Τα σκάνδαλα δεν τους ρίχνουν ...τους εκλέγουν
Το ροκάνισμα του δημόσιου χρήματος στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι ένα ακόμη σκάνδαλο που θα φθείρει τη Νέα Δημοκρατία. Πρέπει να αναρωτηθούμε αν υπάρχει ακόμη εκλογικό κόστος σε ένα σύστημα που μοιάζει να έχει συμφιλιωθεί με τη φθορά ως κανονικότητα.Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έρχεται να σοκάρει, αλλά έρχεται να επιβεβαιώσει για μία ακόμα φορά. Να επιβεβαιώσει ότι η διαχείριση της εξουσίας δεν αντιμετωπίζεται ως δημόσια ευθύνη, αλλά ως μηχανισμός διανομής, μικρών ή μεγάλων εξυπηρετήσεων. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πολιτική σχέση δεν είναι ιδεολογική, είναι συναλλακτική. Δεν με ενδιαφέρει «τι πιστεύεις», αλλά «τι μου εξασφαλίζεις».
Αυτό εξηγεί και ότι τα σκάνδαλα δεν λειτουργούν απαραίτητα αποτρεπτικά. Για ένα τμήμα του εκλογικού σώματος λειτουργούν ως απόδειξη αποτελεσματικότητας. Ο «έμπειρος» δεν είναι εκείνος που αντιστέκεται, αλλά εκείνος που «ξέρει τα κανάλια». Που μπορεί να κινήσει τα νήματα, να ανοίξει πόρτες, να επιστρέψει τα λάφυρα στον δικό του κύκλο, σε αυτούς που τον στήριξαν. Η ηθική υποχωρεί μπροστά στη χρησιμότητα.Γι’ αυτό και η πολιτική φθορά μετατρέπεται συχνά σε επικοινωνιακό πρόβλημα και όχι σε εκλογική απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μπορεί η εικόνα να πλήττεται, το αφήγημα της «αριστείας» να ραγίζει, αλλά ο πυρήνας της εκλογικής σχέσης μένει άθικτος. Διότι δεν βασίζεται στην ακεραιότητα, αλλά στην προσδοκία ανταπόδοσης. Το μεγάλο μήνυμα στο εκλογικό σώμα είναι στήριξε μας για να ωφεληθείς.Η πρόσφατη πολιτική εμπειρία το έχει ήδη δείξει. Η επανεκλογή του Κώστα Καραμανλή στις Σέρρες μετά το έγκλημα των Τεμπών δεν ήταν τυχαία. Ήταν η ένδειξη ενός βαθύτερου μηχανισμού ανοχής ή και αποδοχής, όπου η ευθύνη θολώνει, η «γνωριμία με το σύστημα» βαραίνει και η ανταπόδοση είναι μεγάλη.Η λογοδοσία δεν τους αφορά διότι δεν θα κερδίσουν από αυτήν, τους αφορά η αποτελεσματικότητα στα προσωπικά τους συμφέροντα.Έτσι, το σκάνδαλο παύει να είναι στίγμα και γίνεται σήμα. Σήμα ότι «μπορεί να κάνει τη δουλειά». Ότι δεν είναι αφελής και δεν είναι «εκτός παιχνιδιού». Και σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο «καθαρός» δεν θεωρείται απαραίτητα αξιόπιστος αλλά θεωρείται άπειρος και μη χρήσιμος.Αυτό, όμως, έχει ένα κόστος που δεν αποτυπώνεται άμεσα στην κάλπη. Είναι το κόστος της θεσμικής αποσάθρωσης και της διάβρωσης της εμπιστοσύνης. Της ιδέας ότι το δημόσιο συμφέρον είναι κάτι περισσότερο από άθροισμα ιδιωτικών εξυπηρετήσεων. Όταν η πολιτική μετατρέπεται πλήρως σε συναλλαγή, τότε παύει να είναι πολιτική με την ουσιαστική έννοια γίνεται απλώς μια διαχείριση προσδοκιών, υποσχέσεων και ανταλλαγών.Το αν αυτό θα αλλάξει... περισσότερα:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .