ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΔΙΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ

 

Λενα Μαγγαβελα

Το Σχολείο ως «Καθρέφτης»: Όταν η βία και η ασέβεια γίνονται η νέα κανονικότητα

Ας σταματήσουμε να υποκρινόμαστε ότι πέφτουμε από τα σύννεφα. Το σχολείο δεν είναι ένας απομονωμένος θεσμός· είναι ο πιο πιστός καθρέφτης της κοινωνίας μας. Όταν έξω η επιβολή του ισχυρού, η έλλειψη ορίων και η ατιμωρησία θεωρούνται «μαγκιά», είναι μαθηματικά βέβαιο ότι αυτά θα εισβάλουν και μέσα στις σχολικές αίθουσες.

Το σκίτσο αυτό δεν είναι καρικατούρα. Είναι η καθημερινή, αόρατη «μάχη» του εκπαιδευτικού που:

Βλέπει τους κανόνες να γίνονται «λάστιχο» μπροστά στις πιέσεις.

Υφίσταται απαξίωση –λεκτική και συχνά σωματική– και νιώθει την υποχρέωση να σωπάσει για να μη διαταραχθεί η «βιτρίνα».

Παραμένει απροστάτευτος από ένα σύστημα που υποβαθμίζει τη διαγωγή σε μια τυπική, ανούσια λεπτομέρεια, στερώντας του κάθε παιδαγωγικό εργαλείο επιβολής ορίων.

Γιατί αυτή η εκκωφαντική σιωπή;

Γιατί η κοινωνία ανέχεται τα σχολεία-μπαρουταποθήκες;

Αν η Παιδεία δεν είναι «καυτό θέμα» για όλους μας, τότε τι είναι

; Όταν επιτρέπουμε στον φόβο να κυριαρχεί εκεί που θα έπρεπε να ανθίζει ο σεβασμός, έχουμε αποτύχει πρωτίστως ως πολίτες.

Δεν είμαι εκπαιδευτικός, αλλά ως μέλος αυτής της κοινωνίας αρνούμαι να γίνω συνένοχος στη σιωπή. Δεν χρειαζόμαστε άλλους «αμνούς» θυσία στο βωμό της αδιαφορίας

. Χρειαζόμαστε αλήθεια, ανάληψη ευθυνών και ουσιαστική θεσμική θωράκιση ΤΩΡΑ.

Αν δεν προστατεύσουμε αυτούς που διαμορφώνουν το μέλλον των παιδιών μας, τότε ποιο μέλλον περιμένουμε;