Το ρολόι του χρόνου παγωμένο στην ώρα που έφυγες, το μυαλό επιστρέφει συνεχώς στην στιγμή του αποχωρισμού που η ζωή σταμάτησε να κυλά, και η στιγμή γίνεται ένα αιώνιο «τώρα»
Λες και ο χρόνος πάγωσε τα ρολόγια για να περιμένει το άγγιγμά σου...Ξύπνησαν μνήμες μερικά ροδοπέταλα μαραμένα μέσα σ' ένα παλιό ξεχασμένο ημερολόγιο…Θεέ μου.... και τι δε μου θυμίζουν.. Παλιά κόκκινα τριαντάφυλλα...που μου είχες προσφέρει τότε...τότε, είχαν το χρώμα της φωτιάς, το άρωμα του πύρινου πόθου... τώρα έχουν μείνει μόνο μερικά αποξεραμένα φύλλα, απομεινάρια από ένα ανέγγιχτο όνειρο .... Θύμησες, γεμάτες νοσταλγία πλημμυρίζουν τη ψυχή μου απ' το άρωμα τους...και φέρνουν στη μνήμη μου μιαν άνοιξη που ποτέ δεν ζήσαμε...
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .