ΣΉΜΕΡΑ Η ΑΝΝΟΥΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΩ ΟΡΟΦΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ‘’FACEBOOK’’.ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΤΟ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΕΓΩ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ...
Σήμερα το πρωί, καθώς κατέβαινα την Γρηγορίου Ε’ , είδα κάτι που με άφησε άφωνη.
Κοντά στους κάδους είδα ένα αδέσποτο σκυλί.
Ήσυχος, λεπτός, αλλά ήρεμος , ανάμεσα στις πατούσες του ήταν τρία μικρά γατάκια.
Τα κρατούσε κοντά του, τα προστάτευε από το κρύο με το ίδιο του το σώμα.
Κι όμως τους φύλαγε σαν να ήταν ολόκληρος ο κόσμος του.
Ο κόσμος περνούσε αδιάφορος..
Στεκόμουν εκεί και παρακολουθούσα, χωρίς να μπορώ να κουνηθώ, ένα κόμπο να σχηματίζεται στο λαιμό μου.
Και σκέφτηκα πόσα εμείς, ως άνθρωποι, θα μπορούσαμε να μάθουμε από μια τέτοια στιγμή.
Τα ζώα δεν ρωτούν για διαφορές. Δεν υπολογίζουν τα οφέλη. Δεν θέτουν όρους. Απλά χαρίζουν ζεστασιά σε αυτούς που κρυώνουν.
Αποφάσισα να τα πάρω σπίτι , τηλεφωνησα την μαμά μου να ερθει με το αυτοκίνητο..
Γιατί σε έναν κόσμο που μερικές φορές ξεχνά τη συμπόνια, εκείνο το αδέσποτο σκυλί μου θύμισε ότι η ελπίδα είναι ακόμα ζωντανή.
Ζει σε σιωπηλές πράξεις.
Στη ζεστασιά.
Στο ένστικτο να προστατεύεις όχι μόνο το "δικό σου", αλλά όποιον το έχει ανάγκη.
Μερικές φορές η ανθρωπότητα εμφανίζεται με τη μορφή ενός άστεγου σκύλου...
ΕΓΩ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΩ ,ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ Μ@ΛΑΚΕΣ ΑΙΜΟΣΤΑΓΕΙΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ .ΑΣ ΜΗ ΠΩ ΟΝΟΜΑΤΑ ...Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .