Η φετινή συγκέντρωση για τα Τέμπη στην Πλατεία Συντάγματος δεν είχε τη μαζικότητα της περσινής.Η διαφορά ήταν εμφανής. Όχι μόνο στον αριθμό των πολιτών , αλλά και στο κλίμα.
Εκεί όπου πέρσι κυριαρχούσε ένα αυθόρμητο ,υπερκομματικό αίτημα για δικαιοσύνη, φέτος η εικόνα είχε πιο έντονο πολιτικό χρώμα κυρίως...κόκκινο! Η παρουσία συμβόλων , σημαιών και οργανωμένων μπλοκ του ΚΚΕ δημιούργησε την αίσθηση ότι ο δημόσιος χώρος της μνήμης και της διεκδίκησης αποκτά συγκεκριμένη πολιτική απόχρωση.
Και εδώ ανακύπτει ένα ερώτημα ουσίας: Μπορεί μια εθνική τραγωδία να ανήκει σε συγκεκριμένο πολιτικό ακροατήριο;
Η τραγωδία των Τεμπών δεν αφορά ιδεολογικά στρατόπεδα. Αφορά γονείς που έχασαν παιδιά, νέους ανθρώπους που δεν γύρισαν ποτέ σπίτι, μια κοινωνία που ζητά απαντήσεις. Όταν η εικόνα μιας συγκέντρωσης μοιάζει μονοχρωματική , ένα κομμάτι πολιτών νιώθει ότι δεν εκπροσωπείται.
Το ΚΚΕ έχει κάθε δικαίωμα να συμμετέχει και να τοποθετείται δημόσια. Το ίδιο ισχύει για κάθε πολιτικό φορέα.Όμως άλλο η παρουσία και άλλο η επικράτηση του κομματικού συμβολισμού σε ένα χώρο που ζητά υπέρβαση των διαχωρισμών.
Όλα αυτά δεν θα υπήρχαν αν δεν γινόταν υπό την έγκριση του νέου προέδρου του Συλλόγου θυμάτων για τα Τέμπη ,Παύλου Ασλανίδη. Ανήκοντας φανατικά σε ένα συγκεκριμένο αριστερό χώρο, όχι μόνο επέτρεψε την καπήλευση του αγώνα για δικαίωση και τιμωρία των ενόχων από το ΚΚΕ, αλλά στην ουσία δεν επέτρεψε και στην Μαρία Καρυστιανού, ως απλή μάνα, να μιλήσει για τον χαμό του παιδιού της!
Η ίδια που με επιμονή και αξιοπρέπεια κράτησε ζωντανό το αίτημα για δικαιοσύνη . που έφερε το ζήτημα μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν βρέθηκε τελικά στο βήμα ως ομιλήτρια!
Η αποχώρηση της από την συγκέντρωση , στην οποία τελικά παραβρέθηκε ως ένας απλός θεατής μέσα στο πλήθος, έγινε χωρίς δημόσια καταγγελία, χωρίς δραματικούς τόνους, χωρίς καταλογισμό ευθυνών. Κι όμως αυτή η σιωπή είχε το βάρος της. Ήταν μια στάση που έδειξε ότι για εκείνη ο θεσμικός σεβασμός και η αξιοπρέπεια προηγούνται της στιγμιαίας σύγκρουσης.
Για όσα μικροπρεπή συνέβησαν από πλευράς του προέδρου του Συλλόγου για τα Τέμπη και την εκ μέρους του άδεια ή ανοχή να μετατραπεί η ιερή εκδήλωση σε κομματική φιέστα, ανακύπτει ένας προβληματισμός: Ποιόν ωφελούν τελικά όλα αυτά; Ποιός κερδίζει τελικά από το αλληλοφάγωμα όσων αγωνίζονται για την δικαίωση των νεκρών των Τεμπών; Ποιός τρίβει τα χέρια του για ό,τι συνέβη στην συγκέντρωση της Πλατείας Συντάγματος; Μα φυσικά ο κ.ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ! Διότι όταν ένα κοινωνικό αίτημα ταυτίζεται οπτικά με ένα κόμμα , το μήνυμα περιορίζεται.
Υπάρχουν έντονες φημολογίες για ανίερες συμμαχίες μεταξύ ορισμένων αριστερών κομμάτων και της κυβέρνησης για περιορισμό της απήχησης που έχει η Καρυστιανού στον κόσμο. Δεν τις υιοθετώ και δεν θέλω να τις πιστέψω.Ο χρόνος όμως θα δείξει.Ουδεν κρυπτόν υπό τον ήλιον!
Δυστυχώς το ΚΚΕ όπως και τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα που δεν μπορούν να ομονοήσουν εντός της Βουλής, για να αποτελέσουν μία αξιοπρεπή και δυναμική αντιπολίτευση κατά ενός διεφθαρμένου καθεστώτος, έχουν απωλέσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Έχουν εγκλωβιστεί στα κομματικά τείχη που υψώσαν τα ίδια.
Τα Τέμπη δεν χρειάζονται ιδιοκτήτες. Χρειάζονται αλήθεια, διαφάνεια και συνοχή ΟΛΩΝ για την επίτευξη της κάθαρσης και της τιμωρίας των ενόχων. Το επιτάσσει ο σεβασμός στη μνήμη των 57 νεκρών.
Αν η περσινή εικόνα έδειξε τη δύναμη της κοινωνικής ενότητας, η φετινή υπενθυμίζει τον κίνδυνο της πολιτικής μονομέρειας.
Να μη καταντήσουν τελικά οι συγκεντρώσεις για τις επετείους μνήμης των θυμάτων σε γραφικές ολιγάριθμες κομματικές συνάξεις ...με μαλλί της γριάς και σουβλάκια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .