Ξαφνικά ένας μεγάλος τοίχος ανάμεσά μας έχει υψωθεί, -χωρίζουμε! Ασυμφωνία χαρακτήρων, μου είπες ένα πρωί...Δεν μ' έδωσες πίστωση χρόνου ούτε κάτι να πω, χάθηκες απ' τη ζωή μου χωρίς να προλάβω να φωνάξω "που πας", χωρίς εσένα δε ζω!!
Και τώρα; Που να βρω αδιάβατους δρόμους για να διαβώ
και μονοπάτια του θολού μου μυαλού που να μη σε βρω; Πως γίνεται να μη συναντήσω ποτέ πια ξανά,
κοινούς μας φίλους που να μη μου θυμίζουν τα παλιά;
Πως γίνεται να μη γυρίσω στου ονείρου μου τη δίνη
και να μη πέσω στης καρδιάς μου το καμίνι,
αφού σαν αρρώστια ανίατη στο αίμα μου κυλάς
και ρυθμίζεις ΕΣΥ τους παλμούς, της δικής μου καρδιάς....
Και πως, να πείσω τη καρδιά μου να πάψει να σ' αγαπά
αφού είναι συντονισμένη μόνο για εσένα να χτυπά,
πως γίνεται να συνεχίσω να ζω χωρίς εσένα
αφού τη καρδιά και τη σκέψη μου, μου τα ‘χεις κλεμμένα;
ΠΩΣ?
Μαρίζα Τσιτμή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .