Η Ελλάδα δεν είναι πεδίο πειραμάτων, ούτε αποθήκη ψυχών, ούτε χώρος άσκησης ιδεολογικών σχεδίων. Είναι πατρίδα.

Και η πατρίδα οφείλει να κυβερνάται από το κράτος της, όχι από ΜΚΟ.

 Ευαγγελια Τσομπανοπουλου

Η Ελλάδα δεν είναι πεδίο πειραμάτων, ούτε αποθήκη ψυχών, ούτε χώρος άσκησης ιδεολογικών σχεδίων. Είναι πατρίδα. Και η πατρίδα οφείλει να κυβερνάται από το κράτος της, όχι από ΜΚΟ.

Για χρόνια, οργανώσεις εμφανίστηκαν με τον μανδύα της «ανθρωπιστικής βοήθειας». Στην πράξη όμως, πολλές από αυτές λειτούργησαν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, χωρίς διαφάνεια και χωρίς λογοδοσία. Διαχειρίστηκαν τεράστια κονδύλια, επηρέασαν πολιτικές αποφάσεις, αλλοίωσαν κοινωνικές ισορροπίες και συχνά λειτούργησαν παράλληλα ή και αντίθετα προς το εθνικό συμφέρον.

Δεν είδαμε καμία ΜΚΟ να υπερασπίζεται τα σύνορα της χώρας. Δεν τις είδαμε να στηρίζουν την Ελλάδα στα εθνικά της ζητήματα. Δεν τις είδαμε να προστατεύουν τον ελληνικό λαό όταν πιέστηκε οικονομικά, κοινωνικά και δημογραφικά. Τις είδαμε όμως να παρεμβαίνουν, να καταγγέλλουν, να απαιτούν, να πιέζουν και να επιβάλλουν ατζέντες που δεν ψηφίστηκαν από κανέναν Έλληνα πολίτη.

Η βοήθεια δεν είναι κακή. Η ανεξέλεγκτη εξουσία είναι. Όταν ιδιωτικές οργανώσεις υποκαθιστούν το κράτος, τότε το κράτος αποδυναμώνεται. Όταν οργανώσεις διαχειρίζονται ανθρώπινες ζωές χωρίς θεσμική ευθύνη, τότε η κοινωνία διαλύεται. Όταν ξένα συμφέροντα χρηματοδοτούν δράσεις μέσα στη χώρα χωρίς έλεγχο, τότε απειλείται η εθνική κυριαρχία.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται προστάτες. Χρειάζεται ισχυρό κράτος, οργανωμένες δημόσιες δομές, εθνική στρατηγική και σεβασμό στην πατρίδα. Η κοινωνική πολιτική δεν είναι δουλειά ιδιωτών. Είναι ευθύνη του ελληνικού κράτους. Και αυτή η ευθύνη δεν μεταβιβάζεται.

Όσες ΜΚΟ θέλουν πραγματικά να βοηθήσουν, οφείλουν να λειτουργούν απολύτως υπό κρατικό έλεγχο, με πλήρη διαφάνεια, σαφή λογοδοσία και απόλυτο σεβασμό στο εθνικό συμφέρον. Όσες δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το κάνουν, δεν έχουν θέση στην Ελλάδα.

Η πατρίδα δεν είναι ΜΚΟ.

Η Ελλάδα δεν είναι project.

Η Ελλάδα είναι έθνος.

Και ήρθε η ώρα το κράτος να πάρει πίσω τον έλεγχο της χώρας του.