπτυξη δεν μοιράζεται;
Μήπως τα ευρωπαϊκά κονδύλια δεν κατέληξαν στην κοινωνία, αλλά σε λίγους μεγάλους ομίλους που ήδη είχαν δύναμη;
Δεν ξέρω από «ολιγοπώλια».
Ξέρω όμως ότι όταν πέντε μεγάλοι παίκτες δραστηριοποιούνται παντού — από τα ΜΜΕ μέχρι την ενέργεια και τις κατασκευές — τότε ο απλός πολίτης νιώθει ότι παίζει σε γήπεδο που δεν είναι δικό του.
Το αίσθημα της ασφυξίας
Δεν ζηλεύω τον πλούτο κανενός.
Ζητάω δικαιοσύνη.
Να μπορώ να δουλεύω και να μη χρωστάω.
Να πληρώνω λογαριασμούς και να μη φοβάμαι το τέλος του μήνα.
Να ξέρω ότι όταν η Ευρώπη στέλνει δισεκατομμύρια, αυτά θα φτάσουν και στη δική μου τσέπη — όχι μόνο στους ισχυρούς.
Γιατί σήμερα το συναίσθημα είναι ένα:
Δουλεύουμε για να πληρώνουμε.
Πληρώνουμε για να συντηρούμε ένα σύστημα που γίνεται όλο και πιο κλειστό.
Και στο τέλος, χρωστάμε κιόλας.
Αν αυτό δεν είναι ασφυξία, τότε τι είναι;
Δεν ξέρω αν είναι «5 ολιγάρχες».
Ξέρω όμως ότι για εμάς, τους πολλούς, ο λογαριασμός έρχεται πάντα φουσκωμένος.
Και κάποια στιγμή, αυτός ο λογαριασμός δεν θα είναι μόνο οικονομικός.
Δεν ξέρω αν χρειάζεται πραξικόπημα, μαζική αποχή στη κάλπη ή μαζικη συμμετοχή στη κάλπη ή να φύγουν όλα τα παιδιά μας στο εξωτερικό.
Αυτό που κατάλαβα είναι ότι ούτε η δικαιοσύνη λειτουργεί .
Καταδίκασαν τον Πάτερ Αντώνιο της Κιβωτου του Κόσμου στο αψε σβήσε ενώ αποδείχτηκε σκευωρία.
Στα Τέμπη σκοτώθηκαν 57 παιδιά και ακόμη τίποτα .
Βλέπω υπουργό να πηγαίνει σε νοσοκομείο με μια διμοιρία αστυνομικών .
Σε ποια άλλη χώρα συμβαίνουν αυτά και δεν θα τους επαίρναν με τις πέτρες ;;
Πηγη: Η δύναμη της αλήθειας