«Είτε την απελευθερώσω (σ.σ. την Κούβα) είτε την πάρω, νομίζω ότι μπορώ να κάνω ό,τι θέλω με αυτήν [...] Είναι ένα πολύ αποδυναμωμένο έθνος αυτή τη στιγμή».
Ομολογώ πως ήμουν ένας από τα εκατομμύρια των ανθρώπων που πίστεψαν στον Τραμπ έναντι του οχετού Χάρις - Μπάιντεν ως την μόνη λύση απέναντι στο σύμπλεγμα παιδόφιλων, ανώμαλων, φιλοπόλεμων μαριονετών που κατέστρεψαν δεκάδες χώρες στον υπόλοιπο κόσμο αλλά κατέστρεψαν και ολόκληρες γενιές λευκών ανθρώπων στον δυτικό κόσμο με την λαθρομεταναστευση, τα εμβόλια, τα φάρμακα-δηλητήρια, την κακή διατροφή, την υπόθαλψη/καλλιέργεια/ανάπτυξη της ακραίας ανωμαλίας, την υποκουλτούρα κλπ κλπ.
Και επειδή πίστεψα σε αυτόν, έκανα και ό,τι βρισκόταν εντός των δυνάμεων μου για να επηρεάσω συγγενείς, φίλους και γνωστούς που ψηφίζουν στις ΗΠΑ ώστε να στηρίξω την υποψηφιότητα αυτή, διότι αυτό θα είχε αντίκτυπο και στην ζωή μας εδώ στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Και πράγματι είχε, ως έναν βαθμό, ακόμα και στην συμπεριφορά της ασπόνδυλης κυβέρνησης που διευθύνει το ελλαδικό κράτος.
Όμως οι ελεύθεροι άνθρωποι, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως δεν υποστηρίζουμε ποτέ τον άνθρωπο για τον άνθρωπο, αλλά υποστηρίζουμε τις ιδέες και τις θέσεις που εκπροσωπεί και υπηρετεί, αναγνωρίζοντας βεβαίως την ενδεχόμενη χάρη και προσωπικότητα που μπορεί να διαθέτει. Και υπό αυτό το πρίσμα, οφείλω να παρατηρήσω πως πέραν από τα θετικά, όπως η μερική ανάσχεση της καλπαζουσας ανωμαλίας, ο περιορισμός της λαθρομεταναστευσης στις ΗΠΑ (δυστυχώς η Ευρώπη συνεχίζει ακάθεκτη), η εστίαση στην υγιεινή διατροφή υπό τον εξαιρετικό "πολιτικό στρατιώτη" Μπομπ Κένεντι, ο εξορθολογισμος και η προστασία του δημοκρατικου πολιτεύματος μεσω του SAVE act (που ελπίζω να καταφέρουν να περάσουν), κατά τα άλλα υπάρχουν τρομερά και απρόσμενα αρνητικά θέματα όπως η υπόθεση Έπστην που δείχνει να αγγίζει και να αμαυρωνει ακόμα και τον ίδιο τον Τραμπ, η αρλουμπολογία στην εξωτερική πολιτική που εχει διαταραξει τις διεθνείς σχέσεις χωρίς ΚΑΝΕΝΑ θετικό αποτέλεσμα, οι πισώπλατες μαχαιριές στην υγεία του Κένεντι, όπως η αμνηστία στην Φαιζερ, το πράσινο φως στην Μπαγιερ και στην Μονσαντο για συνέχιση των GMO και καρκινογόνων φυτοφαράκων, και κυρίως η έναρξη ενός πολέμου για χάρη του Ισραήλ που έχει στρατιωτικές, οικονομικές και πολιτικές συνέπειες για ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Κρίνω με βάση τα όσα βλέπω, και θεωρώ πως ο Τραμπ περιστοιχιζεται από ανθρώπους που τον κολακεύουν ή τον φοβούνται και γι' αυτό εκτός από την κακή του κρίση, δεν έχει και κάποιον να του πει πως κάνει λάθος. Ακόμα και με τον Μασκ, στον οποίο κυριολεκτικά οφείλει όχι μόνο την εκλογή του αλλά και κατά συνέπεια αυτής πως δεν βρίσκεται στην φυλακή (έστω και με κατασκευασμενο κατηγορητήριο), κατάφερε να μαλώσει μαζί του και να τον κρατήσει σε σχετική απόσταση.
Και αυτός ο λόγος δηλαδή η δημιουργία ενός "echo chamber" γύρω από τον Πρόεδρο Τραμπ θεωρώ πως ευθύνεται για την αμετροέπειά του στην συμπεριφορά και στις δηλώσεις του, οι οποίες θυμίζουν συνταξιούχο πρώην διευθυντή υπηρεσίας σε συνοικιακο καφενέ.
Το χειρότερο όμως είναι η παρούσα κατάσταση, η οποία έχει και θα έχει συνέπειες για το απώτερο μέλλον, καθώς για πρώτη φορά οι ΗΠΑ φαίνεται να ελέγχονται από άλλη δύναμη, για πρώτη φορά η Δύση εμφανίζεται τόσο διασπασμένη (και δικαίως), και για πρώτη φορά η αμερικανική πολεμική μηχανή αποκτά ρωγμές στην άλλοτε χρυσοποίκιλτη αυτοκρατορική εικόνα της. Με ένα αεροπλανοφόρο που αποτελεί την κορωνίδα και το καμάρι των Αμερικανικών ΕΔ να απομακρύνεται από το θέατρο των επιχειρήσεων έπειτα από μια πυρκαγιά που εκαιγε 30 ώρες(!!!) γιατί πήραν φωτιά τα πλυντήρια του πλοίου, μια εικόνα απόσυρσης προωθημενων συστημάτων σε συμμάχους (Κορέα), λόγω έλλειψης αποθεμάτων πυρομαχικών ή απώλειας συστημάτων, οι αναμενόμενες συνέπειες ΜΕΤΑ την λήξη των επιχειρήσεων, είναι ακόμα δυσδιάκριτες αλλά σίγουρα τρομακτικές και πρέπει σίγουρα ήδη να προβληματιζουν τους ανθρώπους των Επιτελείων.
Αυτό όμως που θα έπρεπε σίγουρα να προβληματίζει εμάς, είναι πως ο Τραμπ με την ενδεχόμενη πτώση του ή την λήξη της θητείας του, ίσως αποτελέσει το σύμβολο της πτώσης του λευκού ανθρώπου, του χειραγωγούμενου από σκοτεινά κλαμπ, του θρησκευτικά ξεπεσμένου, αποδοσμένου σε παραθρησκείες και ξένες ή εχθρικές προς τον Χριστιανισμό εσχατολογίες, του αλλοτριωμενου από την παραδοσιακή οικογένεια, του απομακρυσμένου από την πρωτογενή παραγωγή, του πολεμοχαρούς ή ανεύθυνου "τρελού" που κρατάει στα χέρια του το χειριστήριο με τα κουμπάκια, αυτού που συστηματικά επί σχεδόν 30 έτη υπηρέτησε το σχέδιο της δημιουργίας μεταναστευτικων ροών (immigration mining), "σκάβοντας" κυριολεκτικά τις χώρες της Μέσης Ανατολής και Αφρικής και δημιουργώντας "φερτά υλικά" που σαν πλημμύρα έπνιξαν τον άλλοτε ανθρώπινο επί γης παράδεισο των πατρίδων της Δύσης.
Δυστυχώς, λυπάμαι που το λέω, ο άνθρωπος αυτός μοιάζει με μια πορτοκαλί χρυσοποίκιλτη ταφόπλακα πάνω από το μνήμα του λευκού ανθρώπου, που όταν πέσει, όχι μόνο δεν θα μας κλάψει κανείς, αλλά θα χεζουν και στον τάφο μας.
Και δυστυχώς δεν υπάρχει και εναλλακτική (προς το παρόν).
Φωτογραφία:
Παιδάκι 79 ετών μιλάει με τους φίλους του για το ποια καινούρια πίστα σε παιχνίδι μπορεί να κερδίσει με τα στρατιωτάκια του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .