H Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει τους «κανόνες πολέμου»

Mε Google maps το «χτύπημα» των Ιρανών στην Κύπρο - Με βοήθεια από κάμερες κυκλοφορίας η εξόντωση του Χαμενεΐ

 Μαριάννα Κορνάρου

Η πρόοδος της τεχνολογίας και κυρίως η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζουν πλέον στο πεδίο τους κανόνες του πολέμου. Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή κατέδειξε σε μόλις 10 μέρες, ότι είναι φορές που δεν έχει σημασία η αριθμητική υπεροχή των όπλων ή η υπερσυγκέντρωση πολεμικών δυνάμεων. Στην περίπτωση της Κύπρου για παράδειγμα, η βρετανική βάση στο Ακρωτήρι «χτυπήθηκε» από ομάδα Ιρανών, που απλώς χρησιμοποίησε

φωτογραφίες από το Google maps.

Oι Times που αποκάλυψαν την πληροφορία αναφέρουν στο δημοσίευμά τους ότι υπήρξαν δημόσια διαθέσιμες δορυφορικές εικόνες με δύο αμερικανικά κατασκοπευτικά αεροσκάφη U2 παρκαρισμένα ακριβώς έξω από το υπόστεγο που χτυπήθηκε στην επίθεση.

Αλλά αυτή η πληροφορία ασφαλώς ωχριά, μπροστά στην χρήση των καμερών κυκλοφορίας που βοήθησαν τη Μοσάντ να εξοντώσει τον Χαμενεΐ. Σχεδόν όλες οι κάμερες κυκλοφορίας στην Τεχεράνη είχαν χακαριστεί εδώ και χρόνια. Μέχρι που οι πράκτορες της Μοσάντ ανακάλυψαν πως μία από αυτές έδινε μία ενδιαφέρουσα γωνία λήψης για όσους έφταναν στο παλάτι του Χαμενεΐ, όπως έγραψαν οι Financial Times.

H AI στην «υπηρεσία» του πολέμου

Μία σειρά από νέες δυνατότητες ξεδίπλωσαν διευκολύνσεις στη θανατηφόρα βία των πολεμικών συγκρούσεων. Δυνατότητες, που αγγίζουν τα όρια της… ιδιωτικοποίησης του πολέμου, καθώς οι εταιρείες της Silicon Valley καθίστανται πλέον απαραίτητες για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η ψηφιακή κατασκοπεία χρειάζεται συχνά τη βοήθεια τους, για να εργαλειοποιήσει συστήματα επιτήρησης υποδομών.

Η βάση της Κύπρου

Πώς η υποδομή επιτήρησης ενός κράτους μπορεί να στραφεί εναντίον του;

Η υποδομή επιτήρησης ενός κράτους μπορεί να στραφεί εναντίον του όταν τα συστήματα που σχεδιάστηκαν για τον εσωτερικό έλεγχο των πολιτών μετατρέπονται σε συστημικές ευπάθειες, που εκμεταλλεύονται εξωτερικοί εχθροί. Αυτό το φαινόμενο περιγράφεται ως «εντυπωσιακή αντιστροφή», όπου εργαλεία εσωτερικής καταστολής επαναχρησιμοποιούνται για εξωτερικές επιθέσεις.

Οι κυριότεροι τρόποι με τους οποίους συμβαίνει αυτό περιλαμβάνουν:

• Παραβίαση Δικτύων Επιτήρησης: Συστήματα όπως οι κάμερες κυκλοφορίας, που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση διαδηλωτών ή την επιβολή κοινωνικών κανόνων, μπορούν να παραβιαστούν από ξένες υπηρεσίες πληροφοριών. Για παράδειγμα, στην Τεχεράνη, οι κάμερες που είχαν εγκατασταθεί για τον έλεγχο των πολιτών φέρεται να χρησιμοποιήθηκαν από το Ισραήλ για την παρακολούθηση των κινήσεων της ηγεσίας του Ιράν.
• Δημιουργία Φακέλων «Τρόπου Ζωής»: Η συνεχής συλλογή δεδομένων επιτρέπει σε αντίπαλες δυνάμεις να δημιουργήσουν λεπτομερή προφίλ για το προσωπικό ασφαλείας και τους ανώτατους αξιωματούχους. Αυτές οι πληροφορίες περιλαμβάνουν διευθύνσεις, ώρες εργασίας, συνήθεις διαδρομές και σημεία στάθμευσης, καθιστώντας τους στόχους ευάλωτους σε πλήγματα ακριβείας.
• Υπονόμευση Επικοινωνιών: Η κρατική υποδομή επικοινωνιών μπορεί επίσης να υπονομευθεί. Αναφέρεται ότι η παραβίαση πύργων κινητής τηλεφωνίας κοντά σε ευαίσθητες τοποθεσίες επέτρεψε σε εξωτερικούς παράγοντες να μπλοκάρουν τις ειδοποιήσεις προς το προσωπικό ασφαλείας, αφήνοντας το κράτος «τυφλό» στη διάρκεια μιας επίθεσης.
• Ψευδαίσθηση Ασφάλειας: Τα κλειστά, εθνικά ψηφιακά συστήματα επιτήρησης δεν παράγουν αυτόματα ασφάλεια ή κυριαρχία. Αντίθετα, η κατασκευή μιας κοινωνίας επιτήρησης για την εδραίωση της εξουσίας μπορεί τελικά να εκθέσει το ίδιο το κράτος, καθώς οι τακτικές που σχεδιάστηκαν για την εξάλειψη εσωτερικών εχθρών συχνά «διδάσκουν» στους εξωτερικούς εχθρούς νέους τρόπους επίθεσης.

Συνοπτικά, κάθε φορά που μια ψηφιακή υποδομή εργαλειοποιείται για τον έλεγχο της κοινωνίας, ανοίγει ένα νέο μέτωπο στον κυβερνοπόλεμο, όπου τα ίδια τα όπλα του κράτους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποσταθεροποίησή του.

Πώς βοηθά η τεχνητή νοημοσύνη την επιλογή στόχων

Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) μεταμορφώνει ριζικά την επιλογή στόχων στον σύγχρονο πόλεμο, προσφέροντας πρωτοφανή ταχύτητα, κλίμακα και αποτελεσματικότητα, αλλά εισάγοντας παράλληλα και σοβαρούς κινδύνους σφαλμάτων και ηθικά κενά.

Οι κυριότεροι τρόποι με τους οποίους η AI επηρεάζει τη διαδικασία στοχοποίησης είναι οι εξής:

• Ταχύτητα και Μαζική Παραγωγή Στόχων: Συστήματα αιχμής, όπως η πλατφόρμα Maven (υποστηριζόμενη από το μοντέλο Claude της Anthropic), μπορούν να δημιουργήσουν εκατοντάδες στόχους σε πραγματικό χρόνο, παρέχοντας ακριβείς συντεταγμένες και ιεραρχώντας τους. Αυτή η τεχνολογία μετατρέπει τον στρατιωτικό σχεδιασμό -που κάποτε απαιτούσε εβδομάδες- σε επιχειρήσεις πραγματικού χρόνου, επιτρέποντας πλήγματα σε χιλιάδες στόχους μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα.
• Ανάλυση «Τρόπου Ζωής» (Pattern of Life): Η AI επεξεργάζεται τεράστιους όγκους δεδομένων από υποδομές επιτήρησης (π.χ. κάμερες κυκλοφορίας) και κοινωνικά δίκτυα για να δημιουργήσει λεπτομερή προφίλ στόχων. Προηγμένοι αλγόριθμοι χαρτογραφούν τις καθημερινές κινήσεις, τις διευθύνσεις και τις επαφές αξιωματούχων, εντοπίζοντας τρωτά σημεία για πλήγματα ακριβείας.
• Αυτοματοποίηση και «Προκατάληψη Αυτοματισμού»: Η διάκριση μεταξύ συστημάτων υποστήριξης αποφάσεων (AI-DSS) και αυτόνομων όπλων (LAWS) γίνεται συχνά επιφανειακή στην πράξη. Η παρουσία ενός ανθρώπου στη διαδικασία («human in the loop») συχνά ακυρώνεται από την προκατάληψη αυτοματισμού, όπου ο χειριστής τείνει να εμπιστεύεται τυφλά τις υποδείξεις της AI λόγω της ταχύτητας των εξελίξεων.
• Το Πρόβλημα των «Ψευδαισθήσεων» (Hallucinations): Τα παραγωγικά μοντέλα AI (Generative AI) είναι επιρρεπή σε κατασκευασμένα ή ανακριβή αποτελέσματα. Η αδυναμία τους να διαχειριστούν νέα σενάρια που προκύπτουν στην «ομίχλη του πολέμου» αυξάνει τον κίνδυνο για αδιάκριτες επιθέσεις και απώλειες αμάχων.
• Κενά Λογοδοσίας και Νομικής Συμμόρφωσης: Το διεθνές δίκαιο απαιτεί από τον στρατό να διακρίνει μεταξύ μαχητών και αμάχων, μια κρίση που η AI συχνά δεν είναι σε θέση να ασκήσει με βάση το πλαίσιο της κάθε κατάστασης. Επιπλέον, υπάρχουν αναφορές ότι μοντέλα AI χρησιμοποιούνται πλέον ακόμη και για την αξιολόγηση των ίδιων των πληγμάτων που τα ίδια πρότειναν μετά την εκτέλεσή τους, εγείροντας ερωτήματα για την αντικειμενικότητα των εσωτερικών ελέγχων.

AI Maven: Η πλατφόρμα που παράγει στόχους σε πραγματικό χρόνο

Η πλατφόρμα Maven αποτελεί ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης αιχμής που εποπτεύεται από την εταιρεία Palantir και τροφοδοτείται από το μοντέλο Claude της Anthropic. Η ικανότητά της να παράγει εκατοντάδες στόχους σε πραγματικό χρόνο βασίζεται στη χρήση Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων (LLMs) και παραγωγικής AI ενσωματωμένων σε Συστήματα Υποστήριξης Αποφάσεων (AI-DSS).

Το σύστημα της Maven

Οι βασικοί τρόποι με τους οποίους η AI Maven επιτυγχάνει αυτή την ταχύτητα και κλίμακα είναι οι εξής:

• Αυτοματοποιημένη Παραγωγή και Ιεράρχηση: Το σύστημα παράγει αυτόματα εκατοντάδες στόχους, εκδίδει ακριβείς συντεταγμένες τοποθεσίας και τους ιεραρχεί ανάλογα με τη σημασία τους.
• Μετατροπή του Στρατιωτικού Σχεδιασμού: Η Maven μετατρέπει τον παραδοσιακό στρατιωτικό σχεδιασμό, ο οποίος άλλοτε απαιτούσε εβδομάδες προετοιμασίας, σε επιχειρήσεις πραγματικού χρόνου. Αυτό επιτρέπει στις δυνάμεις (π.χ. των ΗΠΑ) να πλήττουν τεράστιο αριθμό στόχων, μειώνοντας δραστικά την ικανότητα του αντιπάλου για αντεπίθεση.
• Επεξεργασία Μεγάλων Δεδομένων: Το μοντέλο Claude αναλύει τεράστιους όγκους πληροφοριών για τον εντοπισμό στόχων. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι καθώς τα δεδομένα γίνονται πιο «θορυβώδη» (πρόβλημα AI slop), η ακρίβεια μπορεί να μειωθεί, ενώ υπάρχει πάντα και ο κίνδυνος των «ψευδαισθήσεων» (hallucinations), όπου το σύστημα κατασκευάζει λανθασμένα αποτελέσματα.
• Ιδιωτικοποίηση του Πολέμου: Η Maven αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της βαθιάς ενσωμάτωσης εταιρειών της Silicon Valley στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, όπου το λογισμικό ιδιωτικών κολοσσών γίνεται η απαραίτητη υποδομή για τη διεξαγωγή του σύγχρονου πολέμου.

 https://www.zougla.gr/kosmos/h-techniti-noimosyni-allazei-tous-kanones-polemou/